tag:blogger.com,1999:blog-13825035087463950622011-04-21T15:13:47.189-07:00uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.comBlogger1011100tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-19165312128947806162008-12-06T14:55:00.000-08:002008-12-06T15:00:27.288-08:00http://www.hicrandergisi.com/Version6/index.php?option=com_content&task=view&id=285&Itemid=192<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1916531212894780616?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-2040998212299746682008-12-05T08:53:00.000-08:002008-12-05T08:54:41.552-08:00Orucu biz tuttuk, bayramı onlar yaptı. Adını “şeker bayramı” koymadılar mı?<br /> <br /><br />Biz öldük, onlar kurtuldu, adını “kurtuluş savaşı” koymadılar mı?<br /> <br /><br />Bir kurban kestik, onlar bayram tatilinde günahlarına günah kattı, yine de kurbanımızın derisini gasbetmediler mi? <br /><br />Eskiden kurbana karşı topyekun savaş açarlardı. Hem savaş açarlar hem de kurbanımıza, onun derisine göz dikerlerdi. Şimdi başaramayacaklarını anladılar.<br /><br />Gazeteleri kurban CD’si dağıtıyor, içkili süpermarketleri kurban pazarlıyor.<br /> <br /><br />Ve “24 yılda ne değişti?” sorusu işte bu noktada gündeme geliyor.<br /> <br /><br />Yaşar Kaplan’a ait şu manzum öykü okuduğum günden beri unutmamışım. Aylık Dergi’nin eski sayılarını açıp buldum. Yayınlandığı sayının tarihi Ekim 1980 (Yıl 2, sayı 23). Bu ülkede yaşanan resmi yobazlığın traji-komik öyküsü bu.<br /> <br /><br />Bayram şekeri niyetine size sunuyorum bu eskimeyen öyküyü. Bakalım sizin de hafızanızda yer edecek mi?<br /> <br /><br />“ondan sonra bayram geldi<br />otobüs geldi<br />amca bana şeker verdi<br />gülücük verdi<br />öpücük vermedi<br />babam öptürtmedi<br />amca beni sevdi<br />‘bayram’ dedi<br />işte bildim<br />bayram geldi<br />otobüste geldi<br />babam ‘bak bu amca’ dedi<br />amca ‘bayram’ dedi<br />‘aferin’ dedi<br />‘Allah’ dedi<br />otobüs salladı<br />firen yaptı<br />otobüs taksiye çarpayazdı<br />babam beni amcaya vermedi<br />babam kulağıma eğildi<br />‘pis amca’ dedi<br />babam yüzünü buruşturdu<br />‘yobaz’ dedi<br />amca bana şeker verdi<br />cici amca / güzel amca<br />amca bana para verecekti<br />kocaman verecekti<br />babam verdirtmedi / aldırtmadı<br />amca bana gülücük verdi<br />amca beni sevdi<br />babam amcaya sinirlendi<br />amca bana şeker verdi<br />gülücük verdi<br />‘Allah’ dedi<br />baba okuyup ben Allah olarım (haşa)<br />hem de amca olarım<br />ne olur baba olarım<br />yaşa bayramca yaşa<br />gülücük verdi / şeker verdi<br />kocaman verecekti<br />güzel amca / sakallı amca / cici amca<br />ondan sonra bayram gelsin<br />ondan sonra büyürüm olarım<br />ne olur baba / ne olur olarım”<br /> <br /><br />Dünyanın tüm çocukları Müslüman, tüm çocukları din kardeşimiz. Cebimizdeki şekerleri dağıttığımız kadar bayramımız mübarek olur. Haydi, hiçbir Firavun’un sarayı Musa’sız kalmasın. <br /><br />Bayramızın mübarek, gönlünüz, gözünüz ve özünüz, yüzünüz gibi açık ve aydın olsun.<br /><br />mustafa islamoğlu (ramazan yazıları)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-204099821229974668?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-92042990849161213762008-12-05T08:49:00.000-08:002008-12-05T08:50:15.107-08:00Bir bayram düşlerim: Ümmetçe başımız dik yaşadığımız. Sevincimizin kursağımıza düğümlenmediği. Yediğimiz lokmaların boğazımızda kalmadığı…<br /><br />Bir bayram düşlerim: Ümmetin anası kaçırılan, babası öldürülen, ocağı kundaklanan, çocuklarının her biri bir izbeye sığınan, harim-i ismetine namahrem eli değen bir viran haneye dönmüş topraklarında, çocuklarının öksüz, yetim ve boynu bükük girmediği…<br /><br />Bir bayram düşlerim: İslam ümmetinin mazlum çocuklarının zamanın ırmağında akan bir süprüntü gibi değil, zaman ırmağının yatağını belirleyen, kıyılarını gürül gürül akan sularıyla döverek verimli kılan bir nehre benzediği bir bayram. Nesne değil özne olduğu, onun yaptıklarına düşmanlarının hayalinin yetişemediği, kendisini öldürmek için gelenlerin kendisinde dirileceği kadar temsil kabiliyetine sahip olduğu bir bayram.<br /><br />Bir bayram düşlerim: Yaralı ve bin bir pareli coğrafyamızın her yanından gürül gürül kanın gitmediği. Çocuklarının âh u enininin arşı titretmediği. Viran olmuş hanelerinde baykuşların ötmediği. Topraklarını ahlaksızların, soysuzların, sütsüzlerin, düzenbazların, madrabazların, hilebazların, mülhitlerin, müfritlerin, ifritlerin, çıfıtların, hainlerin ve zalimlerin yönetmediği bir bayram. Aksine, dinde kardeşleri olmasa da insanlıkta eşleri olan dünyanın farklı dinlerine, kavimlerine mensup mazlum, mağdur ve muhtaçlarının yarasını sarmak, yüreğini onarmak, onlara müşfik bir ana eli olmak için tüm imkan ve gücünü seferber ettiği bir bayram. İmanından kaynaklanan şefkat ve merhametinin Afrika kıtasının açlarından, Güney Amerika'nın sokak çocuklarına, Harlem'in esrarkeşlerinden Manila'nın şehvet tuzağındaki kız çocuklarına dek; her bir mazlum, mağdur ve mahruma ulaştığı bir bayram.<br /><br />Bir bayram düşlerim: Bir öndere sahip olan, önderi kendisine ana olan, kendisi ise insanlığın diğer toplumlarına ana gibi olan bir ümmetle girdiğimiz bir bayram.<br /><br />Bir ümmet düşlerim: Bir organına, hatta bir hücresine yönelmiş bir tehdidi tüm varlığına yönelik bir tehdit gibi algılayacak kadar kendinde ve canlı. Ayağına diken batsa onun acısını her tarafından duyabilecek kadar bilinçli. Kendi varlığına yönelik bir tehdide anında tepki verecek kadar hassas bir sinir sistemine sahip. Bedeni oluşturan her bir hücrenin kendi yerine razı olup, rolünü en iyi oynamak için irade sergilediği, fertleri silik, düz, sıradan, bir makinenin dişlisi olmaya teşne, edilgen ve mekanik bir 'birey' değil, farklı. Fakat farklılığı bir orkestrayı oluşturan enstrümanların farklılığı gibi zenginliğe dönüştüren, sıradan ve düz bir tip olmaya razı olmayan, kendi kendini gerçekleştirmek için yüreğinin çeperlerine tutunarak kapasitesinin sınırlarına çıkma savaşı veren, kendisiyle, Rabbiyle, çevresiyle, toplumla ve doğayla barışık, bilişik, tanışık şahsiyetlerden oluşan bir ümmet.<br /><br />Bir şahsiyet düşlerim: Sorunun bir parçası değil, çözümün bir parçası olan. Yük olmayıp yük alan. Kendini yad ve yabancı ellerde aramayıp kendini kendinde arayan ve kendini kendinde bulan. Hamken yanan, pişen ve olan. Olmanın sırrına erdiği için hamların elinden tutup, onların da olması için onların yerine yanmaktan çekinmeyen. Düşünce, duygu ve aksiyon dengesini varlığında gerçekleştirerek, 'muvahhid şahsiyet' olma kıvamına eren. Yalnızca kafa gözüyle değil, yürek gözüyle de bakıp, onunla gören. Kendini yalnız sözle değil yüzle, gözle, özle ifade edebilecek liyakate eren, vuracağı ve duracağı yeri iyi bilen, Allah'a karşı esas duruşunu ayağının altındaki topraklar kayarken dahi bozmayan bir şahsiyet.<br /><br />Bir şahsiyet düşlerim: Kendi kafasıyla düşünüp, kendi yüreğiyle duyan. Kesrette vahdet bulan. Ne dostları karşısında kapris yapan, ne düşmanları karşısında aşağılık kompleksine kapılan. Ayaklarının birini hakikatin merkezinde sabit tutarak, diğer ayağıyla tüm dünyayı, hatta tüm evreni dolaşan ve yitik hikmetleri, hakikatleri, cevheri arayıp kendine çeken bir mıknatıs gibi arayıp kendine çeken, "bizden adam olmaz" bedbinliğini alıp "çıkarsa bizden adam çıkar" bencilliğine vuran, bu iki sakat ucu da bir fiskeyle atık düşünceler çukuruna yuvarlayıp, adil ve mutedil olmayı bir hayat düsturu bilen bir şahsiyet.<br /><br />Ve bir bayram düşlerim; hesap gününün sonunda "Ey (sadece Allah ve cennetle) tatmine ulaşan insan; gir kullarımın arasına (çünkü cennetin yolu kulların arasından geçiyor) ve gir cennetime!" muştusunun verildiği bir bayram.<br /><br />İşte o bayramın provasıdır bu bayramlar. O mutlak bayramlardan bir efilti taşıdığı oranda anlamlıdır bu bayramlar. Onun içindir ki, "bayram" anlamına gelen "ıyd" sözcüğüyle "ahiret" anlamına gelen "me'ad" sözcüğü aynı köke aittir.<br /><br />Bayramınız mübarek olsun, bayramınız bayram olsun!<br /><br />Ömrünüz Ramazan, akıbetiniz bayram olsun!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-9204299084916121376?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-51876394801437755972008-12-05T08:37:00.000-08:002009-04-26T05:42:00.407-07:00hiç söylenmemiş sözler söylemeliyim<br />el değmemiş,duru sözler sevdiğim için<br /><br />sevdiğim! şehir giysilerini kıskanır<br />ve bu yüzden bürünür geceyi<br />güneş gözlerinden beslenir<br />ve saçlarını kollar görmek için.<br /><br />sensizken şehrim,<br />boş meydanlarında yürüdüm<br />kalın puntolarla iri laflar ettim<br />öfkemi saldım iri dişli postallar üzerine.<br /><br />sevdiğim! Vera.. hangi çocuğu okşadın,<br />ellerinle gülden kokular..<br />dilinde aşk nameleri,<br />söylesene Vera hangi çocuğun adını andın.<br /><br />sahi Vera en son ne zaman görmüştük Sena'yı?<br />hatırlasana deli kız sana emanet etmişti o bombaları<br />sevdiğim bak umut kan pıhtısı rengine döndü<br />ki sen Vera,Filistin'den geçerken<br />sakın eteklerini toplama<br />biraz kan bulaşmış halde çık karşıma<br />ve sakın unutma<br />o ilk çocuğumuzdur<br />asırlardır dillerde olan Leyla'dır,<br />Meryem'in suskunluğunda can bulan<br />gözleri vardı Züleyha'nın<br />henüz düşmeden kirli kelimeler diyarına<br /><br />bilir misin Vera bu kaçıncı çocuk?<br />bu kaçıncı kertik yüreğe atılan?<br />eskisi gibi değil..artık daha da sancılı<br /><br />sevdiğim özgürlük meydanları budalalardan<br />geçilmiyorsa<br />bil ki bu şehirde çocuklar ölüyor<br /><br />asırlardan uzak ellerini Vera..<br />ellerini bulur ellerim<br />bir Grozni kuşatmasında<br />dağları görüyor musun Vera?<br />her bir dağa bir çocuğumuzun adını koymuşlar<br />Berat'ım,Emin'im,Murat'ım<br />hani omuz omuza vermiştik ya bir namaz kıyamında<br />hani beraber açmıştık orucumuzu<br />kimi Marmara'da kimi Yıldız'da<br /><br />koş Vera koş<br />ülkemin sürgün yerlerine koş<br />ağlama deli kız ben ağlarım<br />seni böyle görmemeli<br />her okul kapısında türkümüzü söyleyen kızlarımız<br />ve annelere de söyle ağlamasınlar<br />ve sakın onlara ölüler demesinler<br /><br />söylesene Vera<br />çocuklara sıkılan hangi kurşun kahpece değildir?<br /><br />öfkemiz taş doğursun Vera taş!<br />yüreğimizi söksün yerinden<br />bak her tarafta sapanlı ebabiller<br />Ebrehe'nin tankları kan kusturur<br />şimdi Firavunu boğan Kızıldeniz'i<br />ağlama duvarının dibinde görürüm<br />ki asa değil Musa'nın elindeki<br />çağın sökülmüş kalbidir<br /><br />bir şubat gecesi kaybettik esrarımızı Vera<br />kendimizi odalarımızda bulduk<br />postallı korkularımızla<br />söylesene sevdiğim hangi rengini çaldılar<br />gökyüzünden<br />bak zulüm Çin Seddi'ni aştı<br /><br />sevdiğim içimizdeki Musalardan ne haber vardır?<br />İbrahimlerden,Yusuflardan<br />yoksa Musa'yı Kızıldeniz'de yalnız mı bıraktık?<br />ellerimizle mi verdik İbrahim'i Nemrutlara<br />şimdi hangi kuyudan gelmede Yusuf'un sesi?<br />ki unutma Vera<br />Filistin'de yeni doğan çocuklar ilkin annelerinin<br />göğsüne<br />sonra da yerdeki taşlara uzanırlar<br /><br />neredesin eyy İsmail'in boğazındaki merhamet?<br />içimizdeki bu sızıyı kaldır<br />ya ebabilleri gönder<br />ya bizi de oraya aldır<br /><br />ve her taraftan bana yönelir<br />seni arayan sesim<br />Vera benim..Vera benim..<br /><br />NUMAN ARIMAN<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-5187639480143775597?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-64076922188078179582008-10-16T10:23:00.001-07:002008-12-05T08:23:41.335-08:00Farkında” olmalı insan…<br /><br />Kendisinin, hayatın olayların, gidişatın farkında olmalı.<br /><br />Farkı fark etmeli, fark ettiğini de fark ettirmemeli bazen…<br /><br />Bir damlacık sudan nasıl yaratıldığını fark etmeli.<br /><br />Anne karnına sığarken dünyaya neden sığmadığını<br /><br />ve en sonunda bir metre karelik yere nasıl sığmak zorunda kalacağını fark etmeli.<br /><br />Şu<br /><br />çok geniş görünen dünyanın, ahirete nispetle anne karnı gibi olduğunu fark etmeli.<br /><br />Henüz bebekken “Dünya benim! ”dercesine avuçlarının sımsıkı kapalı olduğunu,<br /><br />ölürken de aynı avuçların “her şeyi bırakıp gidiyorum işte! ” dercesine apaçık kaldığını fark etmeli.<br /><br />Ve kefenin cebinin bulunmadığını fark etmeli.<br /><br />Baskın yeteneğini fark etmeli sonra.<br /><br />Azraillin her an sürpriz yapabileceğini,<br /><br />nasıl yaşarsa öyle öleceğini fark etmeli insan<br /><br />ve ölmeden evvel ölebilmeli.?<br /><br />Hayvanların yolda kaldırımda çöplükte<br /><br />ama kendisinin güzel hazırlanmış mükellef bir sofrada yemek yediğini fark etmeli.<br /><br />Eşref-i mahlûkat (yaratılmışların en güzeli) olduğunu fark etmeli<br /><br />ve ona göre yaşamalı.<br /><br />Gülün hemen dibindeki dikeni dikenin hemen yanı başındaki gülü fark etmeli.<br /><br />Evinde 4 kedi 2 köpek beslediği halde<br /><br />çocuk sahibi olmaktan korkmanın mantıksızlığını fark etmeli.<br /><br />Eşine “seni çok seviyorum! ” demenin mutluluk yolundaki müthiş gücünü fark etmeli.<br /><br />Dolabında asılı 25 gömleğinin sadece üçünü giydiğini<br /><br />ama arka sokaktaki komşusunun o beğenilmeyen gömleklere muhtaç olduğunu fark etmeli.<br /><br />Zenginliğin ve bereketin sofradayken önünde biriken ekmek kırıntılarını yemekte gizlendiğini fark etmeli.<br /><br />Annesinden doğarken tertemiz teslim aldığı gırtlağını<br /><br />60-70 yıl sonra sigara yüzünden<br /><br />Azrail’e soba borusu gibi teslim etmenin emanete hıyanet sayılacağını fark etmeli.<br /><br />63 yıllık ömründe<br /><br />hiç karnı doymayan bir peygamber’in ümmeti olarak aşırı beslenme yüzünden sarkan göbeğini fark etmeli.<br /><br />-hiç-<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-6407692218807817958?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-25178271092381567432008-10-16T10:15:00.000-07:002008-10-16T10:16:41.419-07:00"Takıldığınız soruyu lütfen geçin ve müsaade edin biz takalım.<br />Üç yanlış bir başörtüyü götürmez.<br />Başörtülü bir kız bisiklete binebilir, piyano çalabilir, kiraz toplayabilir,<br />iyi derecede İngilizce bilebilir, topa vurabilir, laiklik konusunda çok<br />güzel bir kompozisyon yazıp ağzınızı beyninizin mağarasına kadar açık<br />bırakabilir, felsefe yapabilir, uçurtma uçurabilir, sizden ilginç kareler<br />bulup aklınız kadar kısa film çekebilir, yıldızlara bakıp yarın havanın<br />çok güzel olacağını düşünebilir, tesbih de çeker fotoğraf ta çeker...<br />Hiçbir başörtülü kız, sizin başörtüsüyle gündemi sıktığınız kadar<br />başörtüsünü sıkmaz! Dolayısıyla "sıkma baş" sizinkisi oluyor..."<br /><br />Bunlar Marmara FM'in fırtına kızı Esra Elönü tarafından kaleme alınmış, insanı abandone eden manifestolardan sadece kısa birer örnek... Esra'yı radyoculuğundan önce "Feride" tiplemesiyle yazdığı köşe yazılarından, şiirlerinden ve harika sürreal öykülerinden tanıyoruz. Onunla yapacağınız on dakikalık bir sohbet, dünya etrafında on defa spin atmaya bedel baş döndürücülükte... Yakalayana aşk olsun! Muhatabına yirmidört saat açık her daim nöbetçi zeka testi uygulayıcısı gibi öyle bir salvo atar ki, tut tutabilirsen! Hiciv, romantizm, zehir zemberek bir isyan, feci derecede çocuk, bir fotoğraf makinası lensi kadar acımasız objektif, köpekbalığı kadar iyi koklayıcı, inci tanesi kadar sır küpü... Öyle latif bir cümle kurar ki adamı Kırıkkale Tabancısı gibi on ikisinden mıhlayıverir. Uzakdoğu döğüş sanatlarıyla ebruzenliği bir arada nasıl götürdüğünü ben de anlamış değilim. Muhammed Ali Clay için söylenen tezatlar harmonisini hatırlıyorum onu dinlerken: "kelebek gibi uçar, arı gibi sokar"...<br /><br />Esra, yeni kuşak edebiyatçıların erken habercilerinden... "Çekirdek Lokantası" adını verdiği kitabı mesela, Çekirdek Kız, Bayan Kabarık, Garip Adam Bay Sin, Dımlım, Tuzat, Bay Şın gibi hayali kahramanlarla çizilen harika bir macera öyküsü. Maceranın ardı da önü de Esra için aslında yapayalnız bir çocukluğun masalından türüyor... Esra'yı herkes zorzoraki destelenmiş bir yaramazlık bohçası gibi tarif etse de, ben onun zeka terletici o isyanında içe gömük derin bir hüzün okuyorum... O, "babasıyla aynı yaşta bir kız çocuğu" gibi geliyor bana. Bunca ayrımcılık, bunca dışlanma, bunca horgörünün içinden elinden mürekkep damlayarak çıkan sürmeli kız, "kız uykusunu" hepimize uykusuzluk olarak aktaran atar damarlar kadar uykusuz ve asabı bozuk bir yelkovan gibi, ayağındaki çağdışı takunyalardan hiç de yüksünmeden ve hatta parlatarak onları, hiç bir saniyeyi de atlamamaya yemin etmiş! Afferim kızım sana! Kapitalistlerin mezarlığa çevirdiği dünyada korkusunu yenmek için başladığı şarkıyı, arkadaşımız olan tüm fakir garsonların tepsilerinde servis ediyorsun hepimize. Afferim kızım sana! Sırt çantasına sığmayacak koca bir harita taşırsın sen dilinde, Kudüs'ten Yağmur Ormanlarına, Afrika'dan Güney Amerika'ya kadar tüm yeryüzü yer bulabilir dizelerinde... Ve babasının sesiyle konuşur bazen kafasına başörtüsünden başka hiç bir şeyi takmayan Esra:<br /><br />" Gidiyoruz! Bana Bir dünya haritası getir evlat!<br />Kırılacak yağmurları yerleştirelim kolilere.<br />Bağcıklarına basıp ta düşeceksin kemikleri çatı olmuş<br />Afrikanın üzerine..<br />Amerika:<br />Yeni defnedilmiş bir çocuğun büyük harfle yazılan gözünü<br />Babasından ayıran kesme biçme işaretidir desem sana.<br />Sana bu haritanın kesme işareti Amerika'dır desem...<br />Akşam eve gidip çalışır mısın bu ülkeyi?<br />İklimi umurunda olur mu evlat!<br />Sen telaşla parmak kaldırabilir misin<br />Yaşamak için parmak kaldıran çocukların sesi, yere vurdukça."<br /><br />Esra, modern hayatın itinayla dışladığı çocuklardan sesler taşır görmez gözlerimize, işitmez yüreklerimize... İpince bir sabırla örer kozasını radyodan evlerimize giren sesiyle. O kozada; tarla işçisi kızlarla, biçki dikiş kurslarına giden kızlar, roma hukuku vizesinden az önce çıkmış kızlarla, ikna odasından az evvel çıkmış gözü yaşlı kızlar, yan yana yatabilir, tüm sınav kağıtlarını buruşturup kayık yapabilir, uçak yapabilir, hatta aynı masada kahve içebilir, aynı burçtan çıkıp, aynı otobüsü kaçırabilir, bazıları pankart taşır bazılarıysa aynı pankartı güneş siperliği olarak kullanabilir...<br />Esra'nın sürreal edebi ritmi, gotik alaycılığı ve keskin dili, sadece sanatsal açıdan değil, geleceğe dair ciddi bir merkez eleştirisi yapacak anlam dilini de mayalıyor.<br />Şimdi bayım; bu kıza dikkat diyorum, bu kıza dikkat!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-2517827109238156743?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-22357996752063327842008-09-22T13:06:00.000-07:002009-04-26T04:58:48.873-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SNf63FZQ_nI/AAAAAAAAAZA/9KzPO7NtJgE/s1600-h/yabanım.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248939714971500146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SNf63FZQ_nI/AAAAAAAAAZA/9KzPO7NtJgE/s320/yaban%C4%B1m.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-2235799675206332784?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-73343139775319358222008-09-22T13:05:00.000-07:002008-09-22T13:07:36.795-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SNf6mY_4ScI/AAAAAAAAAY4/RXRDRj8Ryyw/s1600-h/kartal.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248939428175956418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SNf6mY_4ScI/AAAAAAAAAY4/RXRDRj8Ryyw/s320/kartal.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7334313977531935822?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-87021600468972755242008-09-17T06:04:00.000-07:002008-09-17T06:05:23.335-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SNEAbvdXtxI/AAAAAAAAAYw/GZGcTl19vQs/s1600-h/özgürlük+korkusu.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246975517459461906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SNEAbvdXtxI/AAAAAAAAAYw/GZGcTl19vQs/s320/%C3%B6zg%C3%BCrl%C3%BCk+korkusu.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-8702160046897275524?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-36723203144253089552008-09-17T06:01:00.000-07:002009-04-26T05:01:07.100-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SND_2wEJ8xI/AAAAAAAAAYo/5EtxMJZXDCg/s1600-h/çok+dokundu.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246974881966977810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SND_2wEJ8xI/AAAAAAAAAYo/5EtxMJZXDCg/s320/%C3%A7ok+dokundu.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-3672320314425308955?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-55761562245942995602008-09-17T05:49:00.000-07:002009-04-26T05:01:32.883-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SND9BbUTUBI/AAAAAAAAAYg/YkUFyLwKzpM/s1600-h/söyle-me.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246971766841233426" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SND9BbUTUBI/AAAAAAAAAYg/YkUFyLwKzpM/s320/s%C3%B6yle-me.png" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-5576156224594299560?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-15349471706867496852008-09-17T05:48:00.000-07:002008-09-17T05:56:59.796-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SND8t_sqHxI/AAAAAAAAAYY/0PoONvcmeRs/s1600-h/bir+düşüm+var.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246971433009684242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SND8t_sqHxI/AAAAAAAAAYY/0PoONvcmeRs/s320/bir+d%C3%BC%C5%9F%C3%BCm+var.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1534947170686749685?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-86243850499400036642008-09-17T05:33:00.000-07:002009-04-26T05:02:00.753-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SND7-y-hrvI/AAAAAAAAAYQ/dggAHRC7tyY/s1600-h/deli.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246970622141116146" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SND7-y-hrvI/AAAAAAAAAYQ/dggAHRC7tyY/s320/deli.jpg" border="0" /></a><br /><div>--sen yoksan kimse yoktur...ben yokum, kimse de yok.</div><br /><div></div><br /><div>-tek çiçekle bahar olmaz</div><br /><div></div><br /><div>-bir çocuğumuz olursa adı deniz olmalı.</div><br /><div></div><br /><div>-kendine sakla yaralarını, kimse bilmesin</div><br /><div></div><br /><div>-Allah'ım yağdırmadan gazabını, tut ellerimi. bir düşüm var çünkü... yoksa önce düşümü, sonra kendimi kaybederim.</div><br /><div></div><br /><div>-bir kadın ana olduktan sonra, mantıklı/akıllı düşünemez, sadece kalbi ile düşünür.</div><br /><div></div><br /><div>--beni böyle sev, seveceksen.</div><br /><div></div><br /><div>-kimseye etmem şikayet, ben yanarım halime.</div><br /><div></div><br /><div>--insan bir mültecidir, kalbinden başka sığınacak yeri yoktur.(ş.ferah)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-8624385049940003664?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-49888447132049138302008-09-09T11:46:00.000-07:002009-04-26T05:02:27.741-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMbI8GgcbGI/AAAAAAAAAYI/8jV1ZemXmNs/s1600-h/mizah.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244099750983920738" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMbI8GgcbGI/AAAAAAAAAYI/8jV1ZemXmNs/s400/mizah.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-4988844713204913830?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-72099095036701428352008-09-08T05:37:00.000-07:002008-09-08T05:40:03.829-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMUdH_HM3DI/AAAAAAAAAXY/IBP7XPrhipA/s1600-h/örtünme.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243629364180737074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMUdH_HM3DI/AAAAAAAAAXY/IBP7XPrhipA/s320/%C3%B6rt%C3%BCnme.jpg" border="0" /></a><br /><div align="right">Örtünmek, önce hakarete uğrama sebebidir.<br /><br />Örtünmek, okuldan uzaklaştırma sebebidir.<br /><br />Örtünmek, işinden ve aşından edilme sebebidir.<br /><br />Örtünmek, kitlelerin baskı altına alınma sebebidir.<br /><br />Örtünmek, partilerin kapatılma sebebidir.<br /><br />Örtünmek, hükümetlerin yıkılma sebebidir.<br /><br />Ve örtünmek, bundan böyle savaş sebebi olacak gibi.<br /><br />Gerek yazılarımda gerek konuşmalarımda, "mükemmelce bir örtünmenin, günümüz dünyasının Allah Teâlâ ile irtibatı anlamına geleceğini, özellikle bu coğrafyanın ancak örtünerek var olabileceğini, hem de tarihten gelen bütün görkemini donanarak insanlık sahnesinde güçlü bir şekilde kendini göstereceğini, örtüden sıyrıldığında da -Allah korusun- tarihten ve coğrafyadan silinip gideceğini." dile getiriyorum. Biliyorum; ilk etapta birileri, hatta örtünenlerin kendileri bile konuyu abarttığımı düşünebilir, fakat zaman ilerledikçe mesele daha da berraklaşacaktır.<br /><br />Örtünenler açısından durum böyle olduğu gibi, örtünmenin karşısına dikilenler için de durum aynı derecede önemlidir, bu konu onlar için de bir hayat memat meselesidir. Örtüsüzleri kastetmiyorum, örtünmenin karşısına dikilip mücadele verenleri kastediyorum.<br /><br />Evet, bugün yeryüzüne egemen olan güç odakları için petrol ne kadar savaş sebebi ise, su kaynakları ne kadar savaş sebebi ise, gittikçe artan bir şekilde ve kitleler halinde bayanların örtünmeleri de o derece savaş sebebidir.<br /><br />Çünkü bugün yeryüzüne egemen olan Batı kaynaklı modernist ve seküler toplumların, sürdürdükleri hayat tarzlarının, felsefelerinin ve kültürlerinin en büyük sütunları, olmazsa olmazları; kadın cinselliğinin ön plana çıkarılmasıdır, örtüsüzlüktür, çıplaklıktır ve nikâhsızlıktır. Bütün bunlar, söz konusu güç odakları için petrolden, su kaynaklarından daha önde gelmektedir. Çünkü petrol ve su, onların böyle bir hayatı sürdürebilmeleri için sadece birer araçtır, aslolan böylesi bir hayatı yaşamaktır. Onların her şeyleri çıplaklık üzerine, kadın cinselliği üzerine bina edilmiştir. Ticaretleri, ekonomileri, sanayileri, edebiyatları, romanları, hikâyeleri, ekranları ve bütün medyaları özellikle örtüsüzlük üzerine kurulmuştur.<br /><br />Ne var ki, günümüz dünyasında İslam hızlı bir şekilde yükselişe geçmiştir. Yükselen İslam'ın en belirgin yüzü ise tesettüre bürünen bayanlardır. Bundan önceki devirlerde İslam'ın görünen yüzü belki akıncılardı, mücahitlerdi, fetihlerdi... Günümüz dünyasında Allah'ın nurunu yeryüzüne yayma görevi Müslüman kadınlara, Müslüman kızlara ait olacaktır. Artık bundan böyle İslam denilince akla ilk gelecek olan şey, tesettürlü bayanlar olacaktır.<br /><br />İslam'i yükselişle birlikte kadının örtünmesi demek, cinselliğini geri plana çekerek şahsiyetini ön plana çıkarması demektir, yani onların bütün sermayelerinin ellerinden alınması demektir, sistemlerinin en büyük sütununun yıkılıp yerle bir olması demektir.<br /><br />Onun için, İslam'ın yükselişi ve özellikle bayanların artan bir şekilde örtünmeleri karşısında söz konusu güç odaklarının sessiz kalacaklarını, bu işi kendi oluruna bırakacaklarını, mücadeleye son vererek pes edeceklerini beklemek saflıktır.<br /><br />Seküler, modernist ve kadın cinselliğine tapınan Batı dünyasının örtünmeye karşı Türkiye kadar gaddar olmadığını, daha anlayışlı olduğunu, hatta üniversitelerinde örtünmenin serbest olduğunu, dolayısıyla Batıda ve Batılı hayat tarzının egemen olduğu toplumlarda örtünenlerle örtüsüzler arasında bir gerginliğin söz konusu olmayacağını ileri sürecek olursanız, şu noktaları unutmamanızı hatırlatırız.<br /><br />Birincisi: Batı emperyalizmi, ülkelerinde kendi hayat tarzını tehdit etmeyecek boyutlardaki az miktardaki bir tesettürü, demokrasileri için bir çeşni ve zenginlik kabul etmekte, hatta ne kadar özgürlükçü olduklarını göstermek için bunu bizlere karşı koz olarak kullanmaktadırlar. Tesettür ne zaman kendi hayat tarzlarını tehdit edecek boyutlara vardı, siz onların kim olduğunu hele o zaman bir seyredin.<br /><br />İkincisi: Batı emperyalizmi örtünmeye ve Müslümanca hayat tarzına karşı verdiği savaşı, şimdilik kendi coğrafyasının dışında, başkalarının topraklarında, yani bizim topraklarımızda sürdürmektedir. Mecbur kaldığında bu savaşı kendi topraklarında da vermekten geri durmayacağının işaretlerini görmekteyiz.<br /><br />Tarih, bu gerginliği defalarca yaşamıştır. Aziz şehid Hz. Yahya Aleyhisselam bu konunun zirvesindeki biricik sembolümüzdür. Saray etrafında çöreklenen ve ahlaksızca bir hayat süren sosyete gurubu, Hz. Yahya Aleyhisselam'ı sürdürmekte oldukları ahlaksız yaşantıları için en büyük tehdit olarak görmüşlerdir. Hayâsızca sürdürülen bu yaşantı biçiminin üstüne üstüne giden, saray ve çevresinde oluşan bu kokuşmuş yaşantı biçimini hedef alan Hz. Yahya Aleyhisselam, önce hapse atılmış ve sonra da mübarek başı kesilerek fuhuş düzeninin önüne bir tepsi içerisinde sunulmuştur.<br /><br />Yüzyıla yakındır Türkiye'ye egemen durumdaki oligarşi, örtünmeye öylesine düşmandır ki, bu konuda gücünün yettiği her şeyi ortaya koyacaktır. Bugün AKP için açılan kapatma davasındaki iddiaların tamamı dönüp dolaşıp örtünme üzerinde yoğunlaşmaktadır. Dahası, bundan önce kapatılan aynı kulvardaki partiler de örtünme üzerinden kapatılmışlardır.<br /><br />Birtakım siyasi değişikliklerle üniversitelerde başörtüsü serbest bırakılsa bile, hayatın diğer alanlarında yasağın sürmesi örtünenleri, örtünmek isteyenleri kesinlikle tatmin etmeyeceği gibi, örtü düşmanlarının direnişi de artan bir hızla sürüp gidecektir.<br /><br />Şimdi siz örtünme meselesinin bir kanunla, bir yönetmelikle halledileceğini ve artık bu konunun tamamen kapanıp gideceğini ve gündemden düşeceğini zannediyorsanız, büyük bir yanılgı içindesiniz.<br /><br />(mehmet göktaş-İnzar Dergisi 43.Sayı)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7209909503670142835?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-23951836494135157522008-09-08T05:25:00.000-07:002008-09-08T05:26:57.263-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMUaCvVx1HI/AAAAAAAAAXQ/i4ianI_idmw/s1600-h/rachelcorrie.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243625975512683634" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMUaCvVx1HI/AAAAAAAAAXQ/i4ianI_idmw/s320/rachelcorrie.jpg" border="0" /></a><br /><div align="right"><br />sen devlet güçlerini abi sohbetlerinden<br />ve ikinci el kitaplardan tanıyan çocuk<br />ayıp olmuyo mu böyle şiirlerinde<br />molotoflar kafaya sıkmalar falan?<br /><br />sen Taksim otobüsüne binerken<br />sesli selam vermeye utanan çocuk<br />o gün tekbir çığlıklarıyla fırlıcan mı cidden meydanlara?<br /><br />sen miting alanlarında bile<br />inceden bacılarını kesen çocuk<br />şimdi harbi harbi 'kahrolsun (mu) amerika'ya?<br /><br />sen camı açık unutsa başı ağrıyan çocuk<br />devrim deyip te güldürme lan beni!<br /><br />Muğayir Muharip </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-2395183649413515752?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-60812323699030600602008-09-08T05:11:00.000-07:002008-09-08T05:14:16.324-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMUXEd9VALI/AAAAAAAAAXI/3JiHb9NarL0/s1600-h/kendimden_susanterpning.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243622706671583410" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMUXEd9VALI/AAAAAAAAAXI/3JiHb9NarL0/s320/kendimden_susanterpning.jpg" border="0" /></a><br /><div><br />Beni yanlış ağacın altına gömdüler<br /><br />bir hayvan mezarlığında çürüyorum<br /><br />körleri korkutan bir karanlıkla dağlanıyor gözlerim<br /><br />tövbe ordusu dudaklarımı kılıçlarıyla temizlemeden öldüm<br /><br />çünkü öldüm<br /><br />çünkü şiir babamdı ve amin derken bile<br /><br />kulu olmamı istedi kendimin.<br /><br /><br /><br /><br />Rabbim kalbimde pazarlar kuran şeytanların<br /><br />tezgahları evlatlarımdır<br /><br />o evlatları rüzgarla boş, hırıltılarıyla kazınsın derim<br /><br />derim kazındıkça<br /><br />yarasaya kendini izah edecek güneş<br /><br />ama öldüm<br /><br />kurşuna dizildikten sonra gelen af telgrafı gibi kalbim<br /><br />kalbim<br /><br />sana nasıl yabancı kalabildim?<br /><br /><br /><br /><br />Rabbim beni kendimin tanrısı olmaktan koru<br /><br />kime bakarsam bakışlarımı sen tamir et<br /><br />kime söz söylersem sözlerime sen dokun<br /><br />ama biliyorum mezarlıkta uzamayacak gölgem<br /><br />tırnaklarım ve saçlarım ve düşüncelerim büyümeyecek<br /><br />yine de bir şeyin üstünü örtecek toprak<br /><br /><br /><br /><br />Rabbim o nasıl kendinden emin olacak<br /><br />ayşe sevim</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-6081232369903060060?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-49080740566459494372008-09-08T05:05:00.000-07:002008-09-08T05:11:15.699-07:00<div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMUWLUaDACI/AAAAAAAAAXA/pB8Fl6VT60o/s1600-h/aslaet+beklemektir.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243621724855140386" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMUWLUaDACI/AAAAAAAAAXA/pB8Fl6VT60o/s320/aslaet+beklemektir.jpg" border="0" /></a><br /></div><div align="right"><br />bunda merak edecek ne var<br />bir mısra, hayat kurtaran bir mısra<br />a’yı ne kadar uzatacağını bilmeyenlerden şair<br />intikam alacaktır<br />tercüme kokan yerli kahpeliklerden<br />telif olsa da fark etmeyecek<br />otuzuna gelmiş ama yirmisine gelememiş kızlardan şair<br />kırkına gelmiş ve adına para bastıramamış erkeklerden<br />hiç asabı bozulmayan, başka her yeri bozulan<br />aptallar için tekrar etmek gerekirse<br />şair intikam alacaktır<br />küçücük elleriyle büyük davranmaktadır<br />bunda haklıdır<br /><br />telefonlar şarzda, her şey yolunda<br />doğal felaketler ajandalarda özenle işaretli<br />istatistik tabloları mükemmel görünmekte<br />çaresizlik eğrisi yükselerek sürmekte<br />sayfalardan taşan çılgın bir eğri<br />hızlı bir eğri, renkli, manyak, sapık bir eğri<br />adı şehvetle tekrarlanan bir eğri<br />yükselen eğri<br /><br />tacirler yeteri kadar kurnaz şairler yeteri kadar uykusuz<br />istiklâlde satılır istiklâl madalyaları en ucuz<br />etler ve oburlar kışa hazırlar<br />karılarının siparişini düşünürken ölmüş adamlar<br />harika bayatlamış poğaçalarından bir ısırık daha alabilir<br />ama şair<br />vazgeçmeyecek<br />çaresizlik sürmelidir<br />nedeni bilinmemektedir<br /><br />bıktırıcı yeniden de eski bir hesap<br />deftere yazılmıştır<br />şımarık çocuklarını iyi okullara kaydettiren mütedeyyin esnaf<br />lacoste bir tişört giyip cnn’e çıkınca<br />timsah olmaktan da çıkmış sayılmaz<br />sümerbank botlarıyla büyümüş bir kuşaktan<br />ablaların ördüğü kazaklarla okumuş<br />bunun şiirde bir karşılığı olmalı<br />hayatçı mujikler, müsamere birincileri, kafaderisi avcıları<br />keyifle uzatırlar bir romalı’nın kılıcına kafalarını<br />bunun şiirde karşılığı yok<br /><br />sadece muhataba anlamlı boş sözlerle<br />her poetikanın bittiği bir nokta var<br />hayat kurtaran bir mısra yok<br />hayat kurtaran bir mısra var<br /><br />osman konuk</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-4908074056645949437?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-80436085355468894532008-09-08T04:47:00.001-07:002008-09-08T04:49:26.153-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMURPgGBQII/AAAAAAAAAW4/3kiXR3aTw_U/s1600-h/michelangelo-biography-2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243616299153703042" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMURPgGBQII/AAAAAAAAAW4/3kiXR3aTw_U/s320/michelangelo-biography-2.jpg" border="0" /></a><br /><div><br />Ellerini uzat çocuğum, genç ağaçlar gibi ihtiyar yeryüzüne. Bu elleri görmemiz gerek. Meyvelerin büyüsü dalları unutturdu. Dalları, güneşi ve suyu. Bu boyaları bu ince parmaklarla mı kardın? Bu kubbeleri avucuna bakarak mı astın göğe?<br />Bu kayaları susuz kalmış bu on kökle mi yardın? Ya kelimelerine ne demeli? Yoksa sen bu üç yüz şiiri, taştan kurtulmak için mi yazdın? Oysa hep taşa doğru koşmuştun sen. Üzerine yürüdüğün kayalar üzerine yürümüştü mermer hayaletlere dönüşüp. Sana diyecekleri vardı, şişen damarlarından anlamıştın. Ey balık pazarında ölü balıklarla göz göze gelen çocuk! Ey renkleri Tanrı’nın tezgahından tuvaline taşıyan çırak! Dört ruhunu masaya yatır! Ressam, heykeltıraş, mimar ve şair. Hangisi sensin bak? Ey Floransa Cumhuriyeti’nin yoksul kralı! Rönesans’ın pagan lunaparkında neşelenemeyen çocuk! Ey ölümü, günahı, umutsuzluğu ve yakarışı dört ana renk yapıp, bütün eserlerini bu renklerin tonlarından elde eden simyacı! Ey Michelangelo! Ekleyerek değil eksilterek bütünü arayan üstad!<br /><br />Ellerini uzat çocuğum, baban yenildi, tüccar olmaz senden, çıraklığa ne dersin Domenico Ghirlandaio’ya. “Şu şehrin zenginlerini kutsal tablolara rüşvet karşılığı yerleştiren kıskanç adam mı?” Öyle deme çırak, Meryem Ana’nın yaşayan bir kontese benzemesinde ne mahzur var! Bir kontun aziz kılığına bürünmesinde. Hem on üç yaşındaki çocuğu kıskanacak değil ya? “Çok ama çok kıskanç!” Demek saklayacak sırlarını parmak kadar çocuktan. Olsun. Freskin sıva kıvamını tutturamasan da, kentin hâkimiyle tanışacaksın orada bir gün. Lorenzo de Medici gülen bir maskeyi cilalarken görecek seni. Hayranlığını bir cümleyle gizleyecek: “Bu ihtiyarın bütün dişleri tamam!” Kalemini alacaksın bu söz üstüne ve üst çenede iki gedik açacaksın ustalıkla. Haydi Lorenzo, sen de bir kapı aç mermer dilenen bu çocuğa. Taşla yüz yüze getir. Bir çekiç ver eline, bir çelik burgu; ten renginde bal renginde şakısın. XV. yüzyılda haz uygarlığı kurarken Rönesans, kaçsın balolardan ve pagan ayinlerinden. Zevki günah işlemekte değil günahı reddetmekte arasın. Centaures savaşlarını mermerin üzerinde işlerken, mantıkla duygu gelsin aklına, bir hakem gibi uzatıp ellerini, insanla canavarı kapıştırsın.<br /><br />Ellerini uzat çocuğum, yarım kalmış eserini tamamlaman gerekiyor ölü bir heykeltıraşın. Bir grup heykeli bu, neşeli ve hareketli çizgiler içeren. İyi ama neden kaçtı neşesi taşın? Neden duruldu mermer denizi? Demek Bolognalı heykeltıraş, Aziz Domingo’nun mezarına heykeller yaparken öldü. Demek daha ağır çizgilerle karşılamalı ölümü. Demek alınacak çok yol var. “Bacchus”ve “Pieta”yı geçip o müthiş “Davud”u beş buçuk metrelik bir kayadan doğurtmak var! Koşsun zıtlıklar, gerilim yaratsın. Düşey-yatay, kadın-erkek, canlı-ölü, giyimli-çıplak. Dört ruhunda iki dünya çarpışsın: Pagan estetiği ve takva. Keskiyle dile getiremediğini kalemle anlatsın Michelangelo. Mermerin damarları donarken şiirin damarları kabarsın: “Tanrım lûtfet de, kendini her yerde bana göster/ İlâhi ışıkların dolup ruhuma, sana yabancı heyecanları silsin/ Yansın yalnız senin aşkınla/ Tanrım feryadımı işit/ Körü körüne saplandığım tutkularımdan koru/ Ölmek üzere olan hislerimi yeniden dirilt, faziletimi kamçıla!”<br /><br />Ellerini uzat çocuğum, insanları hoşnut etmek kolay değil. İşte içlerinden biri on sekiz ay sonra doğan “Çocuk Kral Musa”ya bakıp, “Burnu büyük olmuş!” deyiverdi. Bir avuç mermer tozu al ve tırman merdivene hadi. Heykelin burnunda çalışıyormuş gibi yaparak, dök ağır ağır mermer tozunu yere. Sonra işini bitirmiş gibi, sor münekkide “Düzeldi mi?” Evet düzeldi. “Heykele hayat verdiniz!” dedi, eleştiren adam. Hayır düzelmedi. Dünya hâlâ karman çorman. “Âdemin Yaratılışı”ndan bu yana bitmedi Kabil’le Habil arasındaki kavga. Papa IV. Paul, bakıp ustanın “Kıyamet Günü” tablosuna, “Düzelmeli!” dedi, “Nedir bu çıplaklar!” Michelangelo Papa’ya haber gönderdi: “Yaşadığımız bu dünyayı uygun ve yaşanılır bir hale getirin, inanın bu tablo düzelecektir.”<br /><br />Ellerini uzat çocuğum, ayrılma vakti geldi. Taşla cenkleşerek yorulan ellerini artık gökyüzüne bağışla. Öyle bir cümle sarfet ki, sars Rönesans’ı: “Ne heykeltıraşlık, ne de ressamlık, Tanrısal bir yola yönelmiş ruhun özlemini doyuramaz.” 89 yaşındaydı ve üç arzusu vardı: Ruhunu Tanrı’ya, vücudunu toprağa, malını yakın akrabalarına bırakmak. Bıraktı da. Toprak tuval oldu bedenine. Suretine gelince, onu ilk ustasından öğrendiği gibi “Kıyamet Günü” tablosunun bir köşesine sakladı. Bir azizin elinde soyulmuş bir insan derisi olarak.<br /><br />a.ali ural</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-8043608535546889453?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-69012565497348692002008-09-08T04:40:00.001-07:002008-09-08T04:50:00.831-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMUPKlCOI8I/AAAAAAAAAWw/UqraYN33_Vs/s1600-h/1212332345ali-ugur-ural-camili3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243614015557346242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMUPKlCOI8I/AAAAAAAAAWw/UqraYN33_Vs/s320/1212332345ali-ugur-ural-camili3.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-6901256549734869200?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-72109843736255770312008-09-07T12:20:00.000-07:002009-04-26T05:03:29.325-07:00<blockquote><br /></blockquote><blockquote></blockquote><a href="http://www.slide.com/r/PL6ImV37xT9w0Pr-nCQGpJUjsjCM0xre?previous_view=TICKER&amp;previous_action=TICKER_ITEM_CLICK&amp;ciid=216172782197206883">http://www.slide.com/r/PL6ImV37xT9w0Pr-nCQGpJUjsjCM0xre?previous_view=TICKER&amp;previous_action=TICKER_ITEM_CLICK&amp;ciid=216172782197206883</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7210984373625577031?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-88346607829459912592008-09-07T02:40:00.000-07:002008-09-07T13:50:26.727-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMOjBhEGeOI/AAAAAAAAAWo/JlM5M02QLTQ/s1600-h/buraday%C4%B1z.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243213637640157410" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMOjBhEGeOI/AAAAAAAAAWo/JlM5M02QLTQ/s320/buraday%C4%B1z.jpg" border="0" /></a><br /><div>Buradayız çünkü;<br />Burayı susuyorum diyerek bitirdiğimiz cümleler sırtımıza yük oldu. Gördük ki nereyi sustuysak orası gelip dayandı boğazımıza bıçak niyetine. Şimdi tabiri pek mümkün olmayan bir zamanı sürüyoruz. Boğazımızdaki bıçağın acısı yaşadığımız zamana bir tabir bulma zorunluluğu doğurdu. Söylemeye gücümüz varken duramazdık.<br /><br />Buradayız çünkü;<br />Yaşadığımız günler büyük çalkantılara gebe bir zamanı işaret ediyor. Safları giderek belirginleşen bir topluma doğru gidiyoruz. Saflardan öncesine, o ilk ve yüce makama geri dönüyoruz; “insan olma” safındayız.<br /><br />Buradayız çünkü;<br />Dert anlatılabilir yerler (gazeteler, dergiler, internet siteleri) sadece kanaat önderlerinin borularının öttüğü oluşumlar haline geldi. Kimsenin pis dumanını solumadan, sesimize katran katacak göbek bağlarına sahip olmadan, korkmadan ve tüm açıklığıyla konuşabileceğimiz bir yere ihtiyacımız vardı.<br /><br />Buradayız Çünkü;<br />Başka türlü olabileceğine dair inancımızı kaybetmedik. Başka bir hayat/başka bir dünya bizim söylemeye meyyal dilimizce şekillendirilemese bile başka dillere bir tat bırakabilmek mümkün. Başka bir dünya kurulabileceğine olan inancı körükleyecek cümleler için bir karalama kâğıdı sunmayı kendimize borç bildik. Çünkü karalama kağıtlarının tabire ihtiyacı yoktur.<br /><br />Buradayız çünkü;<br />Söylenmesi gerekeni vakti geçmeden, suların durulmasını beklemeden söyleyecek insanların konuşmasına fırsat vermemiz gerektiğine inanıyoruz.<br /><br />Buradayız çünkü;<br />Kovulmuş, sürülmüş, ötekileştirilmiş, acı çektirilmiş, görmezden gelinmiş, yasaklanmış, tutuklanmış, kaybedilmiş, öldürülmüş ama inadına “insan”, inadına “sivil” kalabilmiş insanlar olduğunun bilincindeyiz. Avazımız çıktığı, nefesimiz yettiği kadar bu insanların arkasında durmamız gerektiğini biliyoruz.<br /><br />Buradayız çünkü; söyleyecek çok sözümüz var<br /><br />(musvedde.net manifestosu)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-8834660782945991259?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-48635649304690918302008-09-07T01:57:00.000-07:002008-09-07T02:14:36.490-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMOZEJJne_I/AAAAAAAAAWg/4Kagt42sgFA/s1600-h/%C3%A7%C3%BCnk%C3%BC+annem.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243202687644171250" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SMOZEJJne_I/AAAAAAAAAWg/4Kagt42sgFA/s400/%C3%A7%C3%BCnk%C3%BC+annem.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br />Çünkü annem bir yorgun zorunluluk<br /><br />Yüzünde içi çiçekli eski kutu duruşu<br /><br />Neydi unuttuğu mutfağa girip çıkarken?<br /><br />Dalgınca boyayıp duruyordu kirli göğü<br /><br /><br /><br />-Annem yelkovanın bıkkın dönüşü<br /><br /><br /><br />Tek katlı evlerde mutluluklar aradı. Yok.<br /><br />Çok çocuklu evlerde cıvıltılar istedi.<br /><br />Yok.<br /><br />Çukur yerlerinde geçmişin titreyişi<br /><br />Toz suretinde yapışmış anılar duvara<br /><br /><br /><br />- Annem bir tekerlemeydi odalarda<br /><br /><br /><br />Geçkin yazlarla soldu ahşap düşleri<br /><br />Eski bir telaşın dinmez sancısında<br /><br />Ağlardı annem gülmek gibi dururken<br /><br />Küçülür incelirdi aya baktıkça<br /><br /><br /><br />-Annem balkıyan bir göl gülümsemesi<br /><br /><br /><br />Bir kuşun uçuverişi gibi kolay ölümler çağı<br /><br />Rahat yataklarda dikeni batar gecenin<br /><br />Örterken annem yıllanmış perdesini<br /><br />Babam bir ünlemdi akşamla uzayan<br /><br /><br /><br />-Annem ki deltaların yazılmamış tarihi<br /><br />gonca özmen</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-4863564930469091830?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-21348778028052909152008-09-01T02:57:00.001-07:002009-04-26T05:03:49.784-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLu8u_qJloI/AAAAAAAAAV4/LcGskZgxvK4/s1600-h/çocuk+olmak.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240990106923931266" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLu8u_qJloI/AAAAAAAAAV4/LcGskZgxvK4/s320/%C3%A7ocuk+olmak.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-2134877802805290915?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-4380473137589032422008-09-01T02:44:00.000-07:002008-09-01T02:54:19.905-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLu6TrYcN4I/AAAAAAAAAVo/Bnv6fvEbw0Q/s1600-h/çocuk.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240987438601222018" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLu6TrYcN4I/AAAAAAAAAVo/Bnv6fvEbw0Q/s320/%C3%A7ocuk.jpg" border="0" /></a><br /><div><br />Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.<br />"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.<br />Demeyeceksin işte.<br />Yaşarsın çünkü.<br />Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.<br /><span style="color:#ff0000;">Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.<br />Ve zaten genellikle o daha az sever seni,</span> <span style="color:#ff0000;">Senin o'nu sevdiğinden.</span><br />Çok sevmezsen, çok acımazsın.<br />Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.<br />Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...<br />Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.<br />Senin değillermiş gibi davranacaksın.<br />Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.<br />Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.<br />Çok eşyan olmayacak mesela evinde.<br />Paldır küldür yürüyebileceksin.<br />İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,<br />Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.<br />Gökyüzünü sahipleneceksin,<br />Güneşi, ayı, yıldızları...<br />Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.<br />"O benim." diyeceksin.<br />Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin...<br />Mesela gökkuşağı senin olacak.<br />İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.<br />Mesela turuncuya, yada pembeye.<br />Ya da cennete ait olacaksın.<br />Çok sahiplenmeden,<br />Çok ait olmadan yaşayacaksın.<br />Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de<br />hep senin kalacakmış gibi hayat.<br />İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...<br /><br />CAN YÜCEL..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-438047313758903242?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-78734912356856220032008-09-01T02:30:00.000-07:002008-09-07T13:49:53.687-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLu237c9wmI/AAAAAAAAAVg/CohcWSi3pTU/s1600-h/gece.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240983663343944290" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLu237c9wmI/AAAAAAAAAVg/CohcWSi3pTU/s320/gece.jpg" border="0" /></a><br /><div>Hatırlıyor musun İbrahim'in ilk seslendiği geceyi<br />Yıldızlara? Saturn’e haykırdı: “Benim Rabbim sensin!”<br />Ne mutluydu! Seher Yıldızını gördüğünde, haykırdı<br /><br />“Benim Rabbim sensin!” Nasıl yıkılmıştı<br />Onların batışını seyrettiğinde. Dostlar, o da bizim gibi:<br />Batan yıldızları Rab belliyoruz kendimize.<br /><br />Sadakatsiz yıldızların sadık yoldaşlarıyız.<br />Kazıcılarız, porsuklar gibi; seviyoruz duyumsamayı<br />Toprağın uçuştuğunu arka pencelerimizden.<br /><br />Hiç kimse ikna edemez bizi çamurun<br />Güzel olmadığına. Porsuk nefsimizdir böyle düşünen.<br />Hazırız kalan ömrümüzü yürüyerek geçirmeye<br /><br />Çamurlu ayakkabılarla ıslak tarlalarda.<br />Yılanın kırallığındaki sürgünlere benziyoruz.<br />Soğan tarlalarında durup yukarıdaki geceye bakıyoruz.<br /><br />Kalbim sakin bir patates gündüz vakti, ve ağlayan<br />Terkedilmiş bir kadın geceleyin. Dost, söyle ne yapayım,<br />Ben ki batan yıldızlara âşık bir adamım<br /><br />robert bly</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7873491235685622003?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-57491530806031885562008-08-29T05:57:00.000-07:002008-08-29T06:30:53.681-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLfynn_P5RI/AAAAAAAAAVY/gMn7tWSj_3Y/s1600-h/%C3%A7ocuk+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239923454031947026" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLfynn_P5RI/AAAAAAAAAVY/gMn7tWSj_3Y/s320/%C3%A7ocuk+1.jpg" border="0" /></a><br /><div>Buraya bakın, burada, bu kara mermerin altında<br />Bir teneffüs daha yaşasaydı<br />Tabiattan tahtaya kalkacak bir çocuk gömülüdür<br />Devlet dersinde öldürülmüştür<br /><br /><br /><br />Devletin ve tabiatın ortak ve yanlış sorusu şuydu:<br />-Maveraünnehir nereye dökülür?<br />En arka sırada bir parmağın tek ve doğru karşılığı:<br />-Solgun bir halk çocukları ayaklanmasının kalbine!dir.<br /><br />Bu ölümü de bastırmak için boynuna mekik oyalı mor<br />Bir yazma bağlayan eski eskici babası yazmıştır:<br />Yani ki onu oyuncakları olduğuna inandırmıştım<br /><br />O günden böyle asker kaputu giyip gizli bir geyik<br />Yavrusunu emziren gece çamaşırcısı anası yazdırmıştır:<br />Ah ki oğlumun emeğini eline verdiler<br /><br />Arkadaşları zakkumlarla örmüşlerdir şu şiiri:<br />Aldırma 128! İntiharın parasız yatılı küçük zabit okullarında<br />Her çocuğun kalbinde kendinden daha büyük bir çocuk vardır<br />Bütün sınıf sana çocuk bayramlarında zarfsız kuşlar gönderecek. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-5749153080603188556?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-17632914015359058532008-08-24T07:25:00.000-07:002008-09-07T13:51:25.145-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLFx-ye7EwI/AAAAAAAAAVI/x5-Q-lMbJhM/s1600-h/nihalbengisukaraca.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238093165125899010" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLFx-ye7EwI/AAAAAAAAAVI/x5-Q-lMbJhM/s200/nihalbengisukaraca.jpg" border="0" /></a><br /><div>Bazı konuları dile tercüme ediş şeklimiz, ya da nasıl adlandırdığımız hayati düzeyde önem taşır. Buna rağmen, zamanla ya yorulur ya bıkarız ve yaydığı imajın kullanışsızlığından bahisle kavramı ifade eden kelimeyi terk eder, hatta ayıp saymaya başlarız.<br />Bu terk edişle son derece politik bir tercih yapmış oluruz. 'İslamcı' kavramının tu-kaka edilmesinden sonra bir kelime olarak da hayatımızdan çıkmaya başlaması gibi.<br /><br />İslamcı kelimesinin sokaktaki insan nezdinde değersizleştirilmesi, İslam kavramının kutsallığı, onun simitçi, kahveci, gazozcu der gibi, bir satıcıyı ima eder gibi, -ci -cı eki alamayacağı mazeretiyle vuku bulmuştu. Atatürk-çü, Hegel-ci, Platon-cu, eşitlik-çi, tarih-çi Hukuk Okulu gibi kelimelerdeki eklerin, kelimelerin ait olduğu kavramları, şeyleri küçük düşürmediği ve rencide de etmediği bir vakıaydı oysa. Adam olana 'ben Müslüman'ım' demek yeter denilmekteydi. Teolojik tartışmalarda ve felsefi bağlamda hemen hiçbir şeye gereksinim duymayabilecek kadar kesif bir manaya tekabül eden 'Müslüman' kelimesi, çok geniş ve çok çeşitli eğilimler, anlayışlar üzere yaşayan bir kitleyi, bir toplumu siyasi ve kültürel açıdan çözümlemeye ve anlamaya çalışırken yetersizdi. Her Müslüman İslamcı değildi ve her İslamcı dindar değildi sözgelimi. Dahası bu dinin en temel hükümleriyle çatışma içinde olanlar bile 'Elhamdülillah biz de Müslüman'ız' diye başlamaktaydılar söze.<br /><br />İslamcılık modernizmin ideolojisine, mevcut modern siyasi ve sosyal yapılara, İslam'ın referanslarıyla bakmanın, eleştirmenin, bunlara alternatif modeller üretmenin/önermenin adıydı. İslamcı, iyi bir dindar, aynı zamanda bir muhafazakâr nitelikleri haiz biri olabildiği gibi olmayabilirdi de. Müslüman kelimesinin baskın unsuru kelime-i şehadet getirmiş ve İslam'dan neyi anlamışsa, ne kadarını öğrenmişse o hal üzere yaşamaya koyulmuş olan herkesi, dindar kelimesinin baskın unsuru ibadetlerine dikkat eden, Müslümanlığın gereği olan iman etme ve Allah'a teslim olma edimlerinin içini doldurmaya çalışan herkesi, muhafazakâr kelimesinin baskın unsuru dinin ziyadesiyle geleneksel örüntülerini korumaya çalışan herkesi, 'İslamcı' kelimesinin baskın unsuru ise İslam'ın sömürgeciliğe, kapitalizme, eşitsizliğe itiraz eden bir beşeri sistem getirdiğini söyleyen, bir siyasi politik sistemin İslam'ın beşeri özüne tekabül etmesi için neleri kavraması gerektiği üzerine kafa yoran adamı ima ederdi. İslamcı, dinin toplumbilim ve siyaset bilimle olan kesişme ve ayrışma noktalarında düşünmeye dönük bir gayretin öznesi idi. İlk üç adlandırma halen hayatiyetini korurken İslam-cı'ya, -bu adamı niteleyen, onu motive eden unsurlara- ihtiyaç kalktı mı ki, adamı ifade eden kelime listeden silindi?<br /><br />Hayır, ihtiyaç halihazırda resmi çizilecek kadar net. Tam da bu nedenle küresel sermaye artı devletlerden oluşan çokuluslu topluluk, bu ihtiyacın ağzına bir parmak bal çalıp itirazı uysallaştırmak, piyasa ekonomisinin yarattığı eşitsizlikleri mesele etmeyecek bir modele, 'ılımlı İslam' adını verdikleri bir projeye fit oluyor. Siyasal İslam'ın sonu vs. gibi tezlerle, 11 Eylül faciasından elde ettiği fırsatlarla marjinalize ettiği 'İslamcılık'ın üzerini çizip, yerine 'ılımlı İslam'ı dolaşıma sokuyor. İslam-cılık, İslam ile nitelenen bir düşünce tarzını ifade eder iken, ılımlı İslam, 'ılımlı' sıfatı ile 'İslam'ı niteleme girişimidir; aradaki farkın vahametini dilbilgisi üzerinden giderek dahi kavrayabiliriz.<br /><br />Birileri 'ılımlı İslam' dedi diye, İslam bu nitelemeyi alır mı peki? Almaz. İslam, ne olduğu ve ne olmadığı gayet açık, kendisi hakkında bilgi veren bir kelime olması itibarıyla başına sıfat getirilemeyecek bir 'dolu gösteren'dir. Sert bir Müslüman, yumuşak huylu bir Müslüman, yoksul bir Müslüman, zengin bir Müslüman, inatçı bir Müslüman, dindar bir Müslüman ve hatta günahkâr bir Müslüman olur; ama günahkar İslam nasıl olamaz ise, dindar İslam kulağa ne kadar abuk geliyor ise, sert İslam, yoğuşmalı İslam, ılımlı İslam da olabilemez. 'İslamcı'yı değersizleştirmek için geliştirilmiş bir ataktır.<br /><br />nihal bengisu karaca</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1763291401535905853?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-10899849606227715902008-08-21T12:14:00.000-07:002009-04-26T06:00:22.772-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SK2_h1r4v3I/AAAAAAAAAU4/GVgysbC6SQI/s1600-h/Stelvio.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237052529769496434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SK2_h1r4v3I/AAAAAAAAAU4/GVgysbC6SQI/s320/Stelvio.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SK2_apLdW5I/AAAAAAAAAUw/cI55hIfYwKQ/s1600-h/roadlights.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237052406153173906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SK2_apLdW5I/AAAAAAAAAUw/cI55hIfYwKQ/s320/roadlights.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1089984960622771590?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-68819465679965517802008-08-17T11:13:00.001-07:002008-09-07T13:52:23.358-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKhseP22nYI/AAAAAAAAAUo/MAX9tkVGjZU/s1600-h/yenilgi.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235553833726680450" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKhseP22nYI/AAAAAAAAAUo/MAX9tkVGjZU/s320/yenilgi.png" border="0" /></a><br /><div><br />Senin kalbinden sürgün oldum ilkin<br />Bütün sürgünlüklerim bir bakıma bu sürgünün bir süregi<br />Bütün törenlerin şölenlerin ayinlerin yortuların dışında<br />Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim<br />Af dilemeye geldim affa layık olmasamda<br />Uzatma dünya sürgünümü benim<br />Güneşi bahardan koparıp<br />Aşkın bu en onulmazından koparıp<br />Bir tuz bulutu gibi savuran yüregime<br />Ah uzatma dünya sürgünümü benim<br />Nice yoruldugum ayakkabılarımdan degil ayaklarımdan belli<br />Lambalar egri aynalar akrep melegi<br />Zaman çarpılmış atın son hayali<br />Ev miras degil mirasın hayalati<br />Ey gönlümün dogurdugu büyüttügü emzirdigi<br />Kuş tüyünden ve kuş sütünden<br />Geceler ve gündüzlerde insanlıga anıt gibi yükselttigi<br />Sevgili<br />En sevgili<br />Ey sevgili<br />Uzatma dünya sürgünümü benim<br /><br />Bütün şiirlerde söyledigim sensin<br />Suna dedimse sen Leyla dedimse sensin<br />Seni saklamak için görüntülerinden faydalandım Salome'nin Belkıs'ın<br />Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin<br />Kuşlar uçar senin gönlünü taklit için<br />Ellerinden devşirir bahar çiçeklerini<br />Deniz gözlerinden alır sonsuzlugun haberini<br />Ey gönüllerin en yumuşagı en derini<br />Sevgili<br />En sevgili<br />Ey sevgili<br />Uzatma dünya sürgünümü benim<br /><br />Yıllar geçti sapan ölümsüz iz bıraktı toprakta<br />Yıldızlara uzanıp hep seni sordum gece yarılarında<br />Çatı katlarında bodrum katlarında<br />Gölgendi gecemi aydınlatan eşsiz lamba<br />Hep Kanlıca'da Emirgan'da Kandilli'nin kurşuni şafaklarında<br />Seninle söyleşip durdum bir ömrün baharında yazında<br />Şimdi onun birden bire gelen sonbaharında<br />Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim<br />Af dilemeye geldim affa layık olmasam da<br />Ey çagdaş Kudüs (Meryem)<br />Ey sırrını gönlünde taşıyan Mısır (Züleyha)<br />Ey ipeklere yumuşaklık bagışlayan merhametin kalbi<br />Sevgili<br />En sevgili<br />Ey sevgili<br />Uzatma dünya sürgünümü benim<br /><br />Dagların yıkılışını gördüm bir venüs bardagında<br />Köle gibi satıldım pazarlar pazarında<br />Güneşin sarardıgını gördüm Konstantin duvarında<br />Senin hayallerinle yandım düşlerin civarında<br />Gölgendi yansıyıp duran bengisu pınarında<br />Ölüm düşüncesinin beni sardıgı şu anda<br />Verilmemiş hesapların korkusuyla<br />Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim<br />Af dilemeye geldim affa layık olmasam da<br />Sevgili<br />En sevgili<br />Ey sevgili<br />Uzatma dünya sürgünümü benim<br /><br />Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır<br />Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır<br />Aşk celladından ne çıkar mademki yar vardır<br />Yoktan da vardan da öte bir var vardır<br />Hep suç bende degil beni yakıp yıkan bir nazar vardır<br />O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır<br />Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır<br />Ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır<br />Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır<br />Yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır<br />Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır<br />Sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır<br />Gögsünde sürgününü geri çagıran bir damar vardır<br />Senden ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır<br />Sevgili<br />En sevgili<br />Ey sevgili...<br /><br />Sezai Karakoç</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-6881946567996551780?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-77036723550339361572008-08-16T05:14:00.000-07:002008-08-16T05:19:33.298-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKbFyKmSDhI/AAAAAAAAAUg/EB0d7QdfqLc/s1600-h/ali+şeriati.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235089082493832722" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKbFyKmSDhI/AAAAAAAAAUg/EB0d7QdfqLc/s320/ali+%C5%9Feriati.jpg" border="0" /></a><br /><div>Sevgili Dr. Ali Şeriati,<br /><br />Senin 1980?li yılların başlarında tanışmıştık. İran devriminin rüzgarı ile gelen tercüme furyası, önce senin kitaplarını getirmişti. Sonradan, devrimin gerçek ideoloğu olduğunu öğrendik. Ama İrandan gelen haberler, senin kitaplarının mollalar tarafından yasaklandığını, fikirlerinle karşı sistematik bir ambargo uygulandığını söylüyordu. Doğu felsefesinin deposu olan, hikmetin ve şiirin ülkesi İran, Şehinşah?lık rejimini yıkmış ama yerine Mollaşahlık düzeni kurmuştu. İslami devrim olmuştu ama Ali Şeriatı yasaklanmıştı. Şah rejimine karşı bir ömür kalemi ve yüreğiyle mücadele veren, onbinlerce genci ?Hüseyniye İrşad? denilen sivil okullarda bilinçlendiren, defalarca hapsedilen, sürgün edilen, aç, işsiz bırakılan, hasta çocuğunu dahi tedavi ettiremeyen, ama yine de yılmadan yorulmadan yazan, konuşan ve 1977 yılında sürgün gittiği Londra?da İngiliz istihbaratının yardımıyla İran ajanlarınca şehid edilen o büyük öğretmen, Sosyolog Doktor Ali Şeriati, ?İslam devrimi?nden sonra yasaklanmıştı. Neden acaba?<br /><br /><br /><br />Biz ise , Ali Şeriati?yi yeni keşfetmiştik. 12 Eylül rejiminden demokrasiye geçiliyordu ve İran devriminin etkisini sınırlamak için sağcı-sünni bir İslamcılık pompalanıyordu buralarda. ?devlet mi korkuyordu, Amerika mı, İsrail mi, İngiltere mi, en çok hangisi korkmuştu bilemiyorum ama, devrimin ihracına karşı bulabildikleri tek silah, ruhsuz bir yeşil kuşak Müslümanlığıydı. Biz o zamanlar buna Amerikancı İslam diyorduk.<br /><br /><br /><br />Ali Şeriati ismi, tıpkı İranın Şii mollaları gibi, bizim Sünnici mollaları da rahatsız etmişti. Tek bir cümlesini dahi okumadan, Ali Şeriati hakkında olmadık iftiralar atılıyordu. Şeriati şiiydi, gizli marksistti-ne demekse-, sapık fikirleri vardı, Allah, peygamber, Kur?an ve İslam hakkında itikat dışı yorumlar yapıyor, gençlerin kafasını karıştırıyordu, vb..İlginçti, İran?daki dinci molla rejimi ile Türkiye?deki laikçi molla rejimi, aynı kişiden korkuyor, aynı nedenlerle kaygılanıyor ve neredeyse aynı iftiralarla saldırıyordu. Acaba neden?<br /><br /><br /><br />Biz her şeye rağmen okuyorduk Ali Şeriati?yi. ?İnsanın Dört Zindanı?, ?Biz ve İkbal?, ?Dua?, Medeniyet ve Modernizm?, ?Marksizm ve diğer Batı düşünceleri?, ?Kevir?, ?Ali şiası Safevi Şiası?, İslam-Bilim?, ?Ne yapmalı??, ?Öze Dönüş?, ?Dine karşı Din?, ?Fatıma Fatımadır?, ?Ebuzer?, ?Dinler Tarihi?? Beynimiz allak bullak oluyor, bütün bildiklerimiz yeniden biçimleniyordu. Şeriati, bir deprem etkisi yaratıyordu:<br /><br /><br /><br />?Tarih, sınıf mücadelesi ve efendi köle kavgasıydı. Ezenler ve ezilenler, Habil-Kabil çatışmasıyla başlayan bir mücadelenin taraflarıydı. İnsan, beşer yanından gelen kötülükle, Allahın ruhundan gelen iyiliğin çatıştığı ve bu çatışmada İlahi yanın kazanması ile insanlaşabilecek bir türdü. varolan insan, olması gereken insan değildi. Dört zindan içinde yani, doğa, tarih, toplum ve insanın kendi zindanı içinde yaşıyorduk. Doğadan, tarihten, toplumdan, bilim ve akıl ile kurtulabilirdik. Ancak, kendi zindanımızdan, beşer yanımızdan, zaaflarımız, bencilliğimiz, ihtiras ve yıkıcı tutkularımızdan ancak ve sadece aşk ile kurtulabilirdik. Aşk, varlığın özüydü ve bütün peygamberler, çöl, çobanlık ve hicret ile, bu aşkı tazelemeye gelmişlerdi. Gerçek din buydu: İnsanı özgürleştirmek.. Ancak, zer (altın, mülkiyet), zor (iktidar ve güç) ve tezvir (sahte tanrılar ve sahte din)den oluşan beşer düzenleri, insanı köleleştirmiş, kullaştırmış ve özne olmaktan çıkartmıştı. İslam, İbrahim?in, Musa?nın, İsa?nın, Buddhanın, Zerdüşt?ün, Sokrat?ın, Mani?nin, aşk ve özgürlük mesajının en son halkasıydı ve özü buydu! Mevlana, ?Biz Kuranın özünü aldık, kabuğunu köpeklere attık? demişti. Ali Şeriati, işte bu özün peşindeydi ve İslam olarak bildiğimiz her şeyi yeniden öğrenmeye ve anlamlandırmaya çağırıyordu.<br /><br /><br /><br />Marks?tan, Sartre?den, Alexis Carrell?den, L.Massignon?dan, Franz Fanon?dan, Mahavera?dan, Tagore?den, Pascal?dan bahsediyordu. Yunan mitolojisinden örnekler veriyor, Upanişadlar?dan, Vedalar?dan alıntılar yapıyordu. Konfiçyus?u, Lao Tse?yi, Eflatun?u, Aristo?yu, Descartes?i, Hegel?i anlatıyordu. Atman?ı, Samsarayı, Brahmanı, diyalektiği, monadı, aşkı, aklı, bilimi, felsefeyi, ahlakı, estetiği, sanatı arka arkaya sıralıyor, konuşuyor, konuşuyor, konuşuyordu.. Başımız dönüyor, yüreklerimiz kanat çırpıyor, aklımız zorlanıyordu.<br /><br /><br /><br />Bizde olmayan, yada çok az bulunan bir tarzı vardı Şeriati?nin. Hz. Ali?den yola çıkıp, Promethe?ye, Fatıma?dan başlayıp Meryem?e, oradan Kybele?ye, İsa?dan Buddha?ya, Hindistan?dan Atina?ya, Paris?ten Afrika?ya, Mekke?den Meşhed?e, Çölden kente, devrimden aşka atlıyor, şiirden, müzikten, resimden, heykelden, sınıflardan, sömürüden, bahsediyordu. ?Aydın?, diyordu Şeriati, ?peygamberi bir misyonu vardır, dava ve eylem adamı olmak zorundadır. Toplumu bilinçlendirmeli, yol göstermeli, öncü olmalıdır.? Aydın, aykırı olmalıdır, yalnız ve yabancı, halkla iç içe ama halkın bir adım önünde..?<br /><br /><br /><br />Ali Şeriati, niteliksel bir bilinç düzeyiydi. O düzeyde sağcılık, solculuk, İslamcılık, milliyetçilik anlamsızlaşıyor, insan, varoluş, tarih, adalet, özgürlük ve arayış evrensel bir anlam kazanıyordu. Bir Müslümana da, ateiste de, Hristiyana da, Budist?e de konuşuyor, ortak, evrensel ve insana ait bir dil kullanıyordu. Kurumsal dinleri, dogmalaşmış ideolojileri, bütün yerleşik kurumları ve kuralları sorguluyor, her şeye yukardan ve derinden bakmanın özgüvenini kazandırıyordu.<br /><br /><br /><br />Sonuçta, İran?da ve Türkiye?de Ali Şeriati?nin bu kadar çok ve benzer düşmanının olması tesadüf değildi. Hepsinin ayakları altındaki halıyı çekiyor, hepsinin kullaştırdığı insan tipini özgürleştirip bilinçlendiriyordu. Ali Şeriati okuyanlarla okumayanlar arasında her zaman düzey, zeka ve bilinç farkı oldu. Şeriati okumayanlar, ?yeşil kuşak islamcılığına? kolay yem oldular. Çünkü, dertleri, davaları, düzeyleri, hep güdük kalmıştı. Geleneksel dini literatürle, alışıldık ezberlerle ve bir yığın tabuyla, ne dünyayı anlamak ne de anlamlı bir gelecek tasarlamak mümkün olmuyordu. Belki de bu nedenle, ?yeşil kuşak İslamcılığı?, yerel ve genel iktidarlardan, toplumsal servetten ve statü ve ün dağılımından istediği her payı fazlasıyla aldı ama, hiç bir zaman muktedir olamadı, olamazdı da..<br /><br /><br /><br />Sevgili ?Doktor?,<br /><br />Özel notların ve yayınlamadığın makalelerinden oluşan ?Yalnızlık Sözleri?nden, senin iç dünyana giriyor, daha yakında tanıyoruz. Meğer sen, seni okuyan ve sevenlerle aynı kumaştan, aynı dertten, aynı aşktan yaratılmışsın. Yazdıkların, konuştukların, başka aydınlar gibi bir rol ve misyon gereği değil, samimi, içten ve doğal patlamalardan ibaretmiş. İşte en çok bu yanını sevdim. Zira, biz şarklı insanlar, çoğu zaman yüceltmeleri severiz, insanlara kolayca erişilmez ve üstün nitelikler vehmeder, ün, şan ve statülere büyük önem veririz. Bu nedenle de aydınlarımızı, bilginlerimizi göklere çıkartır, sonrada en küçük bir insani hataları karşısında büyü bozumuna uğrayıp, bilgi ve düşünceye de küsecek tarzda dumurlar yaşarız. Aydınlarımızda maalesef bu vehmedilen konumlara uygun bir rolü oynamaya soyunur, kendileri olmayan bir kişiliğin sahte elbisesi ile dolaşmaya başlarlar. Bu oyun, bizim buralarda kişiliklerin fikir ve eylemlerin önüne geçmesini sağlar ve bir süre sonra neye inandığımızı unutup, kime bağlandığımızı konuşmaya başlarız.<br /><br /><br /><br />Senin özü sözü bir kişiliğin ve hayatın, zaaflarını, şüphelerini, tereddütlerini itiraf eden samimiyetin, o saf ve doğal iç dünyan, beni gerçekten etkiledi. Bir an için, ülkemizde beş on tane Ali Şeriati ayarında aydın olduğunu düşledim.. Vazgeçtim, bir tane olduğunu hayal ettim. Ne bileyim, tek nedenle mutlak dönüşümlere inanmam ama bir tane Ali Şeriati çıkarmış olsaydı bu ülke, inan çok şey farklı olurdu diye düşündüm. En azından, son otuz kırk yıllık muazzam İslamcı enerjiden bambaşka ve daha ileri bir şeyler çıkardı. Milyonlarca insanın alınteri, emeği, gözyaşı, bileziği, küpesi, harçlığı, umudu, duası, yeşil kuşağa yem olmazdı belki, Avrupacılık, İsrailcilik, Amerikancılık, İngilizciliğe dümen kırmazdı. Ya da irtica öcüsüne malzeme yapılıp toplumun bir kesimini korkutmaz, batının fincancı katırlarını ürkütmezdi. Dini bir köylü ideolojisi ve sistemden pay talep eden yeni sınıfların malzemesi yapmaz ve tüm topluma ve insanlığa hayatın her alanında ileri ve kaliteli yaşam felsefesi ve etiği sunacak bir birikime dönüşürdü.. Daha modern, daha doğal bir Müslümanlık ve daha demokratik bir ülke için mücadele eden bir çok akım ve siyasetin anası olurdu İslamcılık. Hatta, sol ve milliyetçi çevreler dahi, bu düzey ve nitelikten beslenir, emek ve eşitlik kavgası ile vatan ve bağımsızlık kavgası, bir biriyle çatışan değil, bir birini bütünleyen ve geliştiren tatlı bir rekabetin konusu olabilirdi.İnsanlar, etnik yada mezhebi kimlikleri üzerinden konuşmaktan utanır, bu ilkel dil yerine, insanın dilini, hayatın ve özgürlüğün ortak dilini üreten bir konuşma üslubu kazanabilirdi. Keşke, bir Ali Şeriati?miz olsaydı. Bu zihinsel devrim ve seviyeyi ateşleyecek çapta... Keşke..<br /><br /><br /><br />Sonra bu düşümden uyandım. İyi ki olmamış dedim, sevgili doktor. İyi ki senin gibiler henüz çıkmamış. Eğer çıksaydı, biz de boğmaya çalışır, olmadık iftiralarla sürgün ederdik. Senin kadar kitleleri, özellikle gençliği etkileyen bir yazarımız olsaydı, devlet de boş durmaz, ?bu memlekete Ali Şeriati lazımsa, onu da ben yaparım? der ve illaki zindanlarda çürütürdü. Ya da ?arkasında acaba kim var?? der ve mutlaka bir yabancı parmağı bulurdu. Alimlerimiz tekfir eder, aydınlarımız kıskanır, örgütlerimiz, cemaatlerimiz önce yanlarına çekip şişinmek ister, olmayınca düşman kesilip karalamaya başlardı. Kitaplarına, fikirlerine bu kadar düşman olanlar, eğer burada yaşasaydın sana neler yapmazdı..<br /><br /><br /><br />Ali Şeraiti, Franz Fanon, J.P. Sartre, K. Marks, Hegel, Cemil Meriç, Nurettin Topçu, M.Akif Ersoy, Necip Fazıl, Nazım Hikmet, Sezai Karakoç, Cemal Süreya..Bu çapta aydınların çıkabildiği toplumlar, tabii ki bir üst düzeyi gösterir. Ama bundan daha önemlisi, bu çapta aydınları korumak ve yaşatabilmektir. Biz henüz bu aşamaya gelemedik. Henüz bilgi, felsefe ve sanata dönük kuşkularımızı atamadık. Belki de, toplumsal bilinçaltımız, henüz güvenlik ve beslenme ihtiyacını doyurup, uygarlık yaratma eylemine geçemedi. Bu nedenle, her farklı sese önce, elimizden ne almaya çalışıyor, diye bakıyoruz, sonra eğer bundan eminsek, peki karın doyuruyor mu? diye yaklaşıyoruz. Nihayet, elimizden bir şey almayan, ezberlerimizi bozmayan, kafa konforlarımızı rahatsız etmeyen, sahte kamplaşmalarda bir mevki kapmış, sonrada bundan ekmek yemeye başlayan bir sürü aydınımız oluyor. Ali Şeriati?ler de tabii ki, bizim toplumlarımıza birkaç gömlek fazla geliyor.<br /><br /><br /><br />Sevgili Doktor, sonuçta seni sadece biz okuduk ve sen sadece bizimle konuştun. Biz, Allah?tan başka sahibi olmayanlarız. Kimseye eyvallah etmeyen, kimseye biat etmeyen, bütün dogmalara, tabulara saldıran, kimsenin bir yerlere oturtamadığı bir garip kuşağız. Bizi sadece bizden olanlar anlar. Bizim konuşmalarımız da yalnızlık senfonisidir. Sessizdir, derindir, manalıdır. Biz, gözlerimizden tanırız birbirimizi, göz bebeklerimizdeki hüzünden, yorgunluktan tanışırız. Bir demli çayın buğusudur şifremiz, yada bir sigara dumanının kavisi. Nedensiz dalıp gitmelerdir muhabbetimizin en koyu anları.. İç çekişlerimizle kurarız en uzun cümleleri.. Ne mutluluğun resmini yapabilen bir ressam, ne hayatı kendimize yontabilen bir heykeltıraş değiliz. Alış verişi bilmeyiz, tek ticaretimiz, gençliğimizi verip belirsiz bir geleceği satın almışlığımızdır. Geleceğin, yaşadıklarımızın tekrarı olacağının da farkındayızdır. Zira, her şeyi yaşamış, kavgayı, sevdayı, öfkeyi tatmışızdır. Bize, ?ölüm gelir, çitlembikler, sarmaşıklarla?, çünkü ne yaşamdan ne ölümden bir beklentimiz kalmamıştır. Yolumuz, hedefimizdir ve yürürüz sadece, öyle mahsun ve öyle onurlu. Kardelen, bizim çiçeğimizdir, kartal, bizim kuşumuz. Her akıntıya karşı durur, her şeye yukardan bakarız. Özgürlüktür önce ve sadece, imanımızın özü. En çok yılandan korkarız, fırsatçı ve hainden..Çöl ve denizdir, tabiatımız. İki sonsuzluk arasında yaşamaya çalışırız. Ne saray takarız ne malikane.. Ne devlet sever bizi ne de ?kiliseler?. Bir bitimsiz yalnızlıktır yolumuz, bir sonsuz özgürlüktür menzili.. Hem vatan deriz, hem özgürlük, hem akıl deriz, hem aşk. Hem halk deriz hem yalnızlık..Hem doğudur ülkemiz, hem batı.. Hem Muhammed?dir önderimiz, hem İsa, Hem Spartaküstür yüreğimiz, hem Ali... Hem Che Guevara?dır kahramanımız, hem Malcolm X, hem İzzetbegoviç?tir, hem Dudayev? Biz bütün şiirlerden tek bir şiir, bütün bestelerden tek bir senfoni yapar, hayatı tek bir film karesine sığdırırız. Ne Amerika anlar bizi, ne Patagonya.<br /><br /><br /><br />Biz sadece birbirimize tutunur, birlikte yanarız. Ateşimiz suyumuzu yakar, nefesimiz ateşi.<br /><br /><br /><br />Seni daima okuyacağız doktor, daima okutacağız. Seni, biz tanıttık bu toprağın yüreğine, biz dalgalandıracağız o put kıran sancağını. Çocuklarımız, ?Üstad Ali Şeriati?, diyecek, Ali Şeriati okudum da adam oldum diyecek. Ve seni okumayan ve okutmayanlar, o cehaletin, bağnazlığın, zeka özürlü esnafları, düştükleri çukurun derinliğiyle övünenler, onlar bir gün çocuklarının ellerindeki Ali Şeriati kitaplarını görünce yıkılacaklar. Ali Şeraiti, onların azraili olacak..<br /><br /><br /><br />Sevgili Doktor, kalem tutan ellerinden öper, şehid kanından süzülen bereket için sana sonsuz teşekkür ederiz. Hüda?nın rahmeti üzerinden eksik olmasın. Hoşça kalın.<br /><br />ahmet özcan</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7703672355033936157?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-31542612075601203592008-08-16T03:06:00.000-07:002008-09-07T13:53:01.582-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKanzlkcOpI/AAAAAAAAAUY/AFWzP0rvCYI/s1600-h/tedirgin.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5235056121564904082" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKanzlkcOpI/AAAAAAAAAUY/AFWzP0rvCYI/s320/tedirgin.JPG" border="0" /></a><br /><div>orada yatana...<br /><br /><br /><br /><br />yüksek yapılar<br />ağır silahlar öldürmek için<br />ayışığı karanlık<br />güneş yakmak için<br />enne baba ve ölüm<br />çocuk büyümek için<br />herşey son herşey başlangıç<br />şu veda girizgahı aşsın artık<br /><br /><br /><br />şimdi güllerin en kırmızısı<br />hayal maviye düşsün<br />yeşil umuda ve hazana kalsın sarı<br />şu veda girizgahı aşsın artık<br /><br /><br />ağlama karacaahmet<br />ağlama<br />akşamları masmavidir gök burada<br />sen topraktan gövdenle<br />kalabalık ve ıssız olsanda<br />yalnız değilsin<br />o cevher yatarken bağrında<br />ağlama karacaahmet<br />ağlama<br /><br /><br />şimdi güllerin en kırmızısı<br />hayal maviye düşsün<br />yeşil umuda hazana kalsın sarı<br />şu veda girizgahı aşsın artık<br /><br /><br />yüksek yapılar<br />ağır silahlar şimdi hiç<br />güneşi batanlar<br />güneşten çok yanmış<br />anne baba çocuk ölmüş<br />heşey son herşey başlangıç<br />şu veda girizgahı aşsın artık<br /><br /><br />ağlama karacaahmet<br />ağlama<br />gümüşnitrat kokuyorsa yaşam<br />yalnız sende yeşerir kan<br />sıralı taşların boyunca<br />yükselen hüzzam<br />ben deneni sana sarkıcam<br />ağlama karacahmet<br />ağlama<br /><br />Ayfer Feriha Nujen</div><div>(lavaraci.com)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-3154261207560120359?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-51476951950086864452008-08-15T04:49:00.000-07:002008-09-07T13:53:49.289-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKVufLfYrMI/AAAAAAAAAUQ/00t5z5gNDwM/s1600-h/cevher25.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234711623827500226" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKVufLfYrMI/AAAAAAAAAUQ/00t5z5gNDwM/s320/cevher25.jpg" border="0" /></a><br /><div><br />"Sevgili Doktor, sonuçta seni sadece biz okuduk ve sen sadece bizimle konuştun. Biz, Allah’tan başka sahibi olmayanlarız. Kimseye eyvallah etmeyen, kimseye biat etmeyen, bütün dogmalara, tabulara saldıran, kimsenin bir yerlere oturtamadığı bir garip kuşağız. Bizi sadece bizden olanlar anlar. Bizim konuşmalarımız da yalnızlık senfonisidir. Sessizdir, derindir, manalıdır. Biz, gözlerimizden tanırız birbirimizi, göz bebeklerimizdeki hüzünden, yorgunluktan tanışırız. Bir demli çayın buğusudur şifremiz, yada bir sigara dumanının kavisi. Nedensiz dalıp gitmelerdir muhabbetimizin en koyu anları.. İç çekişlerimizle kurarız en uzun cümleleri.. Ne mutluluğun resmini yapabilen bir ressam, ne hayatı kendimize yontabilen bir heykeltıraş değiliz. Alış verişi bilmeyiz, tek ticaretimiz, gençliğimizi verip belirsiz bir geleceği satın almışlığımızdır. Geleceğin, yaşadıklarımızın tekrarı olacağının da farkındayızdır. Zira, her şeyi yaşamış, kavgayı, sevdayı, öfkeyi tatmışızdır. Bize, ‘ölüm gelir, çitlembikler, sarmaşıklarla’, çünkü ne yaşamdan ne ölümden bir beklentimiz kalmamıştır. Yolumuz, hedefimizdir ve yürürüz sadece, öyle mahsun ve öyle onurlu. Kardelen, bizim çiçeğimizdir, kartal, bizim kuşumuz. Her akıntıya karşı durur, her şeye yukardan bakarız. Özgürlüktür önce ve sadece, imanımızın özü. En çok yılandan korkarız, fırsatçı ve hainden..Çöl ve denizdir, tabiatımız. İki sonsuzluk arasında yaşamaya çalışırız. Ne saray takarız ne malikane.. Ne devlet sever bizi ne de ‘kiliseler’. Bir bitimsiz yalnızlıktır yolumuz, bir sonsuz özgürlüktür menzili.. Hem vatan deriz, hem özgürlük, hem akıl deriz, hem aşk. Hem halk deriz hem yalnızlık..Hem doğudur ülkemiz, hem batı.. Hem Muhammed’dir önderimiz, hem İsa, Hem Spartaküstür yüreğimiz, hem Ali... Hem Che Guevara’dır kahramanımız, hem Malcolm X, hem İzzetbegoviç’tir, hem Dudayev… Biz bütün şiirlerden tek bir şiir, bütün bestelerden tek bir senfoni yapar, hayatı tek bir film karesine sığdırırız. Ne Amerika anlar bizi, ne Patagonya.<br />Biz sadece birbirimize tutunur, birlikte yanarız. Ateşimiz suyumuzu yakar, nefesimiz ateşi."<br />Ahmet ÖZCAN<br />(yalnızlık sözleri)<br /><br /><br /><br />Ne okursunuz diye sormaktır asıl kastımız. Ne okursunuz? Bu sorudaki Ne'liğin hangi anlamının kullanılacağı okurun takdirine bırakılmıştır. Takdir okurundur. Çünkü okur bilir…Çünkü okur…<br />İlk okuma notumuzu İranlı sosyolog Ali Şeriati üzerine koyacağız. "İnsanın Dört Zindanı"… İnsan dört duvar örmüştür kendine. Algısaldır ve tüm algılarının çerçeveleyicisidir. Bireyin seçme özgürlüklerinin sınırlanmasından bahsediyor. Ki seçme özgürlüğü bırakın demokratik haklardan dem vurmayı bir yana varoluş psikologlarının kalemlerini süsleyen nakış oluvermişlerdir. Şeraiti, dar bir çerçeveden geniş bir açıya sahipmişçesine bakabilme zannıyla yaşayan 21.yy insanın portresi çiziliyor. Uzak ve yalın bir portredir bu. Ve malumdur ki ömrü kısadır yazarın. Söyleyeceklerini eveleyip gevelemeye vakti yoktur. Bilgi ve felsefe bir sağanağa tutulmuşçasına dökülmektedir kaleminden. Okur alışılanın aksine uzun cümleler arasında değil kısa cümlelerin ağırlığında tekrar başa dönüp kelimelerin cesaretine ve haddine selam vermektedir. Özgürleşemeyen birey sorunu. Özgürlüğün kimin sınırında olduğu karmaşası. Sonnot; Kendine kurduğun tuzak; görmeyen bir kölenin daha iyi hizmet edebilmesi için sahibi tarafından göz ucuna yerleştirilmiş gözlüğe can kurtaran muamelesi yapmasıdır.<br />İkinci not; "Dine Karşı Din" bağırıp çağırılmıştır çok zaman. Din ulusların afyonu diye. Doğru diyor Şeriati şaşırtarak, evet afyondur diyor ve ekliyor 17 yüzyıl filozofları gibi Din, insanların bilimsel sebepler karşısındaki bilgisizliklerin ürünüdür, hatta din halkın boş kuruntularının ürünüdür. Ve soruyor yazar bu din, hangi din dir? Din den kast edilen nedir? Dinzsizlik var mıdır? Yoksa tarih boyunca karşı karşıya gelen din ile din midir? İlk bakıita oldukça garip anlamının anlaşılması üzerinde çokça düşünülmesi gereken karmaşık kavramları sarahate kavuşturuyor yazar. Kafası karışıklar ve kendinden eminler için güzel bir okuma denemesi olacak.<br />Üçüncü not; "Sanat". Sanat nedir gibi üçüncü sınıf bayat bir tartışmanın ortasına düşmek istemeyenler için; Var olmayan, var olması gerekenin arayışının ince ince dokunduğu kitabın yerini koltuk altlarında ayırın. Lakin; sizi şu cümle ile manipüle edeceğim; "bilgi; insanın varolan hakkında bilgilenme çabasıdır, teknik; var olandan mümkün mertebe faydalanmak çabasının aracıdır, oysa sanat; insanın olmayandan yararlanmak için çabasından ibarettir…"<br />Meraklısına not; okuma notları sadece iyi kitaplar için düşülmez. Kötü kitaplar için düşülmüş notları bu sütunun yazarının rüyalarını süslemektedir.<br /><br />cem gençoğlu<br />(fotoğraf:cevher25)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-5147695195008686445?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-9466142767503852962008-08-14T05:41:00.000-07:002008-08-29T06:36:19.863-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKQorjN-qAI/AAAAAAAAASo/HcbjJQ21AbY/s1600-h/265602_k_8247.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234353395564718082" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKQorjN-qAI/AAAAAAAAASo/HcbjJQ21AbY/s400/265602_k_8247.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#ff0000;">Çocuklara Yönelik Taciz<br />Ana Babaların Korkulu Rüyası Çocuklara Yönelik Taciz<br />Adem Güneş<br />Sistem Yayıncılık<br /></span><br />Gün geçmiyor ki, medyada çocuklara yönelik bir taciz haberi yayınlanmasın. Nefret, öfke ve endişe ile takip ettiğimiz bu haberlerin neden sonu gelmiyor? Kendi çocuklarımız da bu tehditle baş başa ise bunu nasıl anlayacağız? Konuşulması bile tüyler ürperten böylesi bir gerçeğe karşı gözlerimizi kapalı mı tutalım, yoksa bu risk karşısında bilinçli bir anababa mı olalım?<br /><br />Bu kitap, çocuklara yönelik tacizler konusunda bilinmeyen birçok noktayı gözler önüne seriyor. Anababaların korkulu rüyası haline dönüşen tacizlere karşı bir bilinçlenme sunuyor. Taciz edilme riskine karşı çocuklar (korku ve endişeye düşürülmeden) nasıl eğitilmelidir.<br /><br />Taciz tehdidi altında bulunan bir çocuk, bu tehdidi kolaylıkla etrafı ile paylaşabilir mi? Böylesi durumlarda çocuğun davranışları nasıl değişir? Anababa bunu nasıl anlar? Çocuk tacizcileri nasıl tanınır? Tacizcilerin ortak yanları nelerdir? Çok uzaklarda aradığınız bu kişiler kendi semtinizde de olabilir mi? Çocuklarına karşı hassas duran bütün Anababaların başucu kitabı özelliğindeki bu eser, sadece okunmakla kalınmamalı, hassasiyet taşıyan herkese tavsiye edilmeli, okullarda, yurtlarda, hastanelerde ve çocukların olduğu her yerde mutlaka bulundurulmalıdır. El ele bilinçli bir toplum oluşturulmadıkça "taciz hastalığı"nın sokak sokak her evi tehdit etmeye devam edeceği unutulmamalıdır.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-946614276750385296?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-87986376684021874932008-08-11T07:00:00.000-07:002008-09-07T13:54:58.518-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKBHxlhg1OI/AAAAAAAAASY/P-GE12qGTDU/s1600-h/yüzyılın+fotoÄŸrafı.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233261684216354018" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKBHxlhg1OI/AAAAAAAAASY/P-GE12qGTDU/s320/y%C3%BCzy%C4%B1l%C4%B1n+foto%C4%9Fraf%C4%B1.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKBHqwjwiZI/AAAAAAAAASQ/9yyvWw6BWnw/s1600-h/yuzyilin-en-etkili-fotograflari_b.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233261566919477650" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKBHqwjwiZI/AAAAAAAAASQ/9yyvWw6BWnw/s320/yuzyilin-en-etkili-fotograflari_b.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKBGrz5C41I/AAAAAAAAASI/83wz99ip7_M/s1600-h/yılın+fotoÄŸrafı+3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233260485482308434" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKBGrz5C41I/AAAAAAAAASI/83wz99ip7_M/s320/y%C4%B1l%C4%B1n+foto%C4%9Fraf%C4%B1+3.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKBGh101SRI/AAAAAAAAASA/A6EGu82QNs4/s1600-h/yılın+fotoÄŸrafı+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233260314202818834" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKBGh101SRI/AAAAAAAAASA/A6EGu82QNs4/s320/y%C4%B1l%C4%B1n+foto%C4%9Fraf%C4%B1+2.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKBGW-PI6QI/AAAAAAAAAR4/TNT36Y-ifMo/s1600-h/yılın+fotoÄŸrafı+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233260127482079490" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKBGW-PI6QI/AAAAAAAAAR4/TNT36Y-ifMo/s320/y%C4%B1l%C4%B1n+foto%C4%9Fraf%C4%B1+1.jpg" border="0" /></a><br /><br />anın, günün, haftanın, ayın, mevsimin, yılın ve hatta yüzyılın fotoğrafları.</div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-8798637668402187493?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-11596387146947221432008-08-11T06:19:00.000-07:002008-08-15T04:04:53.996-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKBByS_5qcI/AAAAAAAAARw/t8UErAiO5Rc/s1600-h/yaÄŸmur.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233255099353639362" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKBByS_5qcI/AAAAAAAAARw/t8UErAiO5Rc/s320/ya%C4%9Fmur.jpg" border="0" /></a><br /><div>gözlerin bir diken<br />yüreğe saplanmış,<br />çıldırasıya sevilen,<br />işkencesine dayanılamayan.<br />gözlerin bir diken,<br />rüzgârdan koruduğum,<br />ötesinde acıların, gecelerin,<br />derinlere sapladığım.<br />kandiller yanar ışığınla,<br />geceler dönüşür sabaha.<br />bense unuturum birden,<br />- göz rastlar rastlamaz göze-,<br />yaşadığımız bir vakitler<br />kapının ardında<br />yanyana.<br /><br />*<br />şakırdın sanki konuşurken.<br />isterdim konuşmak ben de.<br />dudaklarda hayır mı kalmıştı ki,<br />o bahar gibi dudaklarda!<br /><br />sözlerin<br />güvercin gibi<br />yuvamdan<br />uçtu gitti.<br />kapımız,<br />sonbahar kadar sarı<br />basamakları ardından<br />fırladı gitti<br />canının çektiği yere.<br />aynalar oldu paramparça,<br />yığıldı içimize<br />acı üstüne acı.<br />topladık sesin küllerini<br />getirdik bir araya.<br />böylece söyler olduk<br />acılı türküsünü yurdumuzun.<br />hep birlikte sazın bağrına<br />ektik bu türküyü,<br />evlerin damlarına taş fırlatır gibi<br />fırlattık attık bu türküyü,<br />alın, dedik,<br />sancıdan kıvranan kalplere.<br />oysa her şeyi unuttum ben şimdi.<br />ya sen, ya sen, sevgili,<br />sesini kimselerin bilmediği!<br />belki de gidişindir senin<br />ya da susmandır<br />sazı paslandıran.<br /><br />*<br />dün seni limanda gördüm,<br />yapayalnız, yolluksuz yolcu.<br />bir yetim gibi sana doğru koşuyordum,<br />arıyordum sanki yaşlı anamı.<br /><br />nasıl, nasıl, yemyeşil bir portakal ağacı<br />kapanır bir hücreye ya da bir limana,<br />nasıl saklanır gurbet elde<br />ve yemyeşil kalır?<br />yazıyorum not defterime:<br />limanda durakaldım...<br />en dondurucu kış kadar soğuk gözler gibiydi dünya,<br />doluydu portakal kabuklarıyla ellerimiz.<br />ve hep çöl, ve hep çöl, ve hep çöldü ardım.<br /><br />*<br />seni yalçın dağlarda gördüm,<br />kuzularınla, kovalanan çoban kızı.<br />sen benim bahçemdin,yıkıntılar ortasında.<br />bendim o yabancı, bendim kapını vuran.<br />ey gönül! ey gönül!<br />kapı kalbimin üzerinde yükseliyordu,<br />pencere, taşlar ve çimento<br />kalbimin üzerinde.<br /><br />*<br />seni su testilerinde gördüm,<br />buğday başaklarında,<br />yıkık dökük, parça parça, unufak.<br />hizmet ederken gördüm gece kulüplerinde,<br />sancıların şimşeklerinde gördüm ve yaralarda.<br />bağrımdan koparılmış ciğer parçası sensin.<br />dudaklarıma ses olacak yel sen.<br />ateş ve akarsu sensin.<br />gördüm seni bir mağaranın ağzında<br />yetimlerinin çamaşırlarını iplere asarken.<br /><br />gördüm sokaklarda seni ve ateş ocaklarında,<br />kaynayan kanında güneşin.<br />ve ahırlarda...<br />ve bütün tuzlarında denizin.<br />ve kumlarda...<br />toprak gibi güzel,<br />yasemin gibi,<br />ve çocuklar gibi.<br /><br />*<br />ve ant içerim ki,<br />bir mendil işleyeceğim yarına kadar,<br />gözlerine sunduğum şiirlerle süslü<br />ve bir tümceyle, baldan ve öpücüklerden tatlı:<br />"bir filistin vardı,<br />bir filistin gene var!"<br /><br />*<br />gözleriyle filistin,<br />kollardaki, göğüslerdeki dövmelerle filistin,<br />adıyla sanıyla filistin.<br />düşlerin filistin'i ve acıların,<br />ayakların, bedenlerin ve mendillerin filistin'i,<br />sözcüklerin ve sessizliğin filistin'i<br />ve çığlıkların.<br />ölümün ve doğumun filistin'i,<br />taşıdım seni eski defterlerimde<br />şiirlerimin ateşi gibi.<br />kumanya gibi taşıdım seni gezilerimde.<br />koyaklarda çağırdım seni bağıra bağıra,<br />inlettim senin adına koyakları:<br /><br />sakının hey<br />kayaları döve döve şarkımı koparan şimşekten!<br />benim gençliğin yüreği!<br />benim beyaz kanatlı atlı!<br />benim yıkan putları!<br />kartalları tepeleyen şiirleri benim eken<br />tüm sınırlarına suriye'nin!<br />zalim düşmana bağırdım, ey filistin, senin adına:<br />"ölürsem, ey böcekler, vücudumu didik didik edin!"<br />karınca yumurtasından kartal çıkmaz hiçbir vakit,<br />yalnız yılan çıkar zehirli yılanlardan!<br />ben barbarların atlarını iyi bilirim.<br />bir ben dururum onların karşısında,<br />bir ben,<br />gençliğin yüreğiyim her daim,<br />yüreğiyim beyaz kanatlı atlıların.<br /><br />mahmud derviş</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1159638714694722143?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-47560590239588261282008-08-11T05:28:00.000-07:002008-09-07T13:55:26.103-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKAwyHSfHWI/AAAAAAAAARg/xT-e6LnVW6M/s1600-h/taÅŸ.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233236404512693602" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKAwyHSfHWI/AAAAAAAAARg/xT-e6LnVW6M/s320/ta%C5%9F.jpg" border="0" /></a><br /><div>Bir Bedevi bir kedi avlamıştı ama avladığı hayvanın ne olduğunu bilmiyordu. Av dönüşünde bir adama rastladı; bu adam Bedevi'ye dedi ki: "Bu nasıl bir sinnaur?" Derken az sonra bir başkasına rastladı ki o da avlanmış hayvanı işaretle şöyle sordu:<br />"Bu nasıl bir hin?" Derken başka birine rastladı; bu şöyle sordu: "Bu nasıl bir gitfi?" Ve sonra başka birisine rastladı; bu seferki şöyle sordu: "Bu nasıl bir daywan?" Bir sonraki ona şöyle sordu: "Bu nasıl bir chaydäl?" Bir başkası: "Bu nasıl bir chaytap?" diye sual etti; sonuncu rastladığı ise dedi, "Bu nasıl bir dam?"<br /><br />O zaman Bedevi kendi kendine şöyle düşündü: "Gidip bunu satmak istiyorum; belki Allah bana büyük bir kazanç nasip eder!" Pazara vardığında müşteriler kendisine sordular: "Bu avladığın hayvanın fiyatı ne kadar?" Dedi ki: "Yüz dirhem!" Dediler ki: "Olmaz, bu yarım dirhem eder!" Bunun üzerine Bedevi kediyi fırlatıp attı ve şöyle bağırdı: "Allah belasını versin; bu kadar isme bu kadar az para!" </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-4756059023958826128?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-51574352867129810962008-08-11T05:19:00.000-07:002008-08-15T04:07:10.208-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKAvJ6IdbOI/AAAAAAAAARQ/7UMXGGbra-4/s1600-h/cam+yanaklı+çocuk.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233234614274583778" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKAvJ6IdbOI/AAAAAAAAARQ/7UMXGGbra-4/s320/cam+yanakl%C4%B1+%C3%A7ocuk.jpg" border="0" /></a><br /><div>Bir kediyi, bir de çocuğu hoplayıp zıplarken görmekten fena halde haz duyarım. Her ne kadar resim ve tasvirlerde sıcağa sığınmış uyuklayan kediler yer alsa da, ben hazzetmem uyuşuk kedilerden. Ve tabii çocuklar da...<br />Eskilerin, epey eskilerin ileride iş yapacak sağlam, girişken ve gözünü budaktan sakınmayan birey ararken, çocukların kafalarını sıfır numaraya vurup, kafadaki kırık sayısına göre seçim yaptıklarını duyduğumda yüzümde benzersiz bir mutluluk gülümsemesi belirmişti.<br /><br />Yara demek deneyim demek değil miydi aslında? Ve her yara belki bir özgürleşme madalyasıydı.<br /><br />Kediler özgür olmalı... Ve tabii çocuklar da...<br /><br />Eski aristokrat evlerin mahzenlerinde saklanan kavanozlar vardır. Hani şu Hacı Abdullah türü lokantaların raf ve vitrinlerini süsleyen türden. Muhteşem bir şeffaflık ve içinde billur gibi bir sıvıda duran meyve ve sebzeler. Turşu yahut komposto olarak bekletilen bu cam kavanozlar nedense hep içimi burkar. Ve ne zaman yüzünü cama dayamış, sokağı seyreden bir çocuk görsem hep bu kavanozları hatırlarım. Bir çeşit mahpus hayatı gibi gelir bana o çocuğun yaşamı.<br /><br />Çocukluğun turşusu kurulamıyor maalesef ve çocuktan kompostonun tadı pek hoş olmaz sanırım. Ezilir çocuk ruhu, camdan bölmelerin ardında, lakin ebeveyn onu tehlikelerden korumak için içeride tuttuğuna inanır. Koruma güdüsünün neden olduğu tutsaklık!<br /><br />Bilumum tehlike işte; kötü arkadaş, kirli çevre, terleme, yorulma, sakatlanma vesaire... Ama atalarımız kafasındaki kırık sayısına göre belirlermiş çocukların geleceğini... Bu nedenle kafasında kırık izi olmaz yanağını cama dayamış çocukların. Gözlerinde ezik bir hüzün, yanakları cama dayalı bir şekilde buharlaştırana kadar camları bakarlar dışarı. Hayat oradadır; dışarıda; camın öte yanında... Durmaksızın akıp gider yollar, sokaklar, oyunları...<br /><br />Kirli çocuklar görürler camdan yanaklı çocuklar... Terlemiş, düşüp dizini kanatmış, burnu akan... Anlamam çocuklarını camdan kafese hapseden anneleri; 'çimlere basmayınız' levhalarını koyan devletlûları anlamadığım gibi.<br /><br />Ne münasebet çimlere basmamak! Çimler basılmak içindir, toprak üzerinde uzanmak!<br /><br />Esasen beton yapılarla çimleri çevrelen zihinlere asmak lazım tüm uyarı levhalarını... Upuzun gökdelenlerle dilim dilim dilimlenmiş masmavi gökyüzünü, kuyunun içindeki kurbağa gibi hüzünle izleyen cam yanaklı çocuklar hep hüzünlendirir beni.<br /><br />Bebekler henüz daha gözlerini bile açmadan el ve ağızlarıyla, yani dokunarak tanıyıp, zihinlerine tanımlarlarmış çevreyi. Minik bir bebeğin yakaladığı her şeyi ağzına götürmesi, onu yemek istemesinden değil, bu dokunarak tanıma sürecinin olağan reflekslerinden biriymiş.<br /><br />Bu nedenle bir tek camı tanıyabiliyor cam yanaklı çocuklar. Yağmura dokunamıyor, çamura, çime, toprağa, arkadaşının dizine, topa ve daha bin çeşit şeye...<br /><br />Oysa kediler dokunmalı ki, hayat denen o eşsiz mucizevi kaynağın neşesini hissetsin insanoğlu.<br /><br />Ve çocuklar da...<br /><br />Dokunmalı...<br /><br />Ve çekmeli yanağını camlardan...<br /><br />Kırıp camdan kafesin duvarlarını dışarıya çıkmalı mutlaka. Temas etmeli. Ve koşmalı hatta... Hoplayıp zıplamalı tıpkı kediler gibi. Düşmeli, kanamalı, canı yanmalı, iyileşmeli sonra, izler kalmalı küçük yaralanmalardan bacağında...Ve biz bu yaralara bakarak anlamalıyız hayatımızın anlamını.<br /><br />İnsan yaşadığını ancak o zaman hissediyor zira!<br /><br />Özgür olmalı çocuklar.<br /><br />Ve tabii kediler de...<br /><br />m. nedim hazar</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-5157435286712981096?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-2168131127231494522008-08-10T07:57:00.000-07:002008-09-07T13:56:34.254-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKArN-BLdeI/AAAAAAAAARI/SIOzlwR9OEY/s1600-h/üzgünüm.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233230285990753762" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKArN-BLdeI/AAAAAAAAARI/SIOzlwR9OEY/s320/%C3%BCzg%C3%BCn%C3%BCm.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKArGdc4QQI/AAAAAAAAARA/6itFBYfujUc/s1600-h/konuÅŸan+2.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233230156989481218" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKArGdc4QQI/AAAAAAAAARA/6itFBYfujUc/s320/konu%C5%9Fan+2.png" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKAq6WoqCuI/AAAAAAAAAQ4/neDmYTwoYSw/s1600-h/konuÅŸan1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233229949001403106" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKAq6WoqCuI/AAAAAAAAAQ4/neDmYTwoYSw/s320/konu%C5%9Fan1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-216813112723149452?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-61014804155678395152008-08-10T07:30:00.000-07:002008-09-08T04:50:20.592-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ8BdYyaBtI/AAAAAAAAAQg/M0xKDgsLl5A/s1600-h/çocuk+4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232902896409511634" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ8BdYyaBtI/AAAAAAAAAQg/M0xKDgsLl5A/s320/%C3%A7ocuk+4.jpg" border="0" /></a><br /><div>-taşa neden sertsin diye sorulmaz.<br /><br />-uyuda ruyana turnalar gelsin.<br /><br />-anlamazlar mı derdini, onlarda insan!!!<br /><br />-mutlumuydum ki, sade nefes aldım.<br /><br />-seni özlemenin deli bir karanfil kokusu var.<br /><br />-mayın tarlalarından gelincik toplayarak/geliyorum sana.<br /><br />-gülüşünün gönlümdeki rengi.<br /><br />-yüreğimin en kullanılmamış köşelerini aradım bütün gece, ellerim kan içinde kaldı.<br /><br />-hiç bir ninni uyutupta büyütmedi beni.<br /><br />-hanidir değişti sanki göğün göğsüne yaslandığım rengi.<br /><br />-herkesin kendini tanaıyamadığı zamanlarda vardır sevgili.<br /><br />--kalbimin en bahar olan yerinden tut beni--<br /><br />--kalbimin yokuşuna denk gelmeli bakışın--</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>-kitabın (tam) ortasından konuş benimle sevgilim...</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>-hayır hayır, kırgınlıklarımı içimde eritemem...</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>--yürüyüşünü düzelt/kambur--</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>--nakış donmuş bir hayalin resmidir. dön(e)mezsem beni nakşet...</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>-acının olgunlaştıran seherinde kirpilerime kar düştü sevgili...</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>-çok muhabbet tez ayrılık getirir.</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>-birbirini sevip yola çıkmak, yola çıkıp birbirini sevmek...</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>-uçmak neki, yerde leş arıyorsa gözler...</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>-bir gün dünyanın en çekilmez toplumu ünvanını alırsak, acaba bunula da övülmenin bir yolunu </div><div>bulurmuyuz...</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>-haftada bir cuma yetmez ki bana...</div><div></div><div>-bahçemin halinden baharımı kıyasla</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-6101480415567839515?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-75563264278718269992008-08-10T07:10:00.000-07:002008-09-07T13:57:04.432-07:00Her an kapımız çalınabilir. Postacı vazgeçmedi, evimizi arıyor. Beklerken Tefeül yapar gibi rastgele bir kitap çekiyorum raftan. Kapağına bakmadan sararmış sayfaları çevirmeye başlıyorum. Önce karşıma bir avcı çıkıyor. Sırtındaki tüfeğinden anlıyorum.<br />Ata binmiş, yanında köpeği satırların arasında bir yol arayarak gözden kayboluyor. Onu tekrar görebilmek için elimi alnıma siper yapıp gözlerimi kısıyorum. Eminim ki avcı nişan alırken böyle kısıyor gözlerini. Ateş! Bir keklik döne döne düşüyor gökten. Bir köpek soluyarak koşuyor çalılıklara doğru. Bir okur kirli sarı bir zeminde şu satırlarla karşılaşıyor: “Ata binmiş yanında köpeği bir avcıya benzer insan. Eğer atla köpeği iyi sever ve idare ederse üçü de mesut olur. Ama eğer at istediği yere giderse üçü de bedbaht olurlar. Zira at uzakta bir yeşillik veya su görür gibi olur. Oraya koşar. Ama gördüğü ne ottur ne de su…”<br /><br />Her an kapımız çalınabilir. Postacı vazgeçmedi evimizi arıyor. Elim hâlâ alnımda. Ateş! Bir cümle döne döne iniyor gökten: “Beden ruhu olgunlaştırma yolunda bir araçtan ibaret olup saadeti arama yollarında bir binektir. İnsan ruhu hayvanlardaki ruhtan iki noktada ayrılır. Kavrayış ve iyiyle kötüyü ayırt etme. Hal ve hareketlerine göre üç çeşit varlıktan söz edebiliriz: Ehli hayvanlar, yırtıcı hayvanlar ve melekler. İnsan hal ve hareketlerine göre hayvanlar âlemine veya melekler âlemine ortak olur. Bu üçünden hangisiyle ortaklık yapacağına karar vermekte hürdür.” Bu sözler üzerine tetiğe tekrar basacak gücü kendimde bulamıyorum. “Ateş” düştüğü yeri yakıyor. Ortaklarım pençelerini çıkarıyorlar yuvalarından. İşte o an bu satırların sahibini tanımak için kapatıyorum kitabı. Kapakta Kınalızâde Ali Efendi yazıyor.<br />.<br />.<br /><br />Her an kapımız çalınabilir. Postacı vazgeçmedi evimizi arıyor. Kınalızâde, “Nasıl yaşamalı?” sorusunu, “Erdem ve adaletle!”,”Erdem nedir?” sorusunu, “Zekâ, cesaret ve iffetin âhengi!” diyerek cevaplıyor. Sorular ve cevaplar iki yakada gitgide çoğalıyorlar. Sonunda bu iki kıta arasına bir köprü inşa etmek zorunda kalıyor Kınalızâde: “Ahlâk-ı Alâî”. Şam’da kadıyken kaleme alıp Suriye Beylerbeyi Ali Paşa’ya ithaf ettiği bu eserinde âile ve devlet ahlâkını iç içe ele alıyor. Eğitimden hiçbir zaman ümidini kesmeyen Ali Efendi, hiçbir karakterin fıtrî olmadığını ileri sürerek “Kurdu terbiye etmek boşunadır,” inanışını reddediyor. “Allah’ın yardımı ile ümidim odur ki, bu kitabım kalplerde öncekilerden daha çok kabul görecek, olgun&shy;luk arayanlara yeni bir elbise giydirecektir,” diyerek çıktığı avda çantaları dolu olarak evine dönüyor. Terbiyenin ilk işinin çocuğu olumsuz etkilerden ve kötü ortamlardan korumak olduğunu vurgulayan Kınalızâde, “İnsan mümkünse kendisinden daha iyi varlıklar dünyaya getirmek için evlenmelidir. Evlenip de böyle yapmayan şeytanın kardeşidir!” diyor.<br /><br />Her an kapımız çalınabilir. Postacı vazgeçmedi evimizi arıyor. Kınalızâde Ali Efendi, zamanın şair ve müzisyenlerinden Nihânî’yi henüz hasetçilerin iftirasıyla padişahı devirmekle suçlanıp idam edilmeden önce şu gazelle davet ediyor yemeğe: “Yanağının ışığı bu gece evimizi aydınlatsa, bu yıkık gönlümüzü coşkunun oduna yandırsa…/ Ey zahit! Saki kadehleri döne dolaşa doldurdukça, biz şarabı ve kadehi bırakmayız./ Ayrılık gecesinde sağ kalırsak şaşılmamalıdır, ecel postacısı karanlıkta evimizi bulamaz da ondan. Kimse duymasın, bu gece pencereden gel, yıkık kulübemizi ay gibi aydınlat. Ey Ali! Saçları zincir olanların suçları yoktur, çünkü biz deli gönlümüzü bir türlü tutamayız.”<br /><br />a.ali ural<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7556326427871826999?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-83687072917967716502008-08-08T04:11:00.000-07:002008-09-01T03:00:03.332-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLu9FjEeh-I/AAAAAAAAAWQ/cgo47oCJkic/s1600-h/ödüllü+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240990494386718690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLu9FjEeh-I/AAAAAAAAAWQ/cgo47oCJkic/s320/%C3%B6d%C3%BCll%C3%BC+1.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLu9CUQ7JdI/AAAAAAAAAWI/CrJSLYjj8kA/s1600-h/1989-ödüllü+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240990438872786386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLu9CUQ7JdI/AAAAAAAAAWI/CrJSLYjj8kA/s320/1989-%C3%B6d%C3%BCll%C3%BC+2.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLu8-rG3nDI/AAAAAAAAAWA/f-QqeaHT4l8/s1600-h/1965+ödüllü+3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240990376285150258" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLu8-rG3nDI/AAAAAAAAAWA/f-QqeaHT4l8/s320/1965+%C3%B6d%C3%BCll%C3%BC+3.jpg" border="0" /></a><br /><div> </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-8368707291796771650?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-27348482219562103352008-08-08T04:09:00.000-07:002008-09-07T13:58:24.774-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJwpvlaTb3I/AAAAAAAAAOo/lCQZsjg1ZDY/s1600-h/hayat+bizden+yana.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232102764570701682" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJwpvlaTb3I/AAAAAAAAAOo/lCQZsjg1ZDY/s320/hayat+bizden+yana.jpg" border="0" /></a><br /><div>GÜLÜMSEMEYE DEVAM ET<br /><br />Yaşamak korkutmasın seni,<br />Çünkü sen okumayı en iyi bilensin,<br />Ve bir o kadar katlanmayı.<br />Hangi sövgü küstürebilir güneşi yeryüzüne<br />Hangi nefret aciz bırakır bir yıldızı.<br />Cesaret ve güç verir sahibine her umut.<br />Yorgu başını avucuna yaslsmış her usta<br />Yeni bir koşunun hayalindedir.<br /><br />bunun için düşün!<br /><br />Biraz da hüzündür besleyen sevinci<br />Ve öfke nedir bilmeyen tadamaz aşkı.<br />Gülümse kazanacak olan biziz<br />Çünkü biz en iyi KAYBEDENİZ!<br />Ölmeyi bilmeyen bilemez yaşamayı.<br />Bu yüzden gülümse bebeğim;<br />Çünkü bizden yanadır yeryüzü ve gökyüzü<br /><br />HAYAT BİZDEN YANA......</div><div>(fotoğraf: marc riboud-şiir.gen.tr)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-2734848221956210335?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-65140839741242451882008-08-06T03:34:00.000-07:002008-08-15T04:09:43.697-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJl-tfJtCeI/AAAAAAAAAM4/DutI9KDUHLg/s1600-h/özgürlük.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231351762088954338" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJl-tfJtCeI/AAAAAAAAAM4/DutI9KDUHLg/s320/%C3%B6zg%C3%BCrl%C3%BCk.jpg" border="0" /></a><br /><div>İnanmayın ona. Söylediklerine, yaptıklarına, bakışlarına, gülümsemelerine, dalıp gitmelerine inanmayın.<br /><br /><br />Görmezden gelin o kızı. Sözlerini cevapsız bırakın. Sorularını, meraklarını cevapsız bırakın. Çaresizliğini yüzüne çarpıp, uluorta yalnız bırakın gerekirse.<br /><br />Bağırıp çağırsın bazen ve siz yine de duymazdan gelin. O kızı sakın üniversiteye sokmayın. Çok istiyorsa gelsin kapının dibine. Yüzünü bir duvara dönsün. Etrafına şöyle bir baksın. Tanıdık yüzler yaklaştığında görmezden gelsin.<br /><br />Bir an beklesin. Sonra yüzünü tekrar duvara dönsün. Şöyle bir durup düşünsün. Duvara dönsün yeniden.<br /><br />Duvara elini uzatsın ve fakat duvar elini boş bıraksın. Duvar da başka tarafa çevirsin bakışlarını. Bir ayna açılsın duvarda. "Dünyanın en güzel kızı kim?" diye sorsun üniversite duvarına. Ayna cevap vermesin. Sırası mı şimdi masalın, geçelim bunları. Elini başına götürsün.<br /><br />Duvar bir an elini uzatsın. Sonra vazgeçsin. Yine başka tarafa çevirsin bakışlarını. "Bir şey mi var?" diye sorsun duvara kızcağız. Duvar cevap vermesin.<br /><br />Elini başına götürsün. "Keşke götürmese" diye içinden geçsin duvarın. Kız duvarın içinden ne geçtiğini asla bilmesin. Bu duvar ve bu kız her sabah karşılaştığı halde tek bir kelime konuşmasın. Duvarın içinden merhamet geçsin, yük trenleri geçsin, altıkırkbeş vapuru geçsin, şehrin telaşlı yüzleri geçsin, kızın kendi başınayken katıla katıla ağlamaları geçsin.<br /><br />Çok istiyorsa o kapıdan geçmeyi. O üniversiteye adımını atmayı istiyorsa elini güçlü ve kararlı bir şekilde başına uzatsın. İlk zamanlarda zalim bir titreme gelir yapışır kollarına ama aldırmasın. Gözlerini kapatsın. Duvar da tam bu esnada gözlerini kapatır ya!<br /><br />Eliyle başörtüsünü çekip alıversin başından. Alelacele çantasına tıkıştırsın başörtüsünü. Kafasını hiç yerden kaldırmadan. Duvara bile bakmadan, hızlı adımlarla içeriye girsin. Saçlarını düzeltmeden, uçurum gibi genişleyen kapı aralığından kocaman adımlar atarak yuvarlanmamak için, içeri atıversin kendini.<br /><br />Kendisi içeri girerken, kırık kalbi, İnşirah suresi, ninesinin maşallahları, annesinin nazar duaları, babasının maaştan arttırıp aldığı hediyeleri, ilk elifbası, başörtü iğnesi dışarıda kalsın.<br /><br />Böyle yaparak ve gerekirse kuş tedirginliğiyle atan kalbini çıkartıp duvarın üstünde bırakarak içeriye girsin. Avcının çıkardığı geyik kalbine hiçbir rektör inanmaz, kendi kalbini bıraksın.<br /><br />Aksi halde o kızı sakın üniversiteye sokmayın. Huzurumuzu bozmasın, canımızı sıkmasın, havamızı dağıtmasın durduk yerde. Anlamaya çalışmayın boş yere. Oldu bittiye getirin bütün duygularını.<br /><br />Kendinize benzemeyenleri, sizin sitede oturmayanları, sizin mağazadan alışveriş yapmayanları, Mançuryalıları, Vizigotları, Papalagileri, Tom Amca'nın kulübesindekileri de almayın inadına. Almayın hiçbirini.<br /><br />Almayın ve anlasınlar böylece sizin cennetinize girebilmek için, sizinle aynı kanı taşımaları gerektiğini.</div><br /><div></div><br /><div>tarık tufan</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-6514083974124245188?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-29604407442974329762008-08-06T03:24:00.001-07:002008-09-07T13:59:10.193-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJl8DUT_DiI/AAAAAAAAAMo/pRqA6NL9iDg/s1600-h/kimlik.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231348838601526818" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJl8DUT_DiI/AAAAAAAAAMo/pRqA6NL9iDg/s320/kimlik.jpg" border="0" /></a><br />Eğer bir gün yolunuz bir üniversiteye düşerse…<br /><br />Beceriksiz adımlarla yürüyen bir kıza rastlarsanız. Sanki düşecekmiş gibi, sanki ayakları birbirine dolaşacakmış, bir yere takılacakmış gibi. Merdiven kollarını sıkı sıkı tutuyorsa. Aceleyle yürüyorsa mesela. Kalkacak son vapura, son trene yetişecekmiş gibi hızlı atıyorsa adımlarını. Yere, toprağı incitecekmiş gibi basıyorsa, yer çatlayacakmış gibi ürkek atıyorsa adımlarını. Şaşkınsa bir masaldan şehre düşmüş gibi.<br /><br />Eğer bir gün yolunuz bir üniversiteye düşerse…<br /><br />Utangaç bir kız yüzüyle karşılaşırsanız, başını yerden kaldırmıyorsa. Gözlerine hüzün düşmüşse. Karanlık değmişse bakışlarına. Gece gökyüzünü seyretmekten ay ışığının izi kalmışsa yüzünde. Gözlerinden yıldızlar dökülüyorsa mesela. Nereye baktığı anlaşılmıyorsa. Her şey gözlerinde kayboluyorsa. Kirpiklerine yakamozlar takılmışsa. Gözleri denize bakan bir balıkçının gözleri gibiyse.<br /><br />Eğer bir gün yolunuz bir üniversiteye düşerse…<br /><br />Genç gürültülerin arasında sessiz bir kıza rastlarsanız, kalabalığın ortasında bir sükut yürüyorsa. Tam konuşacakken dudakları titriyorsa, saklaması gereken bir sırrı taşıyormuş gibi. Bir ortaçağ bilgesinin susuşu gibiyse sessizliği. Henüz evrenin yaratılmadığı zamanlardan kalma bir sükutsa mesela. Bir Hint hikayesinin tanrısal suskunluğunu taşıyorsa.<br /><br />Eğer bir gün yolunuz bir üniversiteye düşerse…<br /><br />Saçlarını taramayı becerememiş bir kızla karşılaşırsanız. Konuşurken saçlarını savurmuyorsa. Sıkı sıkıya tokalarla yapıştırmışsa saçlarını. Uyumsuz kıyafetler varsa üzerinde. Yakıştırmamışsa giydiklerini. Güzelliğinden utanıyorsa mesela. Yaz sıcağında boğazlı bir kazak giymişse. Bir pardesü giyip yün bir başlık takmışsa kafasına. Ya da modası geçmiş bir şapka takıyorsa. Ellerini sürekli başına götürüyorsa, saçlarını tıkıştırıyorsa şapkasından içeri. Ürkekse, bir başınaysa…<br /><br />Bilin ki o kız, başörtülü bir kızdır.<br /><br />Bilin ki, bir kez daha kaybetmişizdir.<br /><br />Kekeme Çocuklar Korosu<br /><br />tarık tufan<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-2960440744297432976?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-55197960530277283752008-08-06T03:07:00.000-07:002008-08-15T04:10:31.673-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJl4MSnRSjI/AAAAAAAAALo/aKZ-b6ogrbU/s1600-h/boyacı.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231344594717854258" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJl4MSnRSjI/AAAAAAAAALo/aKZ-b6ogrbU/s320/boyac%C4%B1.bmp" border="0" /></a><br />“Martılar ismini gelir fısıldar,<br />sahilde sessizlik seninle ağlar.<br />Her tarafta senden hatıra var,<br />baktığım, gördüğüm, duyduğum sensin.”<br />Müslüm Gürses<br /><br />Seni seviyorum!<br /><br />Okulun koridorlarında yürürken başını yerden kaldırmamanı seviyorum. Ürkek adımlarla dolaşmanı, her an başına bir kötülük gelecekmişçesine tedirginlikle yürüyüşlerini. Öğrenci eylemleri başladığında gözlerine biriken korkuyu. İki kızın dışında arkadaş edinememeni seviyorum.<br /><br />Ablalarına olan saflık derecesindeki bağlılığını seviyorum. Kendi ayaklarının üzerinde kaldığında düşme korkunu. Erkeğinin sana sahip çıkması gerekliliğine ilişkin düşüncelerini. Derslerin bittiğinde kantine takılmayışını. Annenle babana, hayatın boyunca yalan söylemeye cesaret edemeyişini ya da aklına bile gelmemesini seviyorum.<br /><br />Seni seviyorum!<br /><br />Çantanda gezdirdiğin İslamî kitapların üzerini gazete kağıdıyla kaplamanı. Makyaj değmemiş yüzünün çocuksuluğunu. Notlarını koyduğun dosyayı göğsüne bastırıp taşımanı. Hızlı hızlı konuşmanı. Politikadan anlamayışını. Malayani sayıp, müzik dinlemeyişini seviyorum.<br /><br />Yemekhanede, erkeklerle yan yana yemek yememek için uzun uzun oturacak müsait masa arayışını seviyorum. Bir nakışın başında saatlerce oturabilecek olmanı, misafirliğe gitmeden saatlerce önce tatlı bir heyecana kapılabilecek olmanı, babanın iş dönüşünde yemeğini getirebilecek olmanı seviyorum.<br /><br />Çocuğunla saatlerce bıkmadan oturup konuşabilecek olmanı seviyorum ben.<br /><br />Politik ve edebi toplantıların hiçbirinden haberdar olmayışını, evinin ve okulunun ve birkaç yakın tanıdığının oturduğu semtler dışında etrafı bilmemeni, arkadaşınla bazen alışverişe çıktığında yanından ayrılmamaya özen göstermeni, ani bir gürültüde kuş gibi irkilmeni seviyorum.<br /><br />Memleketteki anneanneni telefonla aradığında yüzünde beliren sahici gülümsemeyi, sevinci, heyecanı seviyorum ve akrabalarına olan düşkünlüğünü.<br /><br />Defterlerini özenle tutmanı ve dikkatli yazmanı, kırtasiye eşyalarını süslü ve renkli almanı seviyorum. Kalemini, defterini, kitaplarını asla getirmeyi unutmamanı, derslerine devamsızlık etmemeni, her söyleneni önemsemeni seviyorum.<br /><br />Teknoloji ile bir türlü uyuşamayışını, ağaçlara, böceklere daha fazla ilgi duyuşunu seviyorum.<br /><br />Erkek arkadaşlarından söz etmeye başlayan arkadaşlarının yanında, utanıp konuyu değiştirmeni, tavsiyelerde bulunmanı ve sonra içten içe ilgi duymanı seviyorum. Sonra da hemen yüzünün kızarmasını. Evet yüzünün çok çabuk kızarmasını seviyorum.<br /><br />Sık sık başörtünü düzeltmeni.<br /><br />Kimseye sözünü etmediğin hayallerini, her gece yatmadan tekrar tekrar aklımdan geçirmeni seviyorum. Senden umulmadık ölçüde hayallerini genişletebilmeni, annene ne düşündüğünü hissettirecek acemice sorular sormanı, yaşlı kadınları usanmadan dinleyebilmeni seviyorum.<br /><br />Açıkçası seni sadece okulda gördüm ve hakkında hiçbir şey bilmiyorum. Tüm bunların olabileceği hissini uyandırdığın için seni seviyorum. Böyle birini sevmeye ihtiyacım olduğu için seni seviyorum. Böyle birini sevmeye ihtiyacım olduğu için seni seviyorum. Başbaşa kaldığımda Mona Rosa’yı bir kıza okuma ihtiyacım için sevdim seni.<br /><br />Karşılaştığım ve konuşabildiğim anda okuyabileceğim daha çok şiir var aklımda ve artık konuşmalıyız. Çünkü şiirler ağırlık yapıyor zihnimde…<br /><br />― Konuşmayı kabul ettiğin için sağol.<br />― Ne diyeceksiniz?<br />― Şeyy… biraz yalnız kalabilir miyiz? Arkadaşın biraz izin verirse?..<br />― Kusura bakmayın tek başınıza kalmamız caiz değil o da olsun?<br />― İyi de okulun içindeyiz tek başımıza değiliz zaten. Bir sürü insan var etrafta.<br />― Olsun yine de kalsın. Ondan bir şey saklamıyorum nasıl olsa.<br />― Peki… şey… çok güzelsin…<br />― Böyle şeyler söylemeyin lütfen!<br />― Aslında… seni… seni seviyorum ben.<br />― Ne diyorsunuz? Bunları duymak istemiyorum!<br />― Kötü bir şey söylemedim ki. Seni Seviyorum yani… evlenmek niyeti işte!<br />― Böyle olmaz bu işler. Birilerine iletirsiniz oturup öyle konuşulur. Benim de danışacağım insanlar olur.<br />― Kızım sen aptalsın! Sen var ya harbiden salaksın! Seni hayatında karşılaşabileceğin en gerçek ve kutsal eyleme, özne yapmaya çalışıyorum ve sen hala farkında değilsin. Neler kaçırıyorsun biliyor musun?<br />― Ne biçim konuşuyorsun?<br />― Evet öyle konuşuyorum. Sen salaksın kızım! Benim aşkıma özne olma şansını kaybettin. Sümsük bir herifle hayatını geçireceksin. Tüketeceksin kendini. Mutfaklarda sürüneceksin. Sana bir tek gece şiir okumayacak. Bunu sen istedin. Hak ediyorsun kızım. Senin gibiler hak ediyor bunu. Biraz cesur ol kızım, ben iyi bir insanım, senin gibiler için olabileceklerin en iyisiyim.<br />Kaybettin!<br />Cidden kaybettin. Acımıyorum sana bunu sen istedin. Git sümsük bir herif bul. Hatta ablaların bulsun sana.<br />― !!!<br />― Aşk diye bir şeyi ölsen de göremeyeceksin bundan sonra. Hadi eyvallah!<br /><br />KEKEME ÇOCUKLAR KOROSU<br />Tarık TUFAN<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-5519796053027728375?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-38685555374486549402008-08-06T01:45:00.000-07:002008-09-07T13:59:51.025-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJlla1-xsOI/AAAAAAAAALg/2fiT7vs48oA/s1600-h/anne.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231323954008928482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJlla1-xsOI/AAAAAAAAALg/2fiT7vs48oA/s320/anne.jpg" border="0" /></a><br /><div>sen, melek kanatlarında taşınan ilkbahar yağmurlarından daha çok ağladın benim için.</div><br /><div></div><br /><div>ve ben biliyorum</div><br /><div>annemin duaları olmasa</div><br /><div>yıkılır sırtımı verdiğim duvar</div><br /><div>kapımı çalmaz bahar</div><br /><div></div><br /><div>anne... büyük Allah'ın büyük eseri anne...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-3868555537448654940?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-16241735620565610612008-08-06T01:28:00.000-07:002008-08-15T04:20:03.708-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJlkhl2t3lI/AAAAAAAAALY/ZVzUwJ0ZYdA/s1600-h/sokak1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231322970427612754" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJlkhl2t3lI/AAAAAAAAALY/ZVzUwJ0ZYdA/s320/sokak1.jpg" border="0" /></a><br /><div>çıkıp gezmeliyim ayaz gecelerde, haysiyet gömleğinden sıyrılmış şehri. insanlık dışı manzaraları seyrederek yeniden canlandırmalıyım insanlığımı.bir sokak çocuğunun kirli ellerinde yeniden yaşamalıyım insanlık onurunu.<br />sokak çocuğunun isyan yüklü bakışlarından dilenmeliyim af fermanımı.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1624173562056561061?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-89548370932356546002008-08-05T05:33:00.000-07:002008-09-07T14:00:15.420-07:00Anayasa Mahkemesi'nin AK Parti'yle ilgili verdiği kararı doğru teşhis etmeli. Mahkemenin partiyi kapatmamış olması, siyaseti rahatlatmış değil, aksine "idari/bürokratik merkez"in görünmez iktidarını pekiştirmiş, AK Parti'yi "rehin" almasının önünü açmıştır.<br />Birçok yazarın ifade ettiği gibi, bu "bir vesayet rejimi"nden başka anlama gelmiyor. Bu sayede siyaset ağır bir vurgun yemiş oldu. Gerekçeli kararı bekleyip kararın hangi argümanlara dayandırıldığını göreceğiz. O ayrı fasl-ı diğerdir.<br />Siyasi olarak durum ortada: "İfade özgürlüğü" veya "kürsü dokunulmazlığı" çerçevesinde ele alınması gereken beyanlar, partinin "laiklik karşıtı söylemleri"ne delil gösterilmiştir. Bülent Arınç, Turgut Özal'ın cenazesinde asılı bir pankarta atıfta bulunarak "demokrat, sivil ve dindar cumhurbaşkanı" dediği için suç işlemiş sayılmıştır. Başbakan "başörtüsü velev ki siyasi simge olsun, simgeler yasaklanabilir mi?" dediği; başörtüsü gibi doğrudan İslam dinini ilgilendiren bir vecibenin hükmünü "alimlerden soralım" diye teklifte bulunduğu için suçlu sayılmıştır. Soralım:<br />1) Siyasetçiler -kabul görsün görmesin, doğru yanlış- bu tür fikirler beyan etmeyecekler de, ne yapacaklar! Hani ifade özgürlüğü vardı ve bu demokratik dünyanın en yüksek değeriydi? Hani siyasetçilerin "kürsü dokunulmazlığı" vardı? Hani siyasetçi görüş beyan etmeden siyaset yapamazdı?<br />2) Demokratik bir ülkede ifade özgürlüğünü kullananlar, bu açıklamalarda bulundular diye cezalandırılıyorsa, onları davalık yapan, mahkemelerde yargılayan politik sisteme ne denir? Tek kelime ile "totalitarizm"! Kâğıt üzerindeki yazılı hukuka, sureta ortalıkta bulunan kurumlara ve iktidar seçkinleri ile hayal dünyasında gezinenlerin aksi iddialarına rağmen, Türkiye'nin resmi politik kültürü; ruhu, mahiyeti ve ondaki içkin amaçları dolayısıyla totalitaristtir. Ve her geçen gün sistem biraz daha totalitarizme kaymaktadır. Herkes kendine sorsun: Ben bu totalitarizmi kabul edecek miyim?<br />3) "Dindar, başörtüsünün simge olması, ulema" terimlerinin ortak teması "din". Ve bu da kuşkusuz "İslam dini"dir. Allah aşkına, bu ülkede İslam dini yasak mı? Dinle ilgili her hüküm, imge ve çağrışım nasıl mutlak zarar, tehdit ve tehlike ilan ediliyor ki, ağzına alan cezayı yiyor? Bir ülkenin kamusu kendi halkının diniyle böylesine bir teyakkuz ve tarassut halinde olabilir mi?<br />4) Otoriter ve totaliter bir rejimin merkezi kavramı haline getirilen bu laiklik, yanlış ve tehlikeli bir biçimde felsefi bir inanç ve bir yaşama biçimi olarak İslam dini karşısına çıkartılıyor ve devlet tarafından topluma empoze edilmek isteniyor. Bunun özgürlükçü ve demokratik bir laiklikle uzaktan yakından ilgisi yok. Bu, laikliğe de en büyük zararı vermektedir.<br />AK Parti, hiç işlemediği suçlar, suç sayılmaması gereken söylemler dolayısıyla ceza almış, vurgun yemiştir. Gerçekte vurgun yiyen Türkiye siyasetidir. Siyaset, vurgunu AK Parti üzerinden yemiştir. Bu durumda AK Parti'nin önünde iki seçenek var: Ya bu vurgunu yiyip "bürokratik merkez"e teslim olacak veya temsiline kalkıştığı "toplumsal merkez"in hak ve hukukunu korumak için demokratik bir hamleye girişecek. Demokratik hamle, toplumsal bütün kesimlerin katılımıyla ve müzakereci siyaset yolunu takip ederek yeni ve sivil bir anayasanın önünü açmaktır.<br />Küresel ve ulusal bürokratik merkez "Olan oldu, gerçek gündeme, yani ekonomiye dön" demekle AK Parti'yi manipüle ediyor. Bu merkezin işaret ettiği ekonomi, bir avuç zenginin servetine servet katan borsa-faiz-dövizden ibaret mali piyasalardır. Reel ekonomide geniş halk yığınları iki büklüm oldu. Hayır, bu karardan sonra Türkiye'nin gerçek gündemi ekonomi değil, hatta Kürt sorunu veya Ortadoğu'daki gelişmeler de değildir. Gerçek gündem demokratikleşme, reformlar, Türkiye'nin tam bir hukuk devleti olmasıdır. AK Parti ya yeni bir hamle yapıp yüzde 50'nin üstüne çıkar veya Demirel'in partileri gibi, ultramodern darbelerin teneffüs aralığında iktidar olmaya çalışırken, yerini siyasete sahip çıkan yeni aktörlere bırakır.<br /><br />04 Ağustos 2008, Pazartesi<br />ali bulaç<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-8954837093235654600?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-41112295020703090042008-08-04T02:06:00.000-07:002009-04-26T05:29:54.825-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJbG8M4GyNI/AAAAAAAAAJI/fLDJC5Bg9Xs/s1600-h/elizabeth.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5230586754788411602" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJbG8M4GyNI/AAAAAAAAAJI/fLDJC5Bg9Xs/s320/elizabeth.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-4111229502070309004?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-80947067360851674102008-08-02T06:10:00.000-07:002008-12-10T23:10:56.172-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJRdcPHc2dI/AAAAAAAAAJA/hO5h0ElMi_Q/s1600-h/anne.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229907806959491538" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJRdcPHc2dI/AAAAAAAAAJA/hO5h0ElMi_Q/s320/anne.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br />ah hüzün bakışlı annem<br />cama vuran kelebek gibisin<br />ve aklında olsun anne<br />yalnızdım sen yokken<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-8094706736085167410?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-71048623579666207132008-08-02T05:47:00.001-07:002008-12-10T23:10:56.269-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJRXePXb86I/AAAAAAAAAI4/4UBbmjfNx_Y/s1600-h/foto%C4%9Fraf%C4%B1n+dili.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229901244316513186" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJRXePXb86I/AAAAAAAAAI4/4UBbmjfNx_Y/s320/foto%C4%9Fraf%C4%B1n+dili.jpg" border="0" /></a><br /><div>bulutların üstünden bıraktım ben kendimi...</div><div> </div><div>tut(a)mayacaksın beni, bilmiyordum, biliyorum...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7104862357966620713?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-12779028290674856452008-08-02T05:39:00.000-07:002008-12-10T23:10:56.414-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJRWMtToJ-I/AAAAAAAAAIo/npsRdWS92uk/s1600-h/390kapak.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229899843604326370" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJRWMtToJ-I/AAAAAAAAAIo/npsRdWS92uk/s320/390kapak.jpg" border="0" /></a><br />Sadece başlığı okumakla yetinip peşin hükümlü olmamakta fayda var. Zira bu yazı-haber yıllardır süregelen bir ikiyüzlülüğün ifşasını amaçlamaktadır. Bugün hâlâ ispiyoncu medyanın öncü gazeteleri tarafından başörtülüler, toplumun ‘lanetlileri' gibi fişlenip, manşetlerden şu okulda, şu hastanede başörtülü var şeklinde bir üslupla damgalanıyorsa bu, yasakçılardan çok ‘mağduriyet'leri gidermek konusunda samimiyetsiz davranan güç ve erk sahiplerinin ayıbıdır.<br />Geçen hafta bütün medya Hatırla Sevgili dizisiyle gündeme gelen Deniz Gezmiş'in idam edilişi üzerinden 68 kuşağının bu ülke için nasıl bir mücadele verdiklerini yazdı, çizdi.<br />İnandıkları dava uğruna nasıl da gözlerini kırpmadan canlarını ortaya koyduklarını, iddialarından milim taviz vermeden idam sehpasına yürüdüklerini, bu isimleri yeni nesil için adeta birer ‘rol model'e dönüştürerek bir kez daha haberleştirdi medya.<br /><br />Sol, Türkiye'yi devrimle, sosyalizmle kurtaracağına inanmıştı. Bu uğurda 12 Eylül 1980 darbesine kadar ölümüne bir mücadele verdiler. Sağ görüşlü gençler de bir davanın peşi sıra benzer bir kavganın tarafıydı. Ancak sağ her zaman devlete yakındı, sisteme muhalif gibi görünse de devletle çatışmazdı. Devlet canını yaksa da mağduriyetini kabullenir, baş kaldırmazdı. Çünkü devlet-i ebed müddet fikrine inanmışlardı. İktidara getirdiği başbakan 1960 İhtilali'nde idam edilen halk, o gün Başbakan'ını sahiplenmedi ve o gün bugündür süregelen darbe geleneği tam da bu mağduriyet psikolojisinden beslendi. Birileri bu mağduriyetler, hak ihlalleri üzerine siyaset bina edip bir sonraki darbeye kadar iktidarda kalabilmenin hesabını yapar oldular. Darbesiz, sahici bir demokrasi yerine her an ‘derin devlet'in bir punduna getirip öyle ya da böyle alaşağı etme ihtimali bulunan muktedir olamamış iktidarlar gördü bu ülke. 1960'lardan bu yana siyasetin içinde bulunan Hasan Celal Güzel'e göre bu süreçte birtakım insanlar fedakârlıkta bulunup mücadele ettiler, her taraftan; sağdan soldan. Ama birtakım kimseler de onun rantına oturdular."<br /><br />Biz zaten her acının tiryakisi olmuşuz !<br />68 kuşağı ülkeyi kurtaracak sistemin Marksizm olduğunu savunurken o yıllarda sağın idealinde de bambaşka bir sistem hayali vardı. Kimi İdeolocya Örgüsü'nde karşılığını buldu bu idealin, kimi Diriliş manifestosunda. Ama bu inançlar uğruna ödenen bedeller düşünüldüğünde ‘sağ' ve ‘dindar' kesim o kadar da yakıcı, yıkıcı darbeler almadı. Evet, her daim bir ‘darbe' kılıcı tepemizde durdu, aldığımız nefes suç sayılır oldu, ‘öz vatanında parya' olmanın dayanılmaz ağırlığı kuşaklar boyu taşındı gencecik omuzlarda, partiler kapatıldı, demokratik haklarımız ihlal edildi. Dinden, imandan, İslam'dan, inançtan bahsettiği için yazarlarımız, düşünce adamlarımız, siyasetçilerimiz mahkum edildi. Genç kızların, kadınların eğitim ve çalışma hakları ‘kamusal alan' gerekçesiyle gasp edildi. ‘Başörtüsü', ‘türban'a dönüştürülerek, başörtülüler sistem karşıtı, rejim tehdidi haline getirildi. Tüm bunlar olurken ‘dava'sına sahip çıkanlar, ‘bedel' ödeyenler olduğu gibi bu ‘mağduriyet' üzerinden kişisel ikballerini sağlama alanlar da azımsanmayacak kadardı. İslamcı medya, uzunca bir dönem ‘yasaklar' üzerinden ciddi tirajlar yakalarken gün geldi konjonktür gereği başörtülü çalışanlarının fazlaca ortalıkta görünmesinden rahatsızlık hissetti.<br /><br />Siyaset için ‘başörtüsü' üzerinden oy avcılığı öylesine cazip bir kalemdi ki başörtüsü yasakları üzerinden 40 yıl gibi bir zaman geçmesine rağmen çözüme yönelik tek bir adım atılamadı. Günübirlik çözümler çare değil çözümsüzlük getirdi.<br />Bir ülke düşünün ki Başbakan'ın kızları ‘yasak' gerekçesiyle o ülkede eğitim hakkından mahrum olsun. Yine aynı ülkenin Cumhurbaşkanı'nın eşi aynı yasak sebebiyle eğitimini yarım bırakmak zorunda kalsın. Bir ülke düşünün ki din eğitimi veren okullar, eğitim sisteminin ‘çıbanbaşı' haline getirilsin ama o ülkenin Başbakanı da aynı okullardan mezun olsun. 1950'den beri sağ ve muhafazakar partilerin zaman zaman koalisyon ortağı olarak ama çoğunlukla tek başına iktidarı elinde bulundurduğu bir ülkede hâlâ dindarların ‘mağduriyet' yaşıyor olması sizce de garip değil mi? "Ben zaten her acının tiryakisi olmuşum" kabulüyle en demokratik hakkımız olarak kullandığımız oyların periyodik aralarla yapılan müdahaleler marifetiyle ‘iç' edilmesini derin bir tevekkülle karşılamamız ‘mağduriyet'e müptela oluşumuzun bir sonucu mudur yoksa?<br /><br />Bir ‘oy' malzemesi olarak türban<br />Yarım yüzyıla yaklaşan başörtüsü yasaklarının toplumsal bir bölünmüşlüğe yol açmadan halli mümkün iken ısrarla çözümsüz kalışına tek açıklamamızın laik düzenin demokrasi anlayışındaki eksiklik olması fazlaca safdillik olmaz mı? Sosyolog Fatma Karabıyık Barbarosoğlu, Yeni Şafak'taki köşesinde kaleme aldığı ‘Türbanistleri Deşifre Ediyorum' başlıklı yazısında başörtüsü yasaklarının sürme sebebinin sadece "antitürbanist" tavırlar olmadığına dikkat çekmişti bir süre önce. Barbarosoğlu, "Antitürbanist tavırların beslenip büyütülmesine vesile olan "türbanist" tavırlar. Öyleyse "türbanist" tavrın özelliklerini sayalım. Türbanistler, başörtülü kadınları/genç kızları özne olarak görmez. Ne başarıları bir "özne"nin başarısıdır, ne de acıları bir öznenin acısıdır. Her olayda "başörtüsü " birincil, o başörtüsünü başında taşıyan kişi ise ikincil durumdadır. Türbanistler, başörtülüleri savunuyormuş gibi yaparken esasında kendi makamlarını, mevkilerini, yıpranan, eskiyen düşünce dünyalarını "türbanist tavırlar" üzerinden onarmaya çalışırlar." diye yazarak gerçeği açık yüreklilikle ortaya koydu.<br /><br />Çözüm için adım atanlar da ancak kısmi bir özgürlük getirecek yasal düzenlemeye cesaret edebildiler. Çünkü ‘başörtüsü' sağdan sola yelpazenin hemen tamamındaki partilerin kendilerine oy devşirmelerini sağlayabilecek sağlam bir ‘malzeme'ydi. Kaldı ki üniversitelerde serbestiyi sağlayacak yasal düzenleme hayata geçirilemeden bu adım bile AK Parti'nin kapatılma gerekçesi oluverdi. Yani ilk iktidarı döneminde ‘bizim meselemiz değil' dediği başörtüsü yasaklarını ikinci kez iktidara geldiğinde aniden sahiplenen AK Parti, tuhaf bir biçimde yine mağdur oluverdi!<br /><br />gülcan tezcan(gerçek hayat)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1277902829067485645?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-56551662150473538172008-07-26T12:02:00.000-07:002008-12-10T23:10:56.735-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJRW4oZUt0I/AAAAAAAAAIw/0j1dbEyrcnk/s1600-h/foto%C4%9Fraf%C4%B1n+dili-2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229900598200284994" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJRW4oZUt0I/AAAAAAAAAIw/0j1dbEyrcnk/s320/foto%C4%9Fraf%C4%B1n+dili-2.jpg" border="0" /></a><br />Sana yöneldiğimde sen de bana yönel Sana döndüğümde sen de bana dön Yüreğimin damarları senin oradan geçiyor Seninkiler de buradan Avazın avazımla avaz olur Ayazım yazınla saz Bu yüzden Seninle konuştuğumda bana kulak ver Beni anla Beni, benim sana söylediklerimle anla Kelimelerimle anla beni Benim söylediklerimle senin anladıkların aynı olsun. Ben kuş ve çeşme dediğimde sen ‘çeşmeye düşen kuş’ diye anlama.Beni rengimle, yüreğimle ve sesimle tanı.Uzaktan seyret beni; yüreğimin damarlarını göremiyor; sesimin tellerinde asalet ve estetik; rengimin tonlarında uyum ve zarafet bulamıyorsan, bir gelini/damadı karşılar gibi karşılama beni. Beni eksik anlama. Fazla da anlama. Bu ikisinden birini yaparsan önce sen kaybedersin, sonra da ben. Bizi kayba uğratma ne olur.Benim senden başka kimsem yok; senin de benden başka kimsen yok. Ben mükemmel değilim ama sana tam tekmil yirmi dört saat ardına kadar hizmete açık yüreğimi; türkü, uzun hava ve marşlar halinde demet demet sesimi ve tevazu ve sevgiyle karılmış rengimi sunuyorum. Sana bunları sunan kaç bir kimsen var? Benim çok bir kimsem yok. Damdan düşerken veya bir otobüs durağında seni bulmadım. Belki öyle de olabilirdi ama ben seni hayatın alınteri göletinde yüzerek savaşırken, kılıcın kılıcıma takılırken buldum. Ve sen de beni öyle buldun.Yarana tuz ekilirken avazı çıkanın neden ben olduğum yeterince açık değil mi?Acılarım sesinle yankı bulur ve sesim acılarına çare. Bu yüzden beni dinlerken, sözlerimin üstünden atlama; kelimelerimin ne anlamlar yüklendiklerini kavramaya çalış<br />Su deyince gözlerin<br />Ateş deyince yürek<br />Yıkan bendini şehrin<br />Senin gibi yâr gerek<br />İşte, ‘yüreğinden başka muska takmadan (seninle) konuşmak istiyorum’.<br /><br />Mahmut Yavuz<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-5655166215047353817?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-13625083873965594662008-07-26T11:52:00.000-07:002008-12-10T23:10:56.888-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SIty4lkITpI/AAAAAAAAAIg/NoWDSDISKEY/s1600-h/aÅŸk+dileniyorum.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227398108975484562" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SIty4lkITpI/AAAAAAAAAIg/NoWDSDISKEY/s320/a%C5%9Fk+dileniyorum.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1362508387396559466?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-83799188906748464622008-07-25T04:34:00.000-07:002008-12-10T23:10:57.112-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJhSP8IU0ZI/AAAAAAAAAJo/BuqIGvQN7WM/s1600-h/yenilgi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231021400983392658" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJhSP8IU0ZI/AAAAAAAAAJo/BuqIGvQN7WM/s320/yenilgi.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">koca bi dünya yenilgi ile yaşayan, ölememekten ölen, anlamlı birşey yapmamaya dayanamayan, nefes alışı duyulan ve çocukların omuzuna basmamış kelamlardan yürümeyi ve büyümeyi öğrenen, özgürlük korkusu olan, ''biliyorum ibrahim'in safını seçen karınca bir yerlerde beni bekliyor'' diyebilme cesaretini kendinde bulan, kalbi kırıla kırıla büyüyen, acının olgunlaştıran seherinde kirpiklerine kar düşen, kalbinin en bahar olan yerinden tutulmasını bekleyen, yüreği sığındığı tek dergah olan, saçlarıda kalbi gibi darmadağın olan, O'nu düşündüğünde içinde cam kırıkları varmışcasına gözleri parlayan, aşkın soylu ve güzel bir delilik olduğuna inanan, katillerin annelerini özlediği gecelerin karanlığında onlarla birlikte annesini özleyen, ''beni ve seni, yerleri ve gökleri, önceyi ve sonrayı içine alan o büyük şarkı''ya kulak kesilen, hangi taşı kaldırsa altında yalnızlık olan, yüzündeki hüzün bulutlarını kovamayan, her kopuşta düğüm atan ve her kırılmada tamiratla zaaflarını görünmez hale getiren, susmanın kalesine sığınan, vurulursa ancak kalbinden vurulan, bir vedayı bile yüzüne gözüne bulaştıran, yalnız bırakılmış bir adaya kimsenin yanında götürmek istemediği, ve ''ya ben fazlayım bu şehirde yada benden fazla yok'' diyen birisi...yada kısaca hiç kimse...//yani en çok güneş batarken hüzünlenen, ben... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-8379918890674846462?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-57701637182451974662008-07-23T02:13:00.000-07:002008-08-29T06:37:36.593-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJmAbYI_tQI/AAAAAAAAANA/mbeb1SORgE0/s1600-h/çocuk.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231353649992545538" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJmAbYI_tQI/AAAAAAAAANA/mbeb1SORgE0/s320/%C3%A7ocuk.jpg" border="0" /></a><br /><div>-bağrımı delmek için taşlar yetmezki,halden anlayanın bir gülü yeter.<br /><br />-katillerin annelerini özlediği gecelerin karanlığında ağlamak insanı küçük düşürmez.<br /><br />-çaresizce çırpıyorum kanatlarımı, kurtulak için, nereye gideceğimi bilmeden.<br /><br />-içindeki çığlıklarına içinde biriktirdiği ayrılık acılarına inat günlerce süren bir sükut.<br /><br />-bazen yüzümüzü kapatabiliriz ama yüreğimiz daima açık.<br /><br />-hikmeti kelimelerin kalbine indirene hamd olsun.<br /><br />-terörist serçeler, mamsum kargalar.<br /><br />-kimseye etmem şikayet ben yanarım halime.<br /><br />-yerleri ve gökleri, beni ve seni, önceyi ve sonrayı içine alan o büyük şarkıyı duymadın sa ne söylesem boş.<br /><br />-bu deveyi gütmeyeceğiz,, bu diyardan da gitmeyeceğiz.<br /><br />-yüreğiin kaç aylık bakıma ihtiyacı var usta.<br /><br />-ibrahimi yakan ateşler var içimde, fıratın suyu az gelir.<br /><br />-ne zaman sana üşüsem ateşin icadı geri alınır.<br /><br />-sus dilim konuşursan acıyacak kalbim.<br /><br />-söylesem tesiri yok sussam gönül razı değil.<br /><br />-oturma kara vicdanlıların soğukluğunu taşıyan taşların üzerinde, fakültenin kapısında yıkılmasın hayallerin.<br /><br />-peruğuma örgüde öreyim mi hocam.(n.a.g)<br /><br />-filsitinli bir kız çocuğunun kafasına demokrasi boşaltıp dünya adaletini onikiden vuranlar...<br /><br />-mevsimi aşka çağıran kuşların nerde senin/birlikte çay içip susmak/beni insanların yüzlerine bakmaktan alıkoyan kuvvetin.<br /><br />-kendine sakla yaralarını kimse bilmesin.<br /><br />-ben nerede yağmur yağarsa orada şemsiye kırmanın kitabıyım.<br /><br />-güneşimin önünden çekil.<br /><br />-kapındayım açarsanyaralıyım, açmazsan ölü.<br /><br />-ben gurbetteyim gurbet annemin kalbinde.<br /><br />-köylüyüm diye tan etme beni,bende kibarım.bir kelle soğanı bin kızıl elmaya değişmem...<br /><br />-değince gözlerimiz biririne okuduğumuzu anlardık.<br /><br />-kalbimin yokuşuna denk gelmeli bakışın.<br /><br />-yabancı bir ülkede dolaşan bir turist gibi hissediyorum kendimi, kendi şehrimde...<br /><br />-her bahar bir bebeğin gülücüklerinde saklıdır.<br /><br />-ümitlerin kadar büyüksün.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-5770163718245197466?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-64593816888519822142008-07-23T02:11:00.000-07:002008-08-15T04:44:55.157-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJtSWRtsooI/AAAAAAAAANo/5dCyzGpcF1c/s1600-h/cocuk-televizyon.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231865934786634370" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJtSWRtsooI/AAAAAAAAANo/5dCyzGpcF1c/s320/cocuk-televizyon.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:85%;">Hafızamızı çalanlar “hatırlayacaksınız” diyorlar. Doğru söylüyorlar. Çünkü hafızamızı çalan onlar. Hafızamız ellerinde olunca neyi ne zaman ne kadar ve nasıl hatırlayacağımızı biliyor ve rahatça söyleyebiliyorlar.<br /><br />Hafızamızı işgal edip esir aldıkları için de bize rahatça “bizden ayrılmayın; ... programı az sonra devam edecek” diye emirler yağdırmakta hiçbir sakınca görmüyorlar. Ve biz de ayrılmıyoruz. Çünkü “biz ayrılamayız”.<br /><br />İradelerini, onların kirli ellerine teslim edenlerin onlardan hiçbir farklılıkları da yoktur aslında. Benzerliklerini inkar etmek ya da gizlemek yerine onların adlarına sunaklarda adaklar sunup ‘isim’lerini büyük bir şeref ve minnet duygusuyla sağ omuzlarında taşırlar ve kalplerinin toplar damarının akciğere tam birleştiği noktada reklama geçiyorlar.<br /><br />Sonra dönüp “hatırlayacaksınız” diyorlar. Aradan geçen zamanın sonunda bize uyguladıkları testlerin hiçbirinde başarı gösteremediğimiz halde bu başarısızlığın nedenin ne olduğunu bir türlü bir yerlerden çıkarsayamıyoruz ve bununla ilgili bize vadedilen hatırlama sözünü de hatırlayabilemiyoruz.<br /><br />Yüzümüze ayna tutuyorlar. Aynada onların yüzlerini görüyoruz. Köşe kapmaca oynayan çocukların ışıltısı yok yüzlerinde. Krem kullanıyorlar ve ellerinin gerçek kokusunu hiçbir zaman duyamıyoruz. Onlar da duyamıyorlar. Ellerinde elma kokusu da yok. Bizimkinde de yok artık. Ne çocuk ışıltısı ne de elma kokusu...<br /><br />Çocuklarımız, bizim çocuklarımıza benzemiyor artık böylece. Çocuklarımız onların çocuklarına benziyor. Hiç susamıyorlar mesela. Yani öyle zannediyorlar. Yalandan kim ölmüş ki. Bizim çocuklar da ölmüyorlar ama sadece uzaklaşıyorlar: bizden ve onlardan. Onlara yak(ın)laştıkça iki taraftan da uzaklaşıyorlar. Çocuklarımız bizi; onlar da çocuklarımızı habire iteleyip duruyorlar. Dengesi bozulan sadece ikimiz oluyoruz: biz ve çocuklarımız...<br /><br />Onların çocukları birbirlerine sokuluyorlar. Ve elleri kanlar içinde ayrılıyorlar. Sonra kiliselere gidiyorlar. Ve Budha’ya dua ediyorlar. Budha, sol gözünü kırpıyor. Çocukları sıradan gülümsüyorlar. Yanı başlarında duran ve sıra dışı kalan çocuklarımızsa irkilerek hayretler içinde onların çocuklarına özgü efektlerle hayret ve şaşkınlıklarını yansıtmak için “waaaooowww!” diye hep bir ağızdan bağırıyorlar. Çocuklarımıza alaylı bir şekilde yan gözle bakıp alaylı gülümsüyorlar; Budha’nın onlara gülümsemesine benzer bir gülüştür bu. Bizimkiler utanıyor ve susuyorlar. Ama onlar Budha’nın gülümsemesinden hiç te alınmıyorlar.<br /><br />Çocukları dönüp bizimkilere hep biz ağızdan “hatırlayacaksınız” diyorlar. “neyi?” diye soruyor bizimkiler. Tam o anda...<br /><br />“Bizi izlemeye devam edin” uyarısıyla araya reklamlar giriyor. Onlar Budha’yı terkediyorlar. Ve bizimkiler reklamlardan sonra heykelin yanında onları göremeyince “onları izlemeye devam ediyorlar”<br /><br />Nike, Adidas, Lee Cooper, vs. giyiyorlar. Fast-food (hızlı yiyecek: what?) takılıyorlar; aceleleri var. Sinemaya gidiyorlar sonra maçlara gidiyorlar daha sonra tiyatroya gidiyorlar daha daha sonra... ve bizim çocuklar hep bir adım geriden onları izlemeye devam ediyorlar.<br /><br />Ve namazı kaçırıyor bizim çocuklar.<br /><br />./.<br /><br />Oysa tarladan hasat topluyor babam, sonra elma bahçesinde elma toplayacak, daha sonra Karadeniz’e gidip fındık toplayacak daha. Daha daha sonra... daha yapacak bir sürü işi var babamın. Üretecek bir sürü şeyi var ama “kriz var diye” ürettiklerini pazarlayamıyor, elden çıkaramıyor babam. Çünkü babamın ürettiklerini alacak olanlar o sıra meşguller ve onları “izlemeye devam ediyorlar.”<br /><br />İçten bir lâhavle çekip ikindi namazına duruyor babam.<br /><br />./.<br /><br />Rahmetli babaannem Pirâ ‘Ayşé’yi görüyorum rüyamda. Yine bana her zamanki gibi tam müezzinin ezan okuduğu sırada “ezan okunmadı mı daha?” diye soruyor. “iyi de babaanne, her zamanki gibi yine onikiden vurdun. Tam şu anda müezzin ezan okuyor” diye yüksek sesle cevap veriyorum. “Kusura bakma ama çoğu zaman senin ağır işittiğinden şüpheleniyorum.” diyorum kendisine. Sözlerim üstüste geldiği için anneme dönüp “ne diyor bu haylaz yine?” diyor. Annem “yok bişey babaanne, yok bişey.” diyor. Susuyor babaannem.<br /><br />İçten bir lâhavle çekip ikindi namazına duruyor babaannem.<br /><br />./.<br /><br />Safahat’tan bir dize düşüyor aklıma :<br /><br />“Ben böyle bakıp durmayacaktım dili bağlı...”<br /><br />İçten bir lâhavle çekip ikindi namazına duruyorum.<br /><br />Çocuklarımız onları “izlemeye devam” ediyorlar<br /><br />Ve namazı kaçırıyor bizim çocuklar.<br />-mahmut yavuz- </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-6459381688851982214?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-11665721929607683812008-07-23T02:10:00.001-07:002008-08-15T04:45:12.780-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJtR5ZFdBjI/AAAAAAAAANg/A7aIXxjQLDA/s1600-h/yusuf+hala+kuyuda.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231865438549116466" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJtR5ZFdBjI/AAAAAAAAANg/A7aIXxjQLDA/s320/yusuf+hala+kuyuda.jpg" border="0" /></a><br /><div>Bir adın kaldı o da güz.<br /><br />Ne zaman bir şarkıya değse ellerim hüzün akar yamacımdan. Hüzün akar bütün bir evren. Sararır bütün başaklar.<br /><br />Bir adın kaldı o da güz.<br /><br />Dün gece rüyamda yusuf’u gördüm. Dolara batmıştı. Yüzü asıktı. Yolunda gitmeyen bir gidişattan söz ediyordu. ‘Yürümem’ dedi.<br /><br />Bir adın kaldı o da güz.<br /><br />Şikâyet ellerimde yaralar açıyor.<br /><br />Yokluğun yaralar varlığımı. Yoksun. Varlığı olanların elleri çamur. Ne kar ne dolu ne yağmur. Hiçbir şey ellerimden kayan kadar, hiçbir şey…<br /><br />Bir adın kaldı o da güz.<br /><br />Dün gece rüyamda yusuf’u gördüm. ‘Yusuf’ dedim ‘dinara yanan tarafın ellerimi çarmıhlıyor.’ Güldü. Katıla katıla ağladım.<br /><br />Bir adın kaldı o da güz.<br /><br />Çocuklar da büyüdü.<br /><br />Yaklaştı ikindi. Namaza kalkan yok. Yusuf’u çağırdım. ‘Kuyudayım, şimdilik olmaz’ dedi. ‘ne zaman olacak?’ dedim. Yüzün aldı yürüdü.<br /><br />Bir adın kaldı o da güz<br /><br />İçime baktım. Camiye benziyordu. Cami musallaya..<br /><br />‘Yusuf’ dedim ‘peki ya bu cenazeyi kim kaldıracak?’ dedim. ‘Bizim gezegende’ dedi Yusuf ‘adın kaldı bir’. Oysa bilmiyordu ki:<br /><br />Bir adın kaldı o da güz.<br /><br /><br />‘Hiçbir şey ellerin kadar, katrana bulamaz yüzüm, yusuf’ dedim.<br /><br />‘Hayat’ dedi yusuf, ‘bir kuyunun dar ağzı kadar; nazar kuşanan fettan bir kadının -aslında- hüznü kadar ellerimizi yoklamaz. Ve zaten biz ki yani insan her sabah çarmıhların sivri uçlarından kanat vurup yüreklerini kanırtan bahar.’<br /><br />‘O zaman’ dedim ‘gün geçtikçe kanlanan ellerini yıka ve bize ikindi namazını kıldır’ dedim. Yüzüme baktı, baktı, şaşırdı Yusuf.<br /><br />Bir adın kaldı o da güz.<br /><br />Anladım ki o zaman senden geriye adı kalan ne Yusuf ne kuyu ne bahar… Hiçbir şey ellerinden, hiçbir şey ardında bıraktığın kırık mısradan başka yok. Ve aydınlık yüzünden ve ihtiyar adından başka hiçbir şey kalmadı izleğimde. O da güz.<br />-mahmut yavuz-</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1166572192960768381?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-22543621519051361212008-07-23T02:08:00.000-07:002008-08-15T04:46:03.415-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJwoEvILzSI/AAAAAAAAAOg/LXbnOo6CNJQ/s1600-h/yorgun.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232100928933055778" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJwoEvILzSI/AAAAAAAAAOg/LXbnOo6CNJQ/s320/yorgun.jpg" border="0" /></a><br /><div>Bıraktığın kemiklerin hatırası yerinde duruyor baba. İzlerin beynimize kazılı. Rahat uyu. Ellerimiz kan mevsimi her gece. Düşlerimiz kanayan nehirlerin enkazlarında yüzer. Kemik tüccarlarının hatıralarına saygılı korsanların neşterleriyle dağlanır suratlarımız. Kana kana Babil, kana kana Beyrut, kana kana Las Vegas, kana kana Ortadoğu, kana kana kan!<br /><br />Kandan umduğumuz bulduklarımızın teminatlarına sayılıyor. Rahat uyu.<br /><br />Rahat uyu ellerimiz harami.<br /><br />Ardımızdan bıraktığımız iz yepyeni collesiumları inşaya yeter. Kemikleri ellerimizde büyür.<br /><br />Rahat uyu, yorgundurlar nasılsa.<br /><br />Elleri çalış/kan. Kanlarından piramitler büyütüyoruz. Besliyor ve bombalıyoruz vücutlarını sonra heykellerini dikiyoruz ve taptırıyoruz cümle alemi alenen.<br /><br />Rahat uyu sen.<br /><br />Biz böleriz çabalarını; büyütürüz kendi elleriyle. Sonra emeklerinden nafakalar bağlar; düşlerinden ülkeler kurar, ülkelerinin ekran koruyucularını yükleriz hafızalarına.<br /><br />Rahat uyu sen.<br /><br />Biz daha nice elma bahçelerinde oyalarız onları; daha nice silahlar üretir, tetiklerini parmaklarına zimmetleriz. Elleri bu yüzden üşüyen çağıltı hep. Hüzünleri dökülen kanlarının pahası. Anladıkları bir şey yok.<br /><br />Rahat uyu sen.<br /><br />Gemilerle gidiyor, trenlerle dönüyorlar. Trenlerle gönderdiklerimizin hiç biri ise dönmüyor. Sonra Yemen diyorlar, türküler yakıyor, yazmalar bağlıyorlar.<br /><br />Rahat uyu sen.<br /><br />Mahzundurlar. Hüzünlerinden besteler yapıyor ustalarımız, balad diye dinletiyorlar. Sersemliyorlar ve hafıza kaybına uğruyorlar o zaman. Artık ne İspanya ne Ortadoğu ne Nikaragua ne Ebu Zer, ne Che ne Malcolm ne eleğimsağma ne tüllenen mağrib ne akşam… her şey kocaman bir tufan; bir avuç kül artakalan.<br /><br />Rahat uyu sen.<br /><br />Kulaklarımız büyük bizim, ellerimiz pençe, yüreğimiz çelik, gözlerimiz ateş, ruhumuz moleküllerle laboratuarlardan sonra arşivlerde güven altına alınmıştır. Düşlerini rüyalarımızdan kuruyorlar. Her şey kocaman bir yalan.<br /><br />Ve kan kokar mevsimleri. Çocukları hezeyanlarla, oyuncaklarla, kemiklerle uğraşır durur. Bizimkiler de. Ama bizimkiler onlarınkini eğitmek için düş kurar; düşlerini onlara yazdırırlar. Bu yüzden yorgundurlar, kepenklerini erken indirmeleri bundandır. Satışları kötü, işleri kesat.<br /><br />Her şeyi kana yorar, her şehri kana boğarlar. Boğaz harpleri bundandır.<br /><br />Hey rüyalarına dadandığım şehir! Seni ateşlere salan benim. Kahrım çocuklarını helak etti. Senin ellerin hırçın.<br /><br />Ellerini çalan benim. Tut ve sal beni.<br /><br />Yorgun kuşlarının kederi bende saklı. Tut ve sal beni.<br /><br />Ürküttüğüm kervanın gizemi bende. Tut ve sal beni.<br /><br />Külü kana salan benim. Tut ve sal beni.<br /><br />Hışmını kahrıma sakla. Tut ve sal beni.<br /><br />Ellerim sana bozgun. İşte buradayım gel ve öldür beni.<br /><br />Çocuklarını yemekten yorgun düştüm ey Habil.<br />-mahmut yavuz-</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-2254362151905136121?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-89080054082833663952008-07-23T02:07:00.000-07:002008-08-15T04:46:35.178-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJtTZKVWz9I/AAAAAAAAANw/ZZ6dxBF3Uf8/s1600-h/yol.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231867083856728018" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJtTZKVWz9I/AAAAAAAAANw/ZZ6dxBF3Uf8/s320/yol.jpg" border="0" /></a><br /><div>Dünyevi olana dair tuttuğumuz hesapların ilahi terazideki kıymet-i harbiyesi kalbimize ayna diye tutulacaktır. Tutulan her sayı, uğrunda savaş verilen dünyevi paha; yüzümüzde huzur-i ilahide bir utanç olacaksa, varsın yeryüzünün toplam maliyeti adımıza tapulansın, kime ne!<br /><br /><br /><br />Uhrevi faturamıza eklenecek her maliyet utancımıza bir katkı ise yazık! İnsanı insana ram eden her ilişki, her hak ihlali ağır bir düşüş, ateşe yaklaştıran güçlü bir unsurdur. İnsanı ateşe yak(ın)laştıran, insana düşman…<br /><br /><br /><br />İhtiras insanı pişiren mangal…<br /><br /><br /><br />Öfke ateş küreği…<br /><br /><br /><br />Menfaat Hakkın ve hukukun ihlali…<br /><br /><br /><br />Allah’a iman’dan sonra; insanın insana ünsiyetini sağlayan temel imâni ilke: Adalet…<br /><br /><br /><br />Hak ve adaletin çiğnenmesi; ayaklar altına serilen ateşten halı… Cehennemin yeryüzünde vicdanlarda yaşanan ilk hali…<br /><br /><br /><br />Hak ve adaletin ihlaline dair işlediğimiz her santimin ve dahi gramın ağırlığı terazimizin sol kefesine bir ağırlık olarak düşeceği gibi kalbimize de bir ateş yalımı.<br /><br /><br /><br />Her izin gizemi kalbimize ya açık ya da kapalı. Basireti kapalı kalbin bu yüzden gizemi olmaz. Gize açık kalp rahmete de açıktır.<br /><br /><br /><br />Daralan her nefes bizi Gerçek’in merkezine yaklaştırır. Gerçek’e dair taşıdığımız her doğru bilgi parçası, evrensel var oluşumuzu berraklaştırır. Berraklaşmak arındırmalı kalbimizi. Arınmak, selim bir kalp ile salimen ince çizgiyi geçmek için elzemdir.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Sonuçta bir yol yürüyor insan. Ve yol, yolun yolcusu olma bedelini ödeyenlere imkânlarını sağlayarak kendini kolaylaştıracaktır. Ya bedel ödemeyenler?..<br /><br /><br /><br />Yolda seçtiğimiz yoldaş bize arka_daş olmayacaksa ağır bir külfete dönüşecektir. Kendi ağrılığından kurtulma çabasında iken yolcunun, başkasının ağırlığına katlanması imkânsızdır. Kendi sıkletinden kurtulmanın bir yolu sağlam bir yoldaş iken ikinci bir yolu da ağır yüklerinden sıyrılma çabası içinde olmaktan geçer.<br /><br /><br /><br />İnsan olarak ağırlıklara meyyal bir yanımız vardır. Toplayıp duruyoruz. Oysaki topladıklarımızı bir gün toparlamak zorunda olacağımızı da hesaplayabilirsek, yola daha rahat intibak edebileceğimizi de anlarız. Yola düşmeden önden gönderdiklerimiz de cabası. Çünkü önden gönderdiklerimizin bir kısmı, telafisi olmayan karanlıklarımızdır.<br /><br /><br /><br />Allah ve Ahiret varmış gibi yaşamak veya yokmuş gibi yaşamak. Bu yaşamda bir tutum ve duruş sergilemek… var olmanın ara finallerinden biri budur.<br /><br /><br /><br />Finale hazır mıyız finalist dostlar?..<br />-mahmut yavuz-</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-8908005408283366395?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-42708090312071535542008-07-23T02:03:00.000-07:002008-08-15T04:57:14.463-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJwnu7cZp5I/AAAAAAAAAOY/3AX9C1TA63M/s1600-h/%C3%A7ocuk+g%C3%B6steri.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232100554281953170" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJwnu7cZp5I/AAAAAAAAAOY/3AX9C1TA63M/s320/%C3%A7ocuk+g%C3%B6steri.jpg" border="0" /></a><br /><div>Gelin hep beraber gerelim. Hep beraber gömelim çamura insana dair ne varsa. Bizim çocuklarımızı ve sizin çocuklarınızı. Kahredelim onları. Bizim çocuklarımızın sizin için anlamsız bir çöp yığını olduğunu iliyoruz. Gelin sizinkileri de ekleyelim bizim çocuklara ve onları öyle gebertelim. Sizin için çocuklarımız neyse sizinkileri de ekleyelim aynı anlamın içine ve salalım gözyaşlarına. Nasıl ağlıyorlarsa çocuklarımız sizinkileri de öyle ağlatalım. Bu ülkenin köylerden göç etmiş şehirli çocukları her zaman sizin için çöp kamyonunu doldurmak zorunda kalanlar olarak kaldı. Sizin saltanatınız bu ülke çocuklarının gözyaşları üzerinde yükseldi. Bu yüzden yaş ortalamaları düşüktür çocuklarımızın. Bizim çocuklarımız beslenmeye çalışırlar; sizinkiler ‘kaliteli yaşam’ın düşlerinde yaşarlar. Bizim çocuklarımız imanlı ve ahlaklıdırlar; sizinkiler bulundukları her yerde; üniversite kampuslarından genelev odalarına kadar züppelik, hippilik, ahlaksızlık ve rezilliğin her türlüsünü yaparlar; yetmez, azıcık bir yaşa geldiklerinde, lanet okuduğunuz Osmanlı Saltanatına taş çıkartırcasına, hem aile hem de devlet saltanatınızı kendilerine teslim edersiniz. Sizin yerinize onlar çocuklarımızın başına çöreklenmeye başlarlar. Siz bu çocuklarla Tanzimattan beridir bu ülke çocuklarının başına çöreklenip duruyordunuz. İktidarınız bu çocukların uysallıkları üzerinde gökdelenlere dönüştü. Doymazsınız… Lanet olsun size! Sizi artık istemiyoruz. Size bu iktidarı sağlayan anlayışa ve anlayışlara lanet olsun Sizi başımıza deccala dönüştüren bin yıllık muhafazakâr ve itaatkâr anlayışa lanet olsun. Bu anlayışı din kisvesi altında Müslüman halklara din diye sunan din bezirgânlarına lanet olsun.Hepiniz ama hepiniz başörtüsünden dolayı ödül töreninde tard edilen küçücük Tevhide Kütük’ün gözyaşlarına kurban olasınız. Aldıkları iki kuruşluk maaş ve aptalca bir makam karşılığında namusunu satan muhafazakâr yaltakçı ve yalakaların, olmayan beyinleri, basit bir saldırı karşısında birşey yapamaz hale geldiklerinde, hakim ve karanlık güçlerin söylemlerine sığınmaları namus yoksunluğundandır.Yaşadığımız topraklarımızda bizi hiçbir formatta enimsemeyeceğinizi çok iyi biliyoruz. Biz birbirimize hep düşman kalalım istiyorsunuz. Komünist, laik, milliyetçi, dinci, fanatik, tarikatçı ve daha pek çok parça olarak parçalanalım istiyorsunuz. Bu sizin tepemizde daha çok tepinmenize imkân vereceğinden dolayı hep böyle birbiriyle anlaşamaz ve geçinemez kalalım istiyorsunuz. Zekâlarımızı da yüzyıllardır siz yönetesiniz istiyorsunuz. Ve önetiyorsunuz. Ama artık küçük Tevhidelerin çocuk yaşta NEDEN diye sormaları sizin ve çocuklarınızın saltanatını kocaman bir SORU İŞARETİne dönüştürdü. Ve siz bundan sonra hep bir soru işareti olarak kalacaksınız. Hatta bu nesille birlikte yerlerde sürünecek bir nokta olacaksınız… Çünkü çocuklarımız artık soru soruyor. Birilerinin onlara cevap vermeleri gerekiyor. Din ve siyaset simsarlarınızın yüzyıllardır verdikleri cevaplarıyla yetinmemektedirler. Kendi sorularının cevaplarını kendileri bulmak istiyor. Bu Ülkenin çocukları İlahi Kitapla bi aydınlanıversin, soyaçekim saltanatınıza ağıt yakma sırası size gelecek. Bekleyin siz… Bundan sonra hala bile germek istiyorsanız buyurun gerin. Biz gerilmeye alışkınız nasıl olsa; bize göre hava hoş. 13 yaşındaki kızım çıkacak olan Anayasa’da başörtüsüyle ilgili ne tür kararların çıkacağını bir siyaset bilimci duyarlılığıyla takip ediyor. Bu duyarlılığı siz kazandırdınız. Faturasını da artık siz veya çocuklarınız ödersiniz... Gere gere ipe döndürdünüz ülke çocuklarını. Ne fizikten anlarsınız; ne iki kuruş sosyolojiden; ne de adam gibi siyaset bilirsiniz. Ama her şeyi de en iyi siz bilirsiniz diye sayarsınız kendinizi. Hiçbir halt bildiğiniz de yok. Bu ülke insanının milyonlarca saatini her gün bütün dolu ve boş zamanlarında çalarsınız. Ama manipüle etmeyi bile artık beceremiyorsunuz. Şu halinize bir bakın. Sefaletten başka ne sundunuz bu ülke insanına?Atatürk dediniz, anayasa dediniz, hak dediniz, hukuk dediniz; istismardan başka bir şey yapmadınız. Bütün bir ülkeye iki yüz yıldır reva gördüğünüz her türlü zulüm, cürüm ve ihaneti esirgemediniz. Ülkenin yer altı ve yerüstü zenginliklerini kendinize ve Batılı dostlarınıza peşkeş çekmekten zerre miktarı içtinap etmediniz. Ülkenin madenini altı dolara satıp otuz dolara ithal ettiniz. Modernleştireceğinizi söylediğiniz silah sanayisi için İsrailli dostlarınızla yirmi beş milyon dolara anlaşırken, gelen on altı milyon dolarlık teklifleri reddettiniz. Kimden yana olduğunuzu hiçbir zaman kestiremedik. Oysa İkinci Dünya Savaşı sonrasında savaştan çıkan Japonyasından Almanyasına, İtalyasından Amerika, Rusya, Fransasına kadar bütün dünya halkları kendinden yana/kendine taraf bir tutumla cesetlerinin küllerinden yepyeni ülkeler inşa ederlerken, siz Cumhuriyetin kurulduğu günlerde birkaç Amerikan dolarını cebinden çıkaran sayın Lirayı çarçur ettiniz. ‘Bir Türkün bir cihana bedel’ olduğu savından, bir Türkün bir dolara muhtaç olduğu zamanlara taşıdınız bilumum Türkleri ve dahi sâir Türk müştereki kardeşlerini. Bu ülkenin onuruyla oynadınız. ‘İmparatorluktan vazgeçelim, taşıyamayız’ dediniz. Uluslararası onurumuzu korumak adına milli bir söylemle Türkiye Cumhuriyeti rejimini kurdunuz. Kurduğunuz rejimin milli kimliği kağıt üstünde seksen yıl boyunca ağıt yakıp durdu. Ve şimdi rejimi seksen yıldır taşıdığınız yere bakın. Bütün pişkinliğinizle ‘Bizi izlemeye devam edin’ dediniz. Hep sustuk ve derin bir esef ve korkuyla sizi izlemeye devam ettik. Her Allahın günü bir foyanız, bir yalanınız ortaya çıkıyor. Seksen yedi yıllık Cumhuriyet tarihini yalan dolan üzerinde inşa ettiniz. Yeryüzünde sizin bir benzeriniz, hatta iyi bir kopyanız dahi yoktur. Bu yalanlarla, bu zekâyla ve bu kafayla, ‘ilelebed’ nasıl ‘payidâr’ olacağınızı gerçekten merak ediyoruz. Çünkü biz bir ülkenin ‘zulümle âbâd olamayacağını’ bin iki yüz yıllık Sünni geleneğimizden çok iyi biliyoruz.Peki siz ne biliyorsunuz?..<br />-mahmut yavuz- </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-4270809031207153554?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-8018974220518982522008-07-22T11:52:00.000-07:002009-04-26T05:30:53.476-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SIYtHgQmcUI/AAAAAAAAAIY/aP61D2FF3cQ/s1600-h/uçurum.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5225914024551936322" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SIYtHgQmcUI/AAAAAAAAAIY/aP61D2FF3cQ/s320/u%C3%A7urum.jpg" border="0" /></a><br />-maruz kalınan her bir günah, her bir haram hayal kirlenmesine yol açıyor. zihinde kirli bir iz bırakıyor. yani haramlarla hayali kirlenen insan tertemiz hayatında artık bir bakıma düşüşe geçiyor.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-801897422051898252?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-78777981271093298182008-07-22T11:32:00.000-07:002008-08-15T04:57:56.204-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJmB9cRXB3I/AAAAAAAAANQ/6hZXNEw2IM4/s1600-h/yalnız+çocuk.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231355334728550258" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJmB9cRXB3I/AAAAAAAAANQ/6hZXNEw2IM4/s320/yaln%C4%B1z+%C3%A7ocuk.jpg" border="0" /></a><br /><div>-nereden gelip bu çöl kokusu, yerleşti düşlerime/yüreğime.<br /><br />-bakma öyle dik durduğuma aslında bir serçe kanadından farksızdır bu yürek.<br /><br />-bütün kemikleri krılmış bir çığlığı yürek diye peşimden sürüklüyorum.<br /><br />-herkesten sakladığım bir labirentte tek başıma dolaşmak istiyorum.<br /><br />-kanayan kalbimi tutatark bağırıyorum.<br /><br />-içsel mücadelemi sırtlamama yardımcı olabilecek birileri.<br /><br />-deniz olmaya gel pencereme.<br /><br />-(seni)sevecek olsam silahlar patlar sol göğsümün altında, eşkiyalar yürür.<br /><br />-bir ateşin başında yeminler edip, uzun uzun sigara içip, gözlerimizi karanlığa dikerek 'şehre inme vakti gelmiştir' demek vardı şimdi.<br /><br />-tavşan korktuğu için kaçmaz, kaçtığı için korkar.<br /><br />-avuçlarımda annemin direncini ve şefkatini saklayabilmek isterdim.<br /><br />-vurun kendini tarif etmekte zorlananları.<br /><br />-uçması bile yasaklanmış bir kuş/tun sen.<br /><br />-benim nerem bir hikayenin izlerini taşıyor.benim nerem mazlum bir insanın kansız yüzüne bakıyor...tüm bunlara rağmen, gün gelir bir kızın titrek kalp atışları gibi ay doğar. vumutlarım, korkularım gibi yeniden tanımlanır, buzdağı çözülmelerimin başladığı günlerde.(hüseyin kurnaz)<br /><br />-yıldızlar ateşböceği sanılmaktan korkmazlar.<br /><br />-derin görünsün diye bulandırılar sularını.<br /><br />-mutlu çocuk! beşik nasıl da büyük geliyor sana. büyüde bakalım dünyaya sığabilecekmisin.(schiller)<br /><br />-kırlangıçlar çırpınmadan ölmez.<br /><br />-kuşların geri gelmeyeceğini bile bile özgürlüğü sattı katillere.<br /><br />-kimsenin anlayamadığı bir dilde konuşmak, yazmak , hatta ağlamak istiyorum.<br /><br />-sana bir çocuk gözü gerek, herşeye hayretle bakacak.büyüdün kör oldun. sana bir çocuk dili gerek niçin diye soracak.büyüdün unuttun. sorularını yitirdin sen.<br />(kerem toprak)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7877798127109329818?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-64952052498711113492008-07-18T08:55:00.000-07:002008-08-15T04:58:27.251-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJl9jlP9ioI/AAAAAAAAAMw/wT7mCTtOpAw/s1600-h/malcolm+x.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231350492415494786" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJl9jlP9ioI/AAAAAAAAAMw/wT7mCTtOpAw/s320/malcolm+x.jpg" border="0" /></a><br />Bir taş at!<br /><br />Güney Carolina, Georgia, Alabama, Mississippi ve Louisiana eyaletlerini ABD'den koparıp bu topraklar üzerinde “Yeni Afrika” devletini kurmayı hedefleyen NEW AFRIKA INDEPENDENCE MOVEMENT (Yeni Afrika Bağımsızlık Hareketi), nâm-ı diğer MALCOLM X GRASSROOTS MOVEMENT (Malcolm X Taban Hareketi), Afro-Amerikalı gençler arasında mütevazı ve fakat üzerinde durulmaya değer bir popülarite kazandı.<br /><br />İleride bu hareketi uzun uzun konuşuruz inşaallah. Şimdilik, “içinde bulunduğumuz tarihi konjonktürde dava için neler yapabileceklerini soran yoldaşlar”a hareketin liderleri tarafından verilen öğütleri okumakla yetinelim:<br /><br />Bir taş at.<br /><br />Bir taş daha at.<br /><br />Bir şiir ateşle.<br /><br />Bir yumruk yükselt.<br /><br />Sesini yükselt.<br /><br />Bir çocuk yetiştir.<br /><br />Bir maske tak.<br /><br />Duvara bir slogan yaz.<br /><br />Şehidleri an.<br /><br />Bir hayal kur.<br /><br />Bir barikat kur.<br /><br />Tarihine sahip çık.<br /><br />Sokaklara sahip çık.<br /><br />Bir slogan at.<br /><br />Bir kurşun sık.<br /><br />Bir tohum ek.<br /><br />Bir ateş yak.<br /><br />Bir pencere camı kır.<br /><br />Terle.<br /><br />Sahte belge düzenle.<br /><br />Bir bildiri bastır.<br /><br />Bir kanun kaçağını barındır.<br /><br />Bir yara sar.<br /><br />Bir dosta sevgi göster.<br /><br />Silahını temizle.<br /><br />Hakikati söyle.<br /><br />Bir miting düzenle.<br /><br />Arkanı kolla.<br /><br />Gökyüzüne bak.<br /><br />İz bırakma.<br /><br />İşçilerden öğren.<br /><br />Bir yoldaşa öğret.<br /><br />Bir hücreyi ziyaret et.<br /><br />Bir savaş esirini kurtar.<br /><br />FBI'ın gizli dosyalarını çal.<br /><br />Kendi kalbini çal.<br /><br />Parolayı aklında tut.<br /><br />Bir aynasızı silahsızlandır.<br /><br />Bir füzeyi çalışmaz hale getir.<br /><br />Bir fıkra anlat.<br /><br />Bir plan yap.<br /><br />Bir ümit ışığı gör.<br /><br />İsmini değiştir.<br /><br />Bir teoriyi test et.<br /><br />Bir dogmaya meydan oku.<br /><br />Korkunu kullan.<br /><br />Bir damla gözyaşı akıt.<br /><br />Haritayı incele.<br /><br />Hainlerle hesaplaş.<br /><br />Ağırlığını hakkıyla taşı.<br /><br />Biraz daha ağırlık kazan.<br /><br />Sevmek için mücadele et.<br /><br />Sevdiğini bir daha söyle.<br /><br />Sınırı aş.<br /><br />.....<br /><br />NOT: Bu öğütler Tim Blunk diye bir şairin kaleminden çıkmış.<br />(hakan albayrak-yenişafak)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-6495205249871111349?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-39009783244880329102008-07-18T07:10:00.000-07:002008-08-15T05:01:04.547-07:00Geçen yüzyılın ilk yarısında üretilen birçok film, bir milletin 'doğuşunu' anlatmayı amaç edinmişti. Tüm dünyada hemen hemen her ülke karmaşık bir toplumsal yapıdan bir 'millet' çıkaran ve onu şekillendiren kendine özgü koşulları sergileme ve tabii ki kendi kahramanlarını yüceltme peşindeydi.<br />Bu anlatılar kendi fıtratını tanımayan, gücünü bilmeyen bir milletin kendisiyle tanışmasının, kendini 'bulmasının' hikâyeleriydi. Sanki söz konusu karmaşık toplumlar ezelden bu yana birer 'millet' olmalarına karşın, bu gerçeğin farkında değillerdi ve karizmatik bir liderin onları uyandırmasıyla bir anda millet olma yoluna girmişlerdi. Bu yaklaşımın rağbette olduğu dönemler aynı zamanda ulus-devletlerin kendilerini toplumları karşısında tahkim ettikleri ve varlıklarını uluslararası antlaşmalarla güvence altına aldıkları yıllara tekabül etmekteydi. Tüm dünya koyu bir milliyetçilik atmosferinin kuşatması altındaydı. Öyle ki milliyetçi olmamak, milletini sevmemek, liderini yüceltmemek ayıplanmanın ötesinde hayatın gerçekliğini de anlamamak anlamına gelmekteydi. Diğer bir deyişle o dönemin yaygın 'bilimsel' anlayışına göre milletler ezelden ebede uzanan tarihin hakiki aktörleri, özneleriydi... Bu işlevi taşıyan ve yürüten ise devlet teşkilatlarıydı. Dolayısı ile devletin de en üst aşaması, en olgun hali ulus-devlet formasyonuydu. Milletler kendi bilinçlerine vardıkça ulus-devletleri yaratmışlardı ve söz konusu bilinçlenmenin yolu ise milliyetçilikten geçmekteydi.<br />Ne var ki ortada ufak bir pürüz bulunmaktaydı... Dünyada her milletin bir ulus-devleti yoktu. Oysa herkesin paylaştığı algılama her milletin kendi devletine sahip olmasını bir hak olarak tanımlamaktaydı. Bunun anlamı her toplumun içinde birden fazla 'millet' olduğunun, yani toplumsal çeşitliliğin kabul edilmesi gerektiğiydi. Muhtemel sonuç ise toplumların parçalanması ve binlerce küçük devletin oluşmasıydı... Ancak ulus-devletlerine daha önce kavuşmuş olan 'milletler' buna razı gelmediler. Bu noktada egemen güçler kabaca iki yol izledi. Biri toplumun içindeki azınlıkları birer 'millet' olmadıklarına ikna etmeyi gerektirmekteydi. Yüzeyde bütün ülkelerde böyle bir ideolojik propagandanın yürütüldüğünü söylemek mümkün. Nitekim birçok toplumda çok ufak cemaatlerin bu asimilasyon siyasetine olumlu yanıt verdiğini görüyoruz. Ama cemaatlerin daha büyük veya çoğunluk cemaatinden belirgin otantik farklılıklar taşıdığı durumlarda söz konusu strateji başarılı olamadı. Örneğin Türkiye'de Kürtler henüz Cumhuriyet'in ikinci yılında yeniden isyan etmişti bile. Halen devam eden bu karşı koyma mücadelesinin altında herkesin bildiği üzere bir 'haksızlık' algısı var. Çünkü Mustafa Kemal'in 'Türkler ve Kürtler' diye başlayan cümleleri, Cumhuriyet'le birlikte unutulmuş ve gücü eline geçiren merkezî yönetim Kürtlerin asimile olmalarını sağlamak üzere zor kullanmaya başlamıştı. Diğer bir deyişle Kürtler, kurucu unsur olarak katılmayı hayal ettikleri ulus-devlete kavuşmamak bir yana, Kürtlüklerinden de vazgeçmek durumunda kalmışlardı.<br />Dünyanın başka yerlerinde de yaşanan buna benzer örnekler, 'milletlerin' ancak başka milletlerin üzerine basarak ulus-devlet olabildiklerini ima ediyor. İnsanlık, etik, adalet gibi değerlerle bakıldığında, ulus-devletlerin daha baştan 'sorunlu' oldukları ortaya çıkıyor. Öte yandan gücü elinde tutanlar, bunu adalet ve eşitlik gibi evrensel insanî değerler uğruna kolaylıkla elden çıkarmaya razı gelmiyorlar... Dolayısıyla Türkiye örneğinin çok net gösterdiği üzere milliyetçilik bizatihi bir baskı unsuru olarak kullanılıyor. Öyle ki milletini sevmemek, lideri yüceltmemek bir suça dönüşüyor. Geçenlerde başörtülü bir kadın hakkında Atatürk'ü sevmediğini söylediği için soruşturma açılması, söz konusu yaklaşımın bugün bile ne denli titizlikle korunduğunu ortaya koymakta. Böylece milliyetçi ideolojinin gerçek işlevinin bütünleştirici, kuşatıcı ve davet edici değil, aksine bölücü, baskı altına alıcı ve hatta yok edici olduğunu görmek mümkün oluyor.<br />Milliyetçilik bütünleştirme ile bölmeyi aynı anda yapan ve böldüklerini ya yok ederek ya da bütüne ekleyerek toplumsal çeşitliliği ve çokkültürlülüğü öldüren bir ideoloji olmayı sürdürüyor. Ne var ki bu niteliklerin böylesine kaba bir biçimde hayata geçirilmesi bir meşruiyet sorunu yaratma potansiyeli içermekte. Çünkü insanlığın birikimi en azından kuramsal açıdan milliyetçilikler arasında bir değer skalası oluşturmuyor. Yani hiçbir milliyetçiliğin diğerinden üstün olduğunu, daha 'doğru' şeyler söylediğini öne süremeyiz. Her milliyetçilik tarihi ve toplumları kendi açısından, diğer bir deyişle neredeyse sonsuz bir önyargıyla değerlendirmekte ve gerçeklik kaygısı olmayan anlatılara dayanmakta. Bu durumda kendi milliyetçiliğinizin diğer milliyetçiliklerden daha 'doğru' olduğunu iddia etmenizi sağlayacak bir önermeye ihtiyaç var. Öyle ki bu önerme sayesinde toplum içindeki azınlıklar seslerini kıssınlar ve çoğunluğun, ya da gücü elde tutan milliyetçi kadroların önerdiği biçimde asimile olsunlar.<br />Belirli bir milliyetçiliği diğerlerinden üstün kılmanın en 'sağlam' yolu ise tabii ki bizzat kendi milletinizin diğerlerinden üstün hale getirilmesidir. Çünkü eğer milletlerin kendisi bir hiyerarşik sıralama içinde iseler, alttaki milletlerin üsttekilerin ulus-devletleri içinde erimeyi kabullenmeleri son derece 'uygundur'. Diğer taraftan herhangi bir milletin diğerlerinden üstün kabul edilmesinin de dayandığı bir kıstas olmalıydı. Otoriter zihniyetin dayandığı epistemolojik bakış bu noktada önemli bir katkıda bulundu... Bazı milletlerin ulus-devletlerini kurmuş olmaları zaten onların tarihi daha doğru algıladığının, yani daha üstün olduklarının kanıtıydı! Böylece bir totolojiye dayanılmış olmakla kalınmadı, diğer milletlere en büyük zulmü reva gören milletler daha hak sahibi ve üstün hale geldiler.<br />Geçmişte bu bakış bütün milliyetçiliklerin latent olarak içlerinde taşıdıkları ırkçı ideolojinin yüzeye çıkmasıyla sonuçlandı. Kendi toplumlarının çeşitliliği ile demokratik yöntemler dahilinde baş edemeyen ulus-devletler söz konusu ırkçılığı gündelik dilin parçası haline getirdiler. Türkiye'de tek parti döneminde bürokrasiye eleman alırken 'Türk vatandaşı ve Türk' olmak gerekiyordu. Diğer bir deyişle devletin 'özde' Türk saymadığı insanlar vatandaş olsalar bile memur olamıyorlardı. Sonraki yıllarda yaşanan Varlık Vergisi gibi açıkça ırkçı tasarrufların müdanaasızca uygulanabilmesinin ardında tek parti döneminde şekillenen bu ulus-devlet bakışı yatmaktadır.<br />etyen mahçupyan<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-3900978324488032910?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-18606762633744611672008-07-10T08:44:00.000-07:002009-04-26T05:35:01.786-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYu4Ro3vzI/AAAAAAAAAHA/_Str_mZahro/s1600-h/thegoldenage2largema9.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221412362325049138" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYu4Ro3vzI/AAAAAAAAAHA/_Str_mZahro/s320/thegoldenage2largema9.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1860676263374461167?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-79969313247628848492008-07-10T08:40:00.000-07:002009-04-26T05:35:45.635-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJwxNk_Uj5I/AAAAAAAAAPI/7SzB8qNzx88/s1600-h/uçurum.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232110976434999186" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJwxNk_Uj5I/AAAAAAAAAPI/7SzB8qNzx88/s400/u%C3%A7urum.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div> </div><div> </div><div>“Nakış, donmuş bir hayalin resmidir. Dön(e)mezsem beni nakşet.”</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7996931324762884849?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-46694690079128188252008-07-10T08:31:00.001-07:002008-08-15T05:03:02.576-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ2nKLE6LuI/AAAAAAAAAPY/d-xNPUtgMJk/s1600-h/yaral%C4%B1+%C3%A7ocuk.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232522135288295138" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ2nKLE6LuI/AAAAAAAAAPY/d-xNPUtgMJk/s320/yaral%C4%B1+%C3%A7ocuk.jpg" border="0" /></a><br /><div>İlah Davud'a buyurdu ki : "Ey Davud evini temizle ki Allah oraya nazil olsun". Davud dedi ki : "Senin şanına ve azametine yaraşan ev hangisidir ki orayı temizleyeyim?". Allah (c.c) buyurdu ki: "Kalbinde bizden gayri ne varsa yak, at. Sonra Kudüs'ü sana biri sorarsa ona orayı göster. Zira bizim Kudüsümüz mü'minin kalbidir..."<br /><br />Ölüm dünyalıklarınıza aşina.<br />Ölüm size aşina ve siz ölümün ziyaretine gelmiş kaybolan taife.<br />Ellerinizde çubuk metallerle gözlerinize diktiğiniz harami piramitlerin enkazları kalbinizde sahra.<br />Mezarlarınızın üstüne dikmeyi düşlediğiniz lüks daireleriniz zebani fırtınası.<br />Ki hamuru çamurdan olanın gizemi olmaz. Çıplak birer duvar olursunuz kapısız.<br />Han’dır yüreğine itina ile misafir almayan.<br />Batıla meyyal istikametiniz, yola dair düşlediklerinizle birleşen ceset kokuları arasında hanenize alacağınız mutluluk, üstünüzde taşıyacağınız dünyevi imajlar en fazla çocuklarınızın kahrını büyütür.<br />Sübhan olan kemalin haşmetini Zat-ı Zülcelali’ne mahsus kılan Allah ne yücedir. Ne ki siz bir cenaze evinde dahi dünyevi olanı uhrevi olana tercih eden gafiller taifesi, Azrail’in soğuk parmak uçları şamdanlarınıza temas ettiğinde zabun olana zebani hışmını anlarsınız. Sırat ki çelik ağlar yerine kalbinizle cennet arasına gerili ihlastan yapılma ince kement. Ya Medet! Enbiyanın düşlerine bakan kehribar yüzlü taifenin çocukları Batı kapısında kaybolalı beri, ilahi ayetler azaba dönüştü kalplerinde. Ve zaten yeryüzüne fırlatılan insanın yabancısı olduğu bu dünya dergahında insana kalan, Adem’den kalma tevbe idi. O da nisyana düştü.<br />Hafızası şeytanlarca istila edilen insanın “doğru”dan anladığı şehvetle mukim bir dünya. Bu dünyada ikamet eden haramiler güruhu lam ile elif arasında Arasat’a değin gereksiz bir cehde kurban.<br />Her daim günaha bakan ile sevaba karşı nankör nakkaş yanınız ezberinde tuttuğu üç-beş duyarlıkla Allah’ı ve Cenneti kendine ram edecek sanıyor.<br />Oysa ki hulkiyetin sihrini nefsinde saklı tutan Yüce Kudret, sizi bile hala ben-i ademden sayıyor, hesabını görmek üzere. Lal olsa her yanınız, Şaşkınlığınız kimseyi aldatmaya yetmez. Çünkü kimse yok bu sorgunun kenarında.<br />Arz ile Arş arasında deveran eden kudretin buyruğu, cesedi yerde olan beni ademin üzerinde tepinmemize gösterdiğiniz itinasızlık için, sizi şah damarınızdan asacak. O ki, ne öğüt tutarsınız ne öğüte kulak asarsınız. Enbiyanın soluğu hala bütün diriliğiyle kitaplarda kayıtlı ve aranızda yayılırken, “dünyanın lağımına tuttuğunuz boğazınız” bir tek helal lokmaya izin vermez oldu. Düştüğünüz bataklığın çirkefinden bir an olsun sıyrılıp da yüksek bir tepeden kendi siluetinize bakabilseydiniz eğer; yeryüzüne yayılan perişanlığınızı, arz-endam eden sefaletinizi, u-mutsuzluklar içinde debelenen çocuklarınızı, semtinize uğratmadan berhava ettiğiniz ilahi sözlerden dolayı enbiyanın gözyaşlarını görürdünüz. Ama sizde bunları akledecek kalp görecek göz nerede?<br />Siz kaybolmuş ürkek zebun taife! Hayatı günahlara bölen çağın şeytanı hışmı ellerinizde ve yüreklerinizde yaralar açıyor. Hangi gaflet olsa da sığınırsınız.<br />Ne ki sizi taşıyacak gafletin rayihası tütsü diye dolaştıkça aranızda çarşılarınızı sokaklarınızı ve evlerinizi istila eden hamakat ve riyakarlığın deruni sefaleti zürriyetinizin tabanına vuracak.<br />Ey helakını parmak uçlarında taşıyan ayna sülükleri! Mabetleri duaya kalkarken elleriniz, çocuklarınız okulların, bar(bar)ların lağımlarında birbirlerine salyalarını akıtıyorlar. Bu sizi rahatsız etmiyorsa eğer, nadasa bıraktığınız ve sonra bir türlü dönmeye fırsat bulamadığınız imanınız, Salih amellerinizin emellerinize kurban gidişi, tanımsız ve yorumsuz bir rüyaya düşmeniz de mi bir şey kılmaz sizi?<br /><br />Ne ki ahvalinize ilişkin derleyeceğimiz her söz hava(n)da kalacaktır. Çünkü yorumu olmayan düşün, kameti ve istikameti olmaz.<br />Şimdi kalkın ve tutun birbirinizin ellerini ve bağlayın birbirinizin gözlerini sırmalı aynalarla. Sonra için, gülün, oynayın. Çalım atın, sifonlarda yaşayın. Cilalı ve ketum rujlarla kaynayın. Sonra aynalarınızı gözlerinizden sıyırıp gözlerime bakın. Ve öyle kalın…<br />Allah’ım! Benim güzel Allah’ım! Rengimi renklerinden ayrı tut sihirbazların. Ve dağla yüreğimi doyumsuz tacirlerin acılarıyla. Ellerime bakan harami; ellerime bakmayan harami, Haram Su’dan içenlerin refahı ellerimde yaralar açıyor. Deliler Nehrinde ol(m)anın kalbi büyük olmalı.<br />Evet ben,<br />Rahatınızı ve kumandalarınızı bozmaya geldim.<br />Günahlarınızı sormaya geldim<br />Bağlarınızı çözmeye geldim<br />Kaybettiğiniz sırlarınızı getirdim<br />Kutsal Kitaplardan ayetler getirdim.<br />Yorucu oluyor biliyorum, görmeyi unutan gözlerinizle görmeye alışkın yorgun gözlerime bakmak. Be ağır netameli, kinayeli sözlerden ham bir zihinle anlam çıkarmak düşle gerçek arasında yaşayan tabut sakinleri için ferahlatıcı bir şey değil biliyorum.<br />Şimdi çekilebilirsiniz.<br />Bir daha ki şerhe muhtaç, incitici sözlerimden nasiplenmek üzere buyurunuz şöyle kenardan ağır kan ölebilirsiniz…<br /><br />(mahmut yavuz)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-4669469007912818825?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-45906666092750375102008-07-10T08:30:00.001-07:002008-08-15T05:03:21.110-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ2n24eqb1I/AAAAAAAAAPg/uL07wxPKNuQ/s1600-h/g%C3%B6zlerin+i%C3%A7in.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232522903390154578" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ2n24eqb1I/AAAAAAAAAPg/uL07wxPKNuQ/s320/g%C3%B6zlerin+i%C3%A7in.jpg" border="0" /></a><br /><div>Gözlerin için yazılmış bir masaldır ömrüm. Kaldır gözlerindeki demir perdeyi açılsın susam, açılsın haramilerden arta kalan taneler gibi göz bebeklerin, üç intihar sözü, üç kadın sevdim, üç kez ağrıdı gözüm, yağma biraz benim de hakkım, üç gün üç gece, kırk gün kırk gece şölenler toylar gördüm, görmedim gözlerinden daha zengin bir sofra.<br /><br /><br /><br />Azığım yok "aşka adanmış sözler"den başka. Açılsın hayatın sırlı kitabı; duvardakiler, sandıktakiler, En'** cüzleri, karabaşlar, nedense Yuhanna tercihim dört İncil'den ziyanı yok o da açılsın, aşktan ve gözlerinden başkası değil okuduğum tüm satırlarda. Brecht mesela, Bertolt Brecht okudum yeni, tüm kitaptan bir tek satır aklımda; " Bana bir iyilik yap ve çok sevme beni."<br /><br />Kendi peygamberini rahminde gizleyen çöl, Yusuf'a gebe Hacer Yusuf kendi yüreği zindanından söylesin ne söyleyecekse. Züleyha'nın hikayesi ve yırtılan gömleğin, gözlerin hikayesi miladı değilse nedir ve sonu aşkla bitmektedir. Gözle başlar ve aşkla biter tüm hikayeler. Yakub'un gözlerini açan, göz değmiş gömlekten başkası değil de nedir? Şeyh Sanan sonra, bir çeşmi siyah, dilberi Rum'dur gözlerinden şeyhin yüreğine düşen ateşin harı.<br /><br /><br />İşte böyle Sevgili! Kaldır gözlerinden demir perdeyi; ansızın, usulca, hoyratça gürültüyle ya da nasıl istersen gündüz gece farketmez, öyle gir masalıma. Gözlerinde girsinler.<br /><br /><br />Ne çok yasin, ne çok inşirah, ne çok çarmıhta İsa, ne çok üstü çizik kahkaha birikmiş kumbaramda. Kulağımda hiç modası geçmeyen Taleal Bedru annemden dinlediğim, babam altı delik çarıkların hikayesini anlatmaktan usanmadı hiçbir zaman.<br /><br /><br />Yüzgörümlüğü selamı, gözlerin alır ancak müntehir bir şairin dudaklarından. Düşleri erken çalınan çocukların masalında bir varsın bir yoksun evvel zaman içinde, sol memenin altındaki cevahir, dövüldükçe uslanmayan bir çocuk gözlerin için. Kalbim kendi masalında kendi kahraman bir gladyatördür.<br /><br /><br />Anla sevgili! Kahraman bir aşkı olmalı insanın, kahraman bir hüznü ve ağlayan bir gözü olmalı. En çok ağlamayı becerebilen bir göz gözdür ve taşan bir pınardan içilen su ab-ı hayat suyudur. Kaldır gözlerindeki demir perdeyi ve gözlerinde demir taraklarla taranmış gövdeleri, aşk ehli raks etsin, cezbeye dursun kalpleri.<br /><br /><br />Kör olsun aşığa meydan okuyan dağlar, aşka geçit vermeyen demir kör olsun.<br /><br /><br />(nevzat onmuş)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-4590666609275037510?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-85733840151501027842008-07-10T08:26:00.000-07:002008-08-15T05:03:49.231-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ2pmbvmi4I/AAAAAAAAAPo/4fePyUp0AKQ/s1600-h/felaket.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232524819821923202" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ2pmbvmi4I/AAAAAAAAAPo/4fePyUp0AKQ/s320/felaket.jpg" border="0" /></a><br />ben oyumu felakete veriyorum şeyda<br />sana dönük yanımda çengiler mat oluyor<br />saadet-zedelerin morga çevirdiği bir dünyada<br />bana alevden kostümlerle dans etmek düşüyor<br />ve şeyda ben oyumu felakete veriyorum<br /><br /><br />yolum uzadıkça kabaran direncimi<br />her düştüğüm yeri öperek bileyliyorum<br />kolay gele demek de nerden çıktı şeydam<br />gürbüz doğumlarda bir nice ananın harcandığını<br />imbatla gelenin kabayelle gittiğini biliyorum<br /><br /><br />senin aldanmak dediğin bana merhem oluyor<br />gördüm kışı zorlu geçmeyen yılın baharını da<br />saksıya dikme gülleri ilk güneşle soluyor<br />işte bu kısrak yokuşta çatladı demen için şeyda<br />dünyanın tüm düzlüklerine kin besliyorum.<br /><br /><br />geç bi yol, nazlı güleryüzlü şiirler yazamam ben<br />esenlik şölenleri bitti vakt-i cerağanda<br />vakt-i kahırda hüzün fasılları demidir bu dem<br />gör ki raksederek ağlamak da varmış hesapta<br />ama ne Raks'ı ne Ağıt'ı ben Endülüs'ü evetliyorum<br /><br /><br />artık bol kahkahalı çok şükürleri bıraktım<br />esenlik bildirilerini harcıalem mutlulukları<br />denizi uslu gösteren kartpostalları yaktım<br />fakat şeydam bir avuç külü yakamadığım için<br />ben oyumu felakete veriyorum.<br /><br />Mustafa İslamoğlu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-8573384015150102784?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-526092913899912002008-07-10T08:24:00.000-07:002008-12-10T23:10:59.965-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYp2tk7l3I/AAAAAAAAAGg/EES4uIHP3fU/s1600-h/özgür+dur.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221406837906839410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYp2tk7l3I/AAAAAAAAAGg/EES4uIHP3fU/s320/%C3%B6zg%C3%BCr+dur.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-52609291389991200?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-40737029487864280312008-07-10T08:17:00.000-07:002008-08-15T05:04:33.698-07:00Biz bu bayramda vurulduk<br />Kocaman bir bomba düştü üzerimize<br />Ben 12 yaşindaydım, kardeşim 7…<br />Ben görmedim, annem çok ağlamış biz ölünce<br />İkimizin de küçücük elleri vartdı, bulamadılar, yoksa mutlaka bırakırlardı kabrimize<br />Biz bu bayramda vurulduk…<br />Küçücük bir kurşun değdi yüreğimize, meğer ölmek ne kadar da kolaymış bir şeymiş…<br />Amerikalı askerler, gösterdiler hepimize…<br />Yine de bir sevinç var içimizde…<br />Biz öleceğiz ve daha güzel olacak dünya…<br />Biz öleceğiz ve daha güzel olacak dünya…<br />Yoksa siz duyarsız müslümanlar, döner miydiniz sırtınızı bize…<br />Biz bu bayramda öldürüldük, yanlışlıkla bir tankın paletleri geçti üzerimizden…<br />Mutlaka seyretmişsinizdir, toprağa bulanan cesetlerimizdi onlar…<br />Belki haber bültenlerinde de görmüşsünüzdür.<br />Ben koşuyordum…<br />Kardeşimin ayağı takıldı, onu kaldırmak istemiştim yerden, görmediler, gözleri yok ki tankların…<br />Biz bu bayramda bomba ve kurşu yedik.<br />Öyle can verdi bedenlerimiz…<br />Yoksa öldürmezlerdi bizi.<br />Yok, o kadarda cani olamazlar öyle değil mi?<br />Gıyabımızda cenaze namazımızı kılsaydınız isterdik.<br />Yaşarken zaten yanımızda değildiniz!<br />Ama yine de mutluyuz…<br />Biz bu bayramda babamızın elinden tutup bayram namazına gidemedik.<br />Ezanı da duyamadık hiçbirimiz, şimdi bir ezan olup dolaşmak vardı uykularınızın üzerinde…<br />Ama yine de ulaşamadı sesimiz, çünkü bütün minareleri yıktılar.<br />Bir de müezzinler çağırırken sizi, ROCK müzikle dans ediyordu Amerikan askerleri…<br />Siz bayram ederken biz…, Sonsuz bir uykuda bombaların sesini dinledik…<br />Ruhumuz sessizce göğe yükselirken, bir o kadar da sessizdi bedenlerimiz.<br />Bu bayramda biz, liderlerin kınadığı, operasyonların isimsiz kurbanları ve her zamanki gibi İslam aleminin adını saygıyla andığı Şehitlerdik hepimiz…<br />Biz bu bayramda namert bir pusuya düşürüldük…<br />Evde bekleyenimiz kalmamıştı ve kesmiştik ümidi kardeşlerimizden…<br />Hayatla ölüm arasındaki o ince çizgide bir hayal olup kayboldu zayıf bedenlerimiz…<br />Şimdi bir bayram daha yaklaşıyor…<br />Allah'a adadığınız kurban niyetine binlerce kurban olduk…<br />Biz bu bayramda tam kalbimizden vurulduk…<br />Ruhlarınızı kaplayan ve gittikçe dünyaya yayılan büyük bir utancın karanlığında elveda dedik hayata…<br />Siz mutlu olun yeter ki; ellerinizde vahşeti kınayan üç beş pankart ve yanımızda utancınızla dönen bunca dolaba ve yapılan denge hesaplarına nasıl dur diyebilirsiniz ki…<br />Yanlızlığınız ve çaresizliğiniz bizim yanlızlıklarımızla birlikte kaybolacak…<br />Şimdi üzelmeyin…<br />Hayalet öfke, hayalet insan…<br />Hepiniz üzüldünüz halimize elbette ve kederle yaktığınız bir Amerikan sigarasını, derin derin içinize çektiğiniz dumanında kayboldu yüzleriniz…<br />Aslında siz bizi hiç görmediniz…<br />Ene (ben) Zeynep,<br />Ene (ben) Fatma,<br />Ene (ben) Ayşe,<br />Ene (ben) Irak,<br />Ene (ben) Felluce,<br />Ene (ben) Felluce...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-4073702948786428031?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-52593519104176785192008-07-10T08:14:00.000-07:002008-08-15T05:04:54.800-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKQ7a6ZOdCI/AAAAAAAAATo/ia1KM9gKkfA/s1600-h/çiçekli+ÅŸiirler.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234374000449057826" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKQ7a6ZOdCI/AAAAAAAAATo/ia1KM9gKkfA/s320/%C3%A7i%C3%A7ekli+%C5%9Fiirler.jpg" border="0" /></a><br /><div>"Zenciler prensesi olacağım.<br />Hayat işte asıl o zaman başlayacak"<br />Pippi Uzunçorap<br /><br /><br />Çiçekli şiirler yazmama kızıyorsunuz bayım<br />Bilmiyorsunuz. Darmadağın gövdemi<br />Çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum.<br />Karanlıkta oturuyorum. Işıkları yakmıyorum.<br />Çalar saat zembereği boşalana kadar çalıyor<br />Acı veren bir sevişmeyi hatırlıyorum.<br />Bir bıçağın gereksiz yere parlaması bu.<br />Yıllardır kendini bulutlarda saklayan illegal bir yağmurum.<br />Bir yağsam pahalıya malolacağım.<br />Ben bir bodrum kat kızıyım bayım<br />Yalnızlıktan başka imparator tanımaz bodrumum<br />Bir süredir plastik vazolar gibi hiç kırılmıyorum<br />Fakat korkuyorum. Birazdan da<br />Kırk üç numara ayakkabılarınızla<br />Bahçede oynayan çocukların üstüne basacaksınız<br />Bu iyi olmaz bayım!<br /><br />"Gün akşam oldu" diyorum<br />Ekmek kırıntıları atıyorum kuşlara<br />Cam kırıkları yiyorlar<br />Rüyamda; bir kâse dolusu suyun içinde<br />Rengârenk yap-boz parçacıkları<br />Anlatmak istiyorum, dinlemiyorsunuz.<br />Hayır, sanırım sabahı bekleyemem<br />Bilmiyorum.<br />İnsanlar rüyalarını acilen anlatmalı.<br /><br />On dört yaşındaydı ruhum bayım<br />Bir mermer masanın soğukluğunda yaşlandı.<br />Protez bacaklar taktılar ruhuma ince ve beyaz<br />Gıcırdaya gıcırdaya dolaştım şehri<br />Protez bacaklarıma bile ıslık çaldılar<br />O ara içimde çiçeklerden oluşmuş<br />bir silahsız kuvvet ablukaya alındı<br />Sinemalarda da "organzm gıcırtıları" oynuyordu.<br />Kaçmaya çalıştım. Olmadı.<br />Bu nedenle, çiçekli şiirler yazmayı<br />Ruhum açısından faydalı buluyorum bayım.<br />Neyse işte<br />Ben her filmi hatırlarım<br />Sinemaların hiç bitmeyen gecesine sığındığım çok oldu.<br />"Sofi'nin tercihini" seyrederken çok ağlamıştım.<br />Öpüşen Guramilerle ilgili bir film yapsalar<br />Onu da mutlaka hatırlardım.<br />İnsan içinde çevrilen bir çıkrığın sesini unutur mu?<br />Hem sonra ben hatırlamaya alışkınım<br />Bir "eşya toplayıcısıyım" bayım.<br /><br />Büyük gemiler de yok artık bayım<br />Büyük yelkenler de<br />Büyük kâğıtlar yakmak istiyor şimdi canım.<br />İşte az önce bir karabatak daldı suya<br />Bir süredir kayıp<br />Dünyayı yutmuş olarak çıksa da ortaya<br />Ölüm çok iri bir sözcük değil bayım.<br />Kasımpatları kadar acı kokuyorum biliyorum.<br />Ama siz sobada sucuklu yumurta pişirip yiyen<br />Yoksul bir aşkın güzelliğini bilir misiniz?<br />Bir gül, bir güle derdi ki görse<br />Yalan söylüyorum<br />Güller bu sıra hiç konuşmuyor bayım.<br /><br />didem madak</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-5259351910417678519?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-36476636841827612892008-07-10T08:10:00.002-07:002008-12-10T23:11:00.180-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYm7CRaBHI/AAAAAAAAAFw/e2kta7s1ydg/s1600-h/aÅŸk.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221403613646685298" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYm7CRaBHI/AAAAAAAAAFw/e2kta7s1ydg/s320/a%C5%9Fk.jpg" border="0" /></a><br /><p align="center">Aşklarına demet demet çiçekler alan erkeklerden değilim. Nezaket denen şeyi öğreten okulları da okumadım. Okusam da, okuduğum okullarda bunları kimse konu etmedi. Her sıraya diziliş ve parmak kaldırışlar gerilerde olduğumu izlediğim kaderler oldu. Okul piyeslerindeki güzel çocuklardan olmadığımı anamın örtüsüne yordum. Babamın ellerindeki nasırlar, bulgur pilavını önemseyen sözlerini her gün dinlerken, ekmeğin insandan daha kıymetli olduğunu yediğim dayaklarla anladım. Sevmek mi? Kavruk tenime yakışmayan siyah önlük gibiydi...<br />Sınıf kitaplığından aldığım kitaptan; idama giden Rüstem’in öyküsünü okurken anamın söylenmelerinin ne çok doğru olduğunu çocuk yaşımla anladım. O zamanlar modern psikoloji ders müfredatlarına girmemişti ve çocuklar Türk büyükleri tarafından dövülebilirdi. Polisler amca değil tam teşekküllü mahalle külhanbeyleriydiler. Bir Allah’tan bir de onlardan korkardık, ekmek getiren babam sayesinde...<br />Aşklara tutulmak vardı çocukça yüreklerimizde. Aşklarımızın kimler olduğunun önemi yoktu. Bize benzemesinler yeterdi. Ne kadar çoksalar o kadar da severdik. Birinin diğerinden, diğerinin birinden farkını göremeyecek kadar uzaktık o hayatlara....Kendiliğinden geçip giderlerdi soğuk algınlıklarımız gibi. Halkımızın kahramanı halka edebiyat olur; yüreklerimiz Karacaoğlan gibi nerde güzel görse orada kalırdı...<br />Dedem konuşurdu. Babam konuşurdu. Anam konuşurdu. Ben konuşmaya başladığımda yaşım otuzdu. Süleyman Demirel hala konuşuyordu. Yıllardır koltuğa yakıştığı için ona oy veren babamın konuşmalarının yanlış olduğunu anlamam için televizyonumuzun siyah- beyaz teknolojisinden kurtulması gerekiyordu. Bir işim olduğunda, Anamas hikayesindeki idamlık Rüstem gibi değildim ama kaşım gözümle benzediğim anama babama ve bizleri döven polislere benziyordum: Kumaş pantolon giyiyor, saçlarımı kısa kesiyor ve cebimde kelebek taşıyordum.<br />Hayatın zor, ona tutunmanın kadın ve çocuk demek olduğunun öğretildiği bir evden senin gibi kırmızı kurdeleleri olan bir kızı sevmek büyütülmüş çocukluğumda anlamsızdı. Hayat bilgisi kitaplarındaki aile fotoğraflarına sen yakışıyordun da bizlerden hiçbiri yakışmıyordu. Aşkta buydu işte... Senin o karelere girerken bizlerin dışarıda kalması...Dışarıda kalanlar bizlere yakışanlardı. Mahallemizden, köyümüzden ve akrabalarımızdan kızlar...Benim babama benzediğim gibi onlarda anama benzerlerdi.<br />Askere gidecek yaşa kadar anamdan başka bir kadının karşısında kaşık tutmamıştım. Ne zordu yabancı bir kadının karşısında olmak... Sol elimle tuttuğum ekmeğin tokatla elimden alındığı bir sofradan, sol elimle yemenin görgü olduğu bir masada olmak ve ellerimin büyüdükçe büyümesi... Kafka’nın Değişim’ini neden sevdiğimi anlamam, aşkın tanımlanışıydı işte.<br />Aşk her zaman için aşktır bizler için. Öteki mahallerdeki özendiğimiz hayatlardır. Bizlere yakışmayan hayatlar. Soğan sarımsak kokmayan evler, adını bile bilmediğimiz egzotik meyvelerin yendiği mutfaklar ve bacasından kömür kokmayan evlerin balkonlarında içilen ikindi çaylarıdır. Bu evlere her yiyecek çuvalı ile giremeyecek kadar değersiz ve bu evlerde bedene uygun elbiselere para verilecek kadar insanları değerlidir.<br />Tanrının teselli olduğunun ve aşkların açıklayıcısı olduğunun öğretildiği bizler için Leyla’nın sevdalısı Mecnun, Mecnu’nun yeri göklerdir. Deliliktir aşk...Parasızlık ve yarın korkusu kıstırırken bütün varlığımızı, hiçbir aşk bizleri ahlaksız yapamazdı. Bir kadının bileğine şiir yazacak kadar kapıldığımız sevdalarımız, yarınlara kalmayacak önemsiz hevesler oldular.<br />Aşk, okul önlerinde satılan tatlıları, ekmeklerine katık yapanların en iyi bildiği yürek mavilikleridir. İçlerimizdeki coşkuyu sıralara, defter ve kitap sayfalarına şifrelerle sonsuzlaştırdığımız melankolik saflıklarımızdır. Kırk yılın başı çalan telefonlarımızda ki bekleyişlerimizdir. Ellerini öptüklerimizin bizlere hiçbir zaman yakıştıramadığı uzaklıklardır.<br />Aşk Sensin...<br /><br />okan şahin</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-3647663684182761289?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-36136488475449910512008-07-10T08:10:00.001-07:002008-08-15T05:05:48.991-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKQ68mgJNaI/AAAAAAAAATg/bokxTG4TPBA/s1600-h/sabaruzgari_sonask.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234373479713289634" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKQ68mgJNaI/AAAAAAAAATg/bokxTG4TPBA/s320/sabaruzgari_sonask.jpg" border="0" /></a><br /><div>Tüm patavatsızlıklar yerin dibine girsin…<br /><br /><br />Hiçbir şey gönlümde büyüttüğüm kadar saf değil. Hiçbir şey senin kadar masum değil içimde ki çocuk. Kim demiş sadece dumanlı dağlara kar yağar diye. Tüm karlar gönlüme yağar asıl. Ardından buzullar oluşur eteklerimde. İlmek ilmek dokunur damarlarıma simsiyah sözcükler. Her kelime dağ olur gönlümde.<br /><br />Her kar tanesi bir aşk türküsü… Notaları yoktur bu türkünün. Bu türkünün notaları ikinci cemre düşende gönle, yeniden bestelenir.<br />‘’Aşk ebruli bir tebessümdür kalbime.’’<br /><br /><br /><br />Sonrası mı ?<br />Koyu bir sessizlik.<br />Ardı sıra bir yıldız kayması…<br />Yürek patlaması.<br />Suskunluğumun kıyametidir bu an. Tüm mahşerler gözlerimde… Asi iç çekişler kapıları çarpan ellerimde… Ve ah’lar yumruğumu vurduğum masalarda, cam kırıklarında…<br />Sen asi gecelerin berfin’i! Aşkı ne sandın kırmızı bir gül mü? Bilemedin.<br />Aşk kurumuş bir güldür, gitmekle kalmak arasında ki şeydir. Dur. Hemen korkma. Unutma ki gökyüzünün en parlak yıldızı hala orada. Ve aşk gönlünde hala dipdiri…<br />Tüm sırlı yıldızların adları bende saklı. Yeryüzünün tüm denizlerine düşen yakamozlar benim gözlerimde ışıldar. Bir ben bilirim suskunluğumun tarihini. Her gece bir ben dokunurum gökyüzünün en parlak yıldızına. Ve her sabah güneşin kaskatı kaldırımlara cansız düştüğünü bir ben görürüm.<br />Şimdi aşk kimsesiz bir çocuğun gözleri kadar yalnız yüreğimde… Sen olmasan ne anlamı kalır göğün? Tüm aşk eşkıyalarının yüreklerini sonsuza dek kelepçelesek aşk terörden kurtulur mu? Kurtarmaya yeter mi bu aşkı?<br />Kelebekler kanatsız kalınca ve sevda yorulunca yüreğimi ellerimin arasına alıp gidiyorum işte.<br />Bu şehir gelince aklıma hatırladığım hiç bir şey olmamalı.<br />Güneşe yürümek gibi bir şey bu şehri terk etmek fikri… Şimdi konuşurken, aşk karanlığın ortasında intiharı bekliyor.<br />Ve kar yağıyor…<br />Artık her kar tanesi borandır, fırtınadır. Çığ düşünce beklentilerime aşkımın kıvrımları kana bulandı. Aşkımın böğrüne kara bir hançer saplandı. Adamakıllı sendeledi aşk. Adamakıllı afalladı.<br />Sen sadece göktaşlarını düşürmeye ve aşkı ağlatmaya mı yararsın? Gözlerimde ateşten zehir taşıyorum. Aşkı öldürenleri de öldüreyim diye… Lakin acının hilali düşer gönlüme, acırım…<br />Bu aşk neden hep böyle haleli…<br />Bazen hasretler olabildiğince zirveye çıkar. Gözyaşlarıysa kuytularda gizlenir. O vakit dünya kadar yıldız düşse önüme ben yine kendi yıldızımı isterim. Bunu adına ne denir, bilmem. Ama aşk ağrır ellerimde.<br />…<br /><br /><br /><br /><br />Bu gece kar yağıyor, alarm veriyor şehrin karanlıkları.<br />Ölümse olanca esmerliğiyle duruyor kalbimde.<br />Ellerim, ellerim ve gözlerim yanıyor. Yüz binlerce melek saçlarıma tane tane düşüyor. Şehir serseri edasıyla sabahı bekliyor. Bense kar tanelerinin aşka kaval çalışını.<br />…<br />Gece biter.<br />Yıldızlar söner.<br />Türküler, tanığı sevdamın…<br />…<br />. şubat<br />. akşam<br />. soğuk<br /><br />AYŞE EYYÜPKOCA</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-3613648847544991051?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-7873133578216684612008-07-10T08:08:00.000-07:002008-08-15T05:06:07.697-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ2mihDdnNI/AAAAAAAAAPQ/ki1CliYokqQ/s1600-h/yasak.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232521453993041106" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ2mihDdnNI/AAAAAAAAAPQ/ki1CliYokqQ/s320/yasak.jpg" border="0" /></a><br /><p>BİR ÜNİVERSİTENİN BİR FAKÜLTESİNİN B BLOK A GİRİŞ KAPISINDA GECE GÜNDÜZ NÖBET TUTAN KIVIRCIK SAÇLI KADIN POLİS<br /><br />HALA AKLIMDASIN<br /><br />.<br />.<br />.<br /><br />işte yine ordaydı... kahretsin... yine gelmişti sabah sabah, yine aynıydı...<br />önce bir kaç küçük dağ yaratır, sonra gelip kurulurdu döner sandalyesine. belinde taşıdığı metali saygıyla çıkarır, önce okşar, sonra koklar, sonra saygıyla bırakırdı masasının üstüne...<br />kullanmayı bilmediği anlaşılmasın diye belki,arada yoklar, alır eline evirir çevirir, alelade bir aletmiş gibi inceler, bırakırdı tekrar yerine. Kemerini gevşetir, ayakkabılarının bağlarını çözer, kelepçesine uzanır gibi yapar, elini dokunur, çıkan sesi dinler, kendine güvenini tazeler, büyür büyür, kocaman olurdu sandalyesinde… akşama kadar sürecek olan oturma ve çay içme mesaisine besmelesiz başlar, besmeleyi kapıdan içeri sokmazdı….<br /><br />ilginçtir, gün içinde üç yüz kelimeyle konuşur, ekonomi muhabbetine “endeks ne oldu bugün”, futbol muhabbetine “feneri kim yener ki”, siyaset muhabbetine “hep bu cahil halk yüzünden” diye iştirak ederdi, fazlasına aklı yetmez, dili dönmezdi.şuh kahkahalarıyla destekler desteksiz palavralarını, kızarmak nedir bilmezdi….<br />ama ne zaman önünden geçsem, Nichetse açar önüne, Che'den sayfalar çevirir, satırlara gömülür çıkamaz, sayfayı çevirip kaçmak suretiyle kurtulurdu satırlardan...<br />ve ne zaman arkamı dönsem, atıp kitabı metalin yanına, tırnaklarını törpüleyip üflemeye başlardı.<br />törpülerdi, üflerdi. törpülerdi, üflerdi. en keskin halini buluncaya kadar devam ederdi.. saç telleri vardı tırnaklarının arasına, ne yapsa, temizlenmez, eski haline gelmezdi...<br />ve o saçları sağdan sola atışı... o saçları bir an rahat bırakmaz, sağdan sola soldan sağa evirir çevirir, yüz kez dünya turuna çıkarır, kendi etrafında döndükten sonra mekana park eder, elleriyle düzler, düzler, dümdüz ederdi. sandığı gibi kimse onunla ilgilenmese de, o, alemin karşısında en büyük elbisesini giyer, kaskını en sağlamından seçer, alem önünde dize gelir, diz çökerdi. alem eğilir, eğilir, kalkmasına izin vermezdi...<br /><br />kıvırcıktı inadına saçları, biçimsiz mi biçimsiz, ne kadar uğraşırsa uğraşsın, bir türlü istediği şekle girmezdi. Son model telefonu çıkarır arada, kendi kendine çaldırır, kendi kendiyle konuşur, kendini dinlerdi, kimse ilgilenmezdi.<br /><br />Öğlenleri form bisküvi masanın üstünde, hamburger masanın üstünde, nefessiz, ikisini birden yerdi. İtiyci. Soğuktu… keskin bakar, keskin kızardı, hem öylesine kırardı ki, bir daha bir araya gelmeyecek parçalara ayırırdı küçücük kızların kalplerini… tehditkar duruşunun altında nefretle kuşanmış kalbi, cebinde yönetmeliklerden bir demet, görevini en iyi o yapardı (!)<br /><br />ön kapıyı güzel tutardı, su sızdırmazdı. Arka kapıları kanatlarıyla kapatır, karşı bloktaki kapılara laf atardı. Dedik ya, görevini en iyi o yapardı. Açardı kollarını, duvar olurdu küçük kızlara kapılar, kızlar susar, başlarını eğer, çoğu kendini soyunur öyle girerdi içeri, bir kısmı geri kaçardı. Görevini en iyi o yapardı.<br /><br />o şehrin küçük kızlarıysa...<br />her sabah aynı şekilde giyinip, aynı kararlılıkla çıkıp evden, aynı köşeye kadar gelirlerdi.<br />dim dik başları aynı köşede bükülür, bitkin uzanır köşeden, yenik doğrulurdu . bakışları düşerdi yere, başlar yere düşerdi. elleri terlerdi kızların, kalpleri çarpmaktan yorgun düşerdi, cesaretlerini yoklar, yoklamadan eksik çıkar, sınıfta kalırlardı her sabah… her sabah..<br /><br /><br />o şehirde küçük kızlar, kabusla uyanırlardı uykularından…<br />okula değil, “savaşa niyet” çıkarlardı kapılarından. Besmele kuşanırlardı dillerine, aynı kahrolası köşede, günü birlik ümitlerini toprağa eker, kıvırcık saçlı, kıvırcık beyinli kadın polisin önünden yarım suret geçerlerdi. O şehirde kızlar kendilerinden bir parça bırakmazlardı kadın polisin önüne. Kendilerini bırakır, kendilerinden sadece bir parçayla ürkek sokulurlardı, “öğrenmeye”…<br /><br />ve yıllar sonra bugün dahi, o kıvırcık saçlı kadın girer rüyalarına. Yeşil giyinir, yeşil başlı dev kesilir.<br />Kızıl giyinir, dudaklarından kırmızı salyalar akıta akıta kızların yüreğini didik didik eder.<br />Siyah üniformasının içinde simsiyah olur kimi zaman, dudakları mosmor kesilir, aynı soğuk çığlığı haykırır köşe başında bekleyen küçük kızlara…<br />- çıkarrrrrr<br /><br />o şehirde kızlar...<br />o şehirde kıvırcık saçlı kadın polis...<br />ikisinin derdide HALA aynı... </p><br /><p>bahar emir</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-787313357821668461?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-6077560489435790072008-07-10T08:05:00.000-07:002008-08-15T05:06:24.726-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ2qNKkz20I/AAAAAAAAAPw/QiISp6RZHkw/s1600-h/giden.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232525485228153666" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ2qNKkz20I/AAAAAAAAAPw/QiISp6RZHkw/s320/giden.jpg" border="0" /></a><br /><div>kimdi kimdi kalan<br />giden mi suçludur herzaman?<br />ne zaman başlar ayrılıklar<br />dostluklar biter ne zaman<br /><br />her geçen gün bir parça daha<br />aldı götürdü bizden<br />aynı kalmıyordu hiçbir şey<br />değişiyordu herşey<br />kendiliğinden<br /><br />artık çözülmüştü ellerimiz<br />artık bölünmüştü yüreğimiz<br />birimiz söylemeliydi bunu<br />ötekini incitmeden<br /><br />kimdi giden kimdi kalan<br />aslında giden değil<br />kalandır terkeden<br />giden de<br />bu yüzden gitmiştir zaten<br /><br />murathan mungan</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-607756048943579007?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-39212154250807012472008-07-10T08:04:00.001-07:002008-08-15T05:06:45.707-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ2r2ajVBTI/AAAAAAAAAP4/jrs5B0Cn_HY/s1600-h/s%C3%B6z+dardayken.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232527293403170098" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ2r2ajVBTI/AAAAAAAAAP4/jrs5B0Cn_HY/s320/s%C3%B6z+dardayken.jpg" border="0" /></a><br /><div>bilirim yüzüm yüzünde güler ancak<br />ellerim ellerinde doyar açlığına<br />güz düştü aramıza bir arama vakti<br />sevincim sana kalsın, özlemin bana<br /><br />reva değil tek yaşamak bunca aşkı<br />biliyorum buluşmasak büyürüm yine<br />eksilmeden taşıyabilirim uzakları<br />bağırmak reva değil söz dardayken<br /><br />düşün!<br />tomurcuksun, dalda ince bir bahar<br />konuşursan söz olur aşka intihar<br />kanatarak dudaklarımızı bir zaman<br />susacağız sevmek öyledir diye yar<br />BAĞIRMAK REVA DEĞİL SÖZ DARDAYKEN<br />susacağız! dilde ince bir can var<br /><br />fadıl öztürk</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-3921215425080701247?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-17839750020107699402008-07-10T07:59:00.000-07:002008-12-10T23:11:01.272-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJbOAg6tfyI/AAAAAAAAAJQ/ay40_c2aGxE/s1600-h/yagmur.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5230594525468917538" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJbOAg6tfyI/AAAAAAAAAJQ/ay40_c2aGxE/s320/yagmur.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">Şirketten çıkana kadar her şey normaldi.<br /><br />Hafif bir kahvaltıyla orucumu açmış, çayımı sigaramı da içmiştim ardından. Kalan işleri de toparlamış ve Emre'nin telefonla, "İş çıkışı alabilir misin?" dediği kitabı aramak işin dışarı çıkmıştım.<br /><br />Sokağa adım atar atmaz başladı kâbus.<br /><br />Caddede her tarafa asılmış dev ekran televizyonlarda akşam haberleri yayınlanıyordu:<br /><br />"... Amerika, Felluce'de tamamen sivilleri hedef alan ve sizlerin haberlerde gördüğünüzden çok daha şiddetli bir intikam savaşı yürütüyor. Amerikalılar sadece kentin batı bölgesinde hakim. Orayı da saldırıların ilk günü ele geçirdiler. Cavlan, En-Nezar, eş-Şüheda ve Endüstri bölgelerine giremediler. Ele geçirdikleri bölgedeki bütün evleri, apartmanları ve camileri havaya uçurdular. Kayıpların yüzde 90'ından fazlasını siviller oluşturuyor."<br /><br />Yüzlerce insan üstüme doğru gelmeye başladı. Bir o kadarı da beni önüne katarak sürüklüyordu. Kocaman bir hapishane avlusundaydık ve volta atıyorduk sanki. Gerçi "racon" a uymuyordu kimse, birbirlerinin "volta" larını kesip duruyorlardı, ama bu kalabalıkta normaldi herhalde. Ellerinde tespih de yoktu ve kahkahalarla gülüyorlardı.<br /><br />Televizyonlarla kalabalığın sesi birbirine karışıyordu:<br /><br />"... Ölenlerin cesetleri toplu mezarlara gömülüyor. Amerika'nın ve sözde Irak ordusunun kayıpları, açıkladıklarından kat kat fazla. Bu nedenle Medyanın Felluce'ye girmesine izin vermiyorlar. "Allavi askerleri" ele geçirilen bölgede yağma yapıyor. Taşıyabildikleri her şeyi alıp arabalara Yükleyip Felluce dışına çıkardılar."<br /><br />Lokantalar tıka basa doluydu. Besmeleler, duâlar eşliğinde hâlâ yemek yiyordu insanlar. Onlar da gülüyordu. Camın hemen kenarında oturan adama ilişti gözüm bir an; tabağındaki eti kesmeye çalışıyordu bıçakla. Kesti ve ağzına attı lokmayı. Biraz çiğnedikten sonra ağzından çıkardığı "şey"i masanın ortasındaki tabağa bıraktı. Tabakta kurşun doluydu. Herkes gülüyor söylüyor ve yiyordu. Sürüklenmemek için lokantanın önündeki aydınlatma direğine yapışmıştım. Diğer masalar baktım tek tek. İnsan parçaları taşıyordu önlerindeki tabaklardan. Her masada bir kurşun kabı vardı ve ağzına kadar doluydu hepsi.<br /><br />"... Harabeye dönen kentte trajedi yaşanıyor. Sokaklarda çok sayıda ceset var. Köpekler cesetleri yiyor. Dün ve önceki gün ABD keskin nişancıları tarafından öldürülen çocukların cesetleri hâlâ sokakta. Köpekler tarafından oradan oraya sürükleniyorlar. Ne aileleri ne de direnişçiler, keskin nişancılar nedeniyle cesetleri toplayamıyor. Amerikan güçleri binaları içindekilerle birlikte ateşe veriyor..."<br /><br />Bağırıyordum ama kendim bile duymuyordum sesimi. Kalabalık daha çok gülüyordu. Ellerindeki torbalarda cesetler taşıyorlardı. Torbalardan sızan kan kaldırımdan oluk oluk akıyordu. Üstüne basıp geçiyorlardı.<br /><br />Görmemek için ellerimle yüzümü kapattığım an yeniden önlerine kattılar beni. Kalabalıkla birlikte bir giyim mağazasına sürüklendim. İçerisi kalabalıktan sıcaktı; yapış yapış olduğumu hissettim bir anda. Askılardaki giysiler havada uçuşuyor, kapanın elinde kalıyor, bazıları çekiştirilmekten lime lime oluyor ama kalabalıktan yere düşemiyordu. Bu hengâmeden en fazla nasibini alan çocuklardı. Yere düşen kayboluyor, üstüne basıp geçiyorlardı.<br /><br />"... Amerikan keskin nişancıları, kentin batı kesimindeki Tartar Caddesi'nde ve Fırat Nehri kıyısındaki yüksek binalarda yedi noktada pozisyon aldı. Onlarca keskin nişancı içme suyu ve yiyecek temin etmek için dışarı çıkan herkese ateş açıyor. Sokaklarda parçalanmış cesetler var. İnsanlar yakınlarını toprağa veremiyor. Bazıları keskin nişancılar nedeniyle cesetleri evlerinin içine gömüyor."<br /><br />İçeride sağa sola savrulurken gözüme ilişen kasayla vitrin camı arasındaki açıklığa atıverdim kendimi bir anda. Derin bir soluk aldım. Yaşadığımın ne olduğunu anlamaya çalıştım. Rüyâ ya da kâbus olamazdı, ezilen ayaklarım hâlâ acıyordu çünkü. Anlaşılmaz uğultunun arasından televizyonun sesi duyuluyordu:<br /><br />"... Felluce'den kaçan mültecilerin El Amiriye'deki kampının güvenliğinden sorumlu olan 60 yaşındaki Ebu Leys'in İslam-Online adlı haber sitesine yazdığı ifade aynen şöyle: Saldırının üçüncü günü Amerikan uçakları birkaç kez Felluce'ye kimyasal silah ve toz attılar. Ancak Allah'ın takdiri yağmur başladı ve bu zehirleri etkisiz hale getirdi. Bağdat'taki doktorlar, Felluce'den yaralı gelip ölenlerin bedenlerinde kimyasal silah izleri olduğunu belirterek, bütün dünyayı bunu görmeye çağırdılar. Haberlerimiz şimdilik bu kadar sayın izleyiciler. Tüm İslâm âleminin yarın başlayacak olan mübarek ramazan bayramını kutlarız. On dokuz ana haber bülteninde görüşmek üzere hoşçakalın."<br /><br />Artık boşanmıştım göz yaşlarımı tutamıyordum. "Yağmur yağsın" dedim, "Bizim üstümüze de yağmur yağsın."<br /><br />Yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın Yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın Yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın Yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın Yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın yağmur yağsın ...<br /><br />Yağmadı.<br /><br /><br /><br />ÜMRAN DAVRAN </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1783975002010769940?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-3259011862174071412008-07-10T07:52:00.000-07:002008-08-15T05:07:43.958-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ7vBAcov3I/AAAAAAAAAQA/TuGzxgF8E-Q/s1600-h/d%C3%BCnyada+olmak+ac%C4%B1d%C4%B1r.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232882617630113650" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ7vBAcov3I/AAAAAAAAAQA/TuGzxgF8E-Q/s320/d%C3%BCnyada+olmak+ac%C4%B1d%C4%B1r.bmp" border="0" /></a><br /><div>Yeryüzündeki tüm kızıl taşlara<br />Tanrının kanı sürülmüştür.<br />Bu yüzden kızıl taşlar<br />Çocukluğumuzu öğretir.<br />Tanrı, biz çocukken,<br />Yanımızda dolaşır.<br />Küpemize dokunur<br />Ve kolyemize.<br />Pabuçlarımıza ve kurdelamızın<br />Kızçocuk olmak kıvrımına girer<br />Saklanır.<br /><br />Kızıl bir elbise ve yatak almalıyım,<br />Kızıl bir yüzük,<br />Ve lamba.<br />O zaman olmalı ki,<br />Annenin zamanı başlar ve tükenir.<br /><br />Beklemeyi bilen kan,<br />Taş olmayı da bilir.<br />Dünyada olmak acıdır. Öğrendim.<br /><br />Kızıl karanlık<br />Mavi karanlık<br />Ve başlangıç<br />Bir anlamı olmalı ki bunların,<br />Bırakmaz bizi annemiz ve tanrımız.<br /><br />bejan matur</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-325901186217407141?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-49847053446808458932008-07-10T07:51:00.000-07:002008-08-15T05:08:01.831-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKAv3JxYV4I/AAAAAAAAARY/OQ1lP2OAIA8/s1600-h/yak+gitsin.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233235391566862210" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKAv3JxYV4I/AAAAAAAAARY/OQ1lP2OAIA8/s320/yak+gitsin.JPG" border="0" /></a><br /><div align="right">Gümüş renkli sabahlara uyandığında ince bir hasret uçuşmuyorsa gözlerinde,<br />bu benimdir diye balabileceğin bir yüz yoksa aynalarda,<br />ayaklarından cesaret, yüreğinden merhamet akmıyorsa yollara<br />ve ne olmuşsa bir şekilde bir yerlerinde hayatın<br />yaşadım dediğin ne varsa unut gitsin,<br />sen bir kalbe sığamazken sığmayacaksa dünya sana,<br />sat gitsin benim dediğin ne varsa!<br />Her yenilenişte eksiliyorsa adres defterinde isimler<br />o defteri yırt gitsin!<br />Yık gitsin, yaptığın her kapı kapanıyorsa yüzüne,<br />sırıtkan bir duruşun olsun şehrin karşısında<br />unutma Ebu Zer'i, Selman'ı, Bilal'i ve Umeyr'i.<br />unutma, hiçbir şehrin paçalar sıvanmadan geçilmeyeceğini<br />varsın kopuğun biri desinler sana,<br />varsın vaadkar bulmasın seni yarınlarına leylalar.<br />şehri kanalizasyonlara<br />Leyla'yı kendi yanlızlığına göm gitsin!<br />Aşklarını satarak, yeminlerini yiyerek büyüyenlerce kovulup dokuz köyden,<br />sana Taif olmayacak onuncuya itildiysen,<br />aşka ihanet etmeyen Neron'un hatrına<br />onuncu köyü yak gitsin!<br /></div><br /><div align="right">Muhammed Varol Öztürk</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-4984705344680845893?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-84726907324996760572008-07-10T07:49:00.000-07:002008-08-15T05:08:21.722-07:00<div align="right"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ706mTPT2I/AAAAAAAAAQQ/0qvj2tmXJB4/s1600-h/%C3%A7ocuk+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232889104601927522" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ706mTPT2I/AAAAAAAAAQQ/0qvj2tmXJB4/s320/%C3%A7ocuk+2.jpg" border="0" /></a><br /></div><div align="right">Sen kollarıma asla gelmemiş sevgili,<br />sen yitirilmiş olan daha başından,<br />senin hangi şarkılar gider hoşuna<br />hiç öğrenemedim. Vaz geçtim ben seni<br />gelecek anın kabaran dalgaları içinde<br />tanımaya çabalamaktan. İçimdeki<br />tüm uçsuz bucaksız imgeler - - çok uzaktaki<br />derinliğine hissedilen peyzaj,<br />şehirler, kuleler, köprüler ve patikaların tahmin-<br />edimedik dönemeçleri<br />ve şu bir vakitler nabzı tanrıların hayatıyla atan<br />kudretli topraklar - -<br />tümü, beni her zaman atlatan seni<br />anlamlandırmak için içimden yükselirler.<br /><br />Sen, sevgili, daima hasretle seyrettiğim<br />bahçelersin sen. Bir kır evinde<br />açık bir pencere - -, ve sen daha yeni<br />atmışsın adımını dışarı, dalgın düşünceli<br />karşılamak için beni. Rast gele geçtiğim sokaklar, - -<br />sen onlarda az önce yürümüş ve gözden kaybolmuşsun.<br />Ve bazen, bir dükkanda, aynalar hala sersemlemiş<br />olurlardı senin orada bulunmuş olmandan, irkilmiş<br />geri verirlerdi benim çok ani hayalimi.KİM BİLİR? BELKİ DE<br /><br />AYNI KUŞ YANKILANIYORDU İÇİMİZDEN İKİMİZİN DE<br /><br />AYRI AYRI, DÜN AKŞAM.<br /><br /><br /><br />Rainer Maria Rilke</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-8472690732499676057?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-14835730450143648652008-07-10T07:45:00.000-07:002008-08-15T05:08:41.570-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKA1hkAQrmI/AAAAAAAAARo/f1II8UXP42g/s1600-h/ben+yokum.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233241617721241186" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SKA1hkAQrmI/AAAAAAAAARo/f1II8UXP42g/s320/ben+yokum.jpg" border="0" /></a><br /><div>ah sen...<br />hangi ülkenin kızısın..<br />çocukluğumun yırtık resimleri...<br />yüzümü yapıştırıyorlar ellerime...<br />bir gün uzak kentlere gittin..<br />ah sen...<br />hangi kızın ülkesisin..<br /><br />k/ovuluyorum geceleri baş ucumda bir kaç cin tarafından...<br />ne olur diyorum benden üç şey istemeyin..<br /><br />ayaklarım ağrıyor...<br />her sabah asfalt kusuyorum avuç dışlarıma...<br />benimle boşanır mısın diyorum aşık olduğum sesime..<br />sesim boşanıyor şah damarımdan...<br />bu kadar yakınlık çıldırtıyor beni...<br /><br /><br />uzun uzun kısa cümleler kuru(tu)yorum...<br />kül tablaları söndürüyorum parmak uçlarımda...<br />birileri ağzıma kapanıyor üç rekat...<br />dudaklarımda ayinler dolaştırıyorum ;kendimi inkar ettiğim bir din arıyorum...<br />yokum ben yokum ben yokum ben:amin!<br /><br />yüzümde yüzlerce yüzülmüş yüzler...<br />binler...<br />inler...<br />oymaktan bıkmadım (mı) benzimi..<br />nabzım atıyor beni bileklerimden aşağı...<br />yalvarıyorum ellerime...<br />beni buralarda bırakmayın..<br />birbirini kırıyor parmaklarım...<br /><br /><br />beni neden yar/attın?...neden?<br /><br /><br />ah sen hangi ülkenin kızısın..<br />bütün ülkeler yandı işte...<br /><br /><br />gizli gizli beraber oluyorum kendimle...<br />geceler yeterince karanlık değil...<br />hemen sabah oluyor...<br />sabahlar yeterince yeterli değil...<br />sonra akşam oluyor...<br />saçlarımı bağlamıştım derin kederlerle...<br />başımdan aşağı kuyu sarkıttım...<br />hala çakılmadı zeminlerime sular...<br />evet kimse biat etmesin sulara...<br /><br />birileri yardım etmeli bana..<br />duvarlarla çevrili olmayan bir zindan bu..<br />ah irfan..<br />ben yükselmek istemiyor(muy)um ki!!<br />kalbim peri:şan!<br /><br /><br />nasır tutmuş br çocuklukla büyüdüm evimizin bahçesinde...<br />hiç bir çocuk beni oyunlarına almadı..<br />ben de taş attım kendime..<br />bana gittiğin ülkelerin dilini öğretesin diye dilimi kesip verdim sana..<br />sen kuşlar didiklesin diye<br />(yoksa günah olmasın diye mi?)<br />kaldırıp bir duvar üzerine koydun..<br />artık hiç bir kuş konmuyor gökyüzüne,gökgözüne,göksözüne farkında mısın?<br /><br />mayın döşedim ben de alnıma..<br />söyle artık neye secde etmeliyim?...<br />mesela gitmeden önce..<br />alnımdan bir kere öpsene beni?!<br /><br />nerdesin..<br />bak bana kullanmam için sözcük veriyor<br />suratının ortasında kirli bir tandır alevi taşıyan...<br />yanlışlıkla büyüdüm farkında bile değildim<br />biri doğdu dediler koştum..<br />soluk, soluğa indim bütüm bütün yokuş yukarıları..<br /><br />kendimle karşılaşacağımı mı sanıyordum?<br />avuçlarıma verildim..<br />en son gözlerime baktığımda kör olmuştum..<br />içim yarılsada yer içime girse!!!ah utanıyorum herkesten...<br />bu kadar çıplaklık ağır omuzlarıma..<br />sanki bütün dinler bana inmiş gibi..<br /><br /><br />bırak beni..git ülkene...dilim kalsın duvar diplerinde...<br /><br />ah beni neden yar/attın?<br /><br />yokumbenyokumbenyokumben...<br /><br />-kadir bal-</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1483573045014364865?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-24461502921807087742008-07-10T07:14:00.000-07:002009-04-26T05:37:40.190-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYZbC_ohYI/AAAAAAAAAFQ/u6edKYlR5i4/s1600-h/bakma.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221388770433598850" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYZbC_ohYI/AAAAAAAAAFQ/u6edKYlR5i4/s320/bakma.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-2446150292180708774?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-16525952064154067992008-07-10T06:27:00.001-07:002008-12-10T23:11:02.176-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYOT2ZeJiI/AAAAAAAAAFI/8HsNQ1R7fVs/s1600-h/korku1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221376552165320226" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYOT2ZeJiI/AAAAAAAAAFI/8HsNQ1R7fVs/s320/korku1.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1652595206415406799?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-16696403863393477132008-07-10T06:25:00.000-07:002008-12-10T23:11:02.435-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYOAYz2aHI/AAAAAAAAAE4/_dV7FH0MxVc/s1600-h/özgürlük+korkusu.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221376217805383794" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYOAYz2aHI/AAAAAAAAAE4/_dV7FH0MxVc/s320/%C3%B6zg%C3%BCrl%C3%BCk+korkusu.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1669640386339347713?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-12201170255032733542008-07-10T05:46:00.001-07:002008-12-10T23:11:02.815-08:00<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYGzeCcB1I/AAAAAAAAAEw/wuOZPFHso9E/s1600-h/kadın.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221368299289053010" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SHYGzeCcB1I/AAAAAAAAAEw/wuOZPFHso9E/s320/kad%C4%B1n.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div align="center">1-pamuk toplayan ve okula alınmayan kızlar.</div><div align="center"><br /></div><div align="center"></div><div align="center">2-kadın haklarını savunan asil kadınlar.</div><div align="center"><br /></div><div align="center"></div><div align="center">3-uçurum.</div><div align="center"><br /></div><div align="center"></div><div align="center">4-tut beni anne, tut aklımı.Allah ım tut ellerimi.</div><div align="center"><br /></div><div align="center"></div><div align="center">aklında olsun anne, yalnızdım.</div><div align="center"> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1220117025503273354?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-61954117540088946932008-07-02T08:49:00.000-07:002008-12-10T23:11:02.943-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGuji8jOj3I/AAAAAAAAAEQ/ofzrNdHhuxA/s1600-h/zupermen_yolcu.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218444414003613554" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGuji8jOj3I/AAAAAAAAAEQ/ofzrNdHhuxA/s320/zupermen_yolcu.jpg" border="0" /></a><br /><br />değince gözlerimiz birbirine okuduğumuzu anlardık.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-6195411754008894693?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-72263232037250070612008-07-02T08:42:00.000-07:002008-12-10T23:11:03.155-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGuh_p-WSrI/AAAAAAAAAEA/HrdZ7bRrhyk/s1600-h/jr5g84odbn7.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218442708210043570" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGuh_p-WSrI/AAAAAAAAAEA/HrdZ7bRrhyk/s320/jr5g84odbn7.jpg" border="0" /></a><br /><br />herkes değilsin<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7226323203725007061?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-60295600111253967852008-06-30T13:15:00.000-07:002008-12-10T23:11:03.333-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGk_ndjVpQI/AAAAAAAAAD4/lDK4gOn_QDU/s1600-h/zahide_ucurum.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217771590465725698" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGk_ndjVpQI/AAAAAAAAAD4/lDK4gOn_QDU/s320/zahide_ucurum.jpg" border="0" /></a><br /><div> </div><div> </div><div>biz bu lale bahçesini iki tokada bozacak adam değiliz sevgilim...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-6029560011125396785?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-35243664962628863792008-06-30T13:11:00.000-07:002008-08-15T05:13:14.704-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ72NMqXa8I/AAAAAAAAAQY/k7KXVVpeOUE/s1600-h/%C3%A7ocuk+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232890523648748482" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJ72NMqXa8I/AAAAAAAAAQY/k7KXVVpeOUE/s320/%C3%A7ocuk+1.jpg" border="0" /></a><br /><div align="right">Ben hayata yaşamaktan kaçarken tutuldum Sevgili.<br />Bir intihara koşar gibi kabullendim hayatı.<br />İnadına ve isyanla yaşadım, ölümler çağırmaktan kısıldı sesim, beter oldum.<br /><br /><br />Yaşadım.<br />Kapanmış bir yarayı dürteler gibi yaşadım.<br />Tutup yine de sevmişsem seni, intiharım olan yaşamakta<br />aşkın panzehirinin olmayışındandır.<br />Benim hayatım kaybedişler üzerine kurulmuştur Sevgili.<br />Eni sonu malum bir cinayetin masum ve meçhul bir maktulüyüm ben.<br />Ben seni yaraya tuz basar gibi, bütün vuslatları yıkarak sevdim.<br />Ben seni sadece sevdim.<br />Dedim sana. Aşk gibi hüznün de sebebi yoktur Sevgili, tutamağı vardır sadece.<br />Yokolmuş zamanlar ve imkânsız mekânlar gibidir benim sevgim.<br />Ben şehirleri, nemli bodrum katlarının kaldırım hizası pencerelerinden tanıdım.<br />Bu yüzden büyük umutlarım olmadı benim.<br />Biliyorum. Senin gülüşün benim baharımdır.<br />Ne ki bodrum katlarının kör odalarında aslolan hüzündür Sevgili.<br />Ben seni hüznüne sevdim Sevgili, ben seni sadece sevdim.<br />Biliyorum. Senin gülüşün benim baharımdır.<br />Oysa benim adım gurbetlere yazılmış, yüreğime hüzün düşürülmüştür.<br /><br /><br />Eylül yorgunu saçlarımla en güzel hüzünleri ben yaşarım.<br />Ben seni gerekçesiz ve neticesiz sevdim.<br />Ve nasıl sevmişsem seni böyle dolu dizgin, ulu orta,<br />öylece hüzne belenmişim işte.<br />Bazı acılar vardır, tütün gibi işler adamın yüreğine, aşk gibi, yaşamak gibi.<br /><br /><br />Sevgili,<br />sevmişsem seni<br />ve yaşıyorsam hâlâ<br />tütün çekiyorsam gecenin bir vakti,<br />demli bir hüzne çatmışım belle.<br />Dedim sana<br />aşk gibi hüznün de sebebi yoktur Sevgili, tutamağı vardır sadece<br /><br />m.varol öztürk</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-3524366496262886379?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-70079392299778548162008-06-30T13:08:00.001-07:002008-08-24T08:11:37.641-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLF6CuFXLII/AAAAAAAAAVQ/ih3eraIAqk0/s1600-h/dünya.BMP"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238102028757445762" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SLF6CuFXLII/AAAAAAAAAVQ/ih3eraIAqk0/s320/d%C3%BCnya.BMP" border="0" /></a><br /><div>Sızlanıp durma öyle. Gözyaşlarınla kendi şehrini kendin kuracaksın.<br />Senin kimsen yok. Kimsesiz ve yalnızsın. Çürümüş cesetlerle yıllarca mezarlarda idare edildin, köle pazarlarında seni halayık diye sattılar. Seni kent yapacağım diye şehvetlerine pazar yeri kıldılar, kemiklerinden piramitler, gökdelenler kurdular. Kurdukları kentlerinde kanını binalarına boya diye sürdüler. Reklam afişi diye derini bulvarlara astılar.<br />Ayılmadın.<br />Senden bilumum şehvet malzemelerini üretip, her tür ihtiyaçlarını sağladılar: gündüz çocuk bakıcısı; gece, nazenin kızlarını evinden çekip alırken yataklarına, seni de yataklarına bekçi yaptılar.<br />Ayılmadın.<br />Sızlanıp durma öyle. Yüreğini Güneşle; soluğunu rüzgarla, yağmurla tut. Şehir şehir derle toprağını ve üşenme. Başına gelen felaketler üşengeçliğin ve tembelliğinden. Önüne koydukları televizyonlarına, gazetelerine, spor ve eğlencelerine her gün milyarlarca saatler harcadın. Saatler harcadıkça, harcama duygun gelişti ve seni kendi tüketim mallarına harcanacak mal diye kullandılar.<br />Ayılmadın.<br />Sızlanıp durma öyle. Sana sundukları gerçeğe uymayan “norm/al”lerine yenildin sen. “norm/al”lerini kabullendin sen ve seni yediler.<br />Her tür müzik zevklerini senin yorgunluk, açlık ve acı iniltilerinden, çığlıklarından ve hıçkırıklarından derlediler. Ürettikleri müzikleri sana arabesk diye, rafine edilmiş som acılar diye sattılar.<br />Ayılmadın.<br />Sızlanıp durma öyle. Acı çektiğin zamanlarda din adamları sana günahın sakıncalarından ve ağırlığından söz ettiler. Sevindiğin zaman, “şımarıklığın ahlaki zafiyet ve çıkmaz”larıyla uyuttular. Ama hep onları alkışlamanı istediler; sen de onları alkışladın. Sevincin bu olduğunu bellettiler. Bir yakınları ölünce de topluca yas tutturdular sana. Sen de onlar adına ve onlar yerine yas tuttun. Ve onlar için tuttuğun her yas seremonisi için, gün başına ödül olarak seni gazete, televizyonlarının klas programlarından Televolelik eğlence olarakAlem’lerinde seni seyredip yeryüzüne afişe ettiler.<br />Ayılmadın.<br />Sızlanıp durma öyle. Sana düzmece kutsallar hazırlayarak tapınma duygunu şehvetlerinin bekasına kanalize ettiler. Onlar orda; televizyonlarında, gazetelerinde, megafonik mikrofonlarında vatan dedikçe, millet dedikçe sen sözüm ona kendi kutsalların adına dağbaşlarına kardeş avına çıktın ama beri yandan onların kendi çocukları senin kanının gramajlarıyla, terinden devşirdikleri paralarla-imkanlarla dünyanın one number mega üniversitelerinde bilim yapıyordu. Sense kardeşkanından yapılma armalarla madalyalarla onlar tarafından ödüllendirildin.<br />Ayılmadın.<br />Sızlanıp durma öyle. Senin ruhunu okullarında şizofrenik/yabancı müfredatlara kıstırdılar. Üstüne gül kokularını, hanımeli, yasemin kokularını serpip erkeklerine, karılarına sundular en kibar/çağdaş zarflarda. Çocuklarını çocuklarınıza mukayyet kıldılar siz yanlış anladınız. Siz zaten hep yanlış anladınız. Anladığınız doğruları da onlar kullandılar.<br />Ayılmadın.<br />Şimdi sızlanıp durma öyle. Gözyaşlarınla kendi şehrini kendin kur.<br />Rengin ne idiyse onu bul. Onunla çık ortaya. Kimsin, nerelisin. Seni kentlerinde tutsak kılan bu yabancıları tanı ve senden ne istediklerini anlamaya çalış.<br />Sızlanma! Yüzünü Güneşe ve kardeşlerine tut. Yüreğini kardeşinin yüreğiyle bileyle ve kendine saygı duymayı öğren, kendine selam vermeyi. Kendinle ve kardeşlerinle barışık olmanın mutluluğunu duymaya çalış. Ve suyun sesini dinle.<br />Suyun sesini dinle ve yabancıları tanı. Onların bu topraklarda ne işlerinin olduğunu; bu memlekete göre ölçüsü değişik gri renkli ellerinde ne diye onca kamçı, onca yasak, yasa, onca hapis/zindan, onca zincir taşıdıklarını haykır suratlarına!<br />Suyun sesini dinle ve yatak odalarımızda ne işlerinin olduğunu, tüm kablolu ve kablosuz, manyetik dijital ihanetlerinin, ırza tecavüzlerinin hesabını sor onlara!<br />Suyun sesini dinle ve topraklarımızda bunca yıldır bunca araçlarının ne işinin olduğunun, kimlere varlığımızı peşkeş çekip, kiminle ne paylaştıklarını; topraklarımızı yağmalayıp bunca talanı hangi cehennemlere taşıdıklarını; belge diye, tapu diye uydurdukları süslü-püslü, şa’şa’alı belgelerini yırt suratlarına ve gözlerinin içine içine sok!<br />Suyun sesini dinle ve Adamlığımıza hükmeden her tür kağıt ve kayıtlarını yırtıp suratlarına fırlat!<br />Heder ettikleri kanlarımızın, bize öldürttükleri kardeşlerimizin; öldürüp sakladıkları sonra da fail-i meçhul diye tozlu raflara kaldırdıkları dosyaların; binbir hileyle cebimizden aldıkları sonra da önümüze hizmet diye sunup, bizi kendisiyle avutup uyuttukları, milyarlarca saatlerimizi çalarak, bizi kendisine bağladıkları televizyonlarının, gazetelerinin, medyalarının hesabını burunlarına daya!<br />Suyun sesini dinle ve bize ev diye, ocak diye sözüm ona teknolojilerinin ve mühendislerinin kurdukları tuzakları deprem adıyla ayaklarımızın altından ne diye çekip alarak bizi yağmurlara, felaketlere, sel baskınlarına tufanlara, kasırgalara terk ettiklerini; biz yüzlerce atom bombası büyüklüğünde afetlerin yapabileceği yıkımlarla baş başa enkazlar altında yaşama mücadelesi verirken; içki masalarında rehin aldıkları kızlarımıza göbek attırıp alem yaptıklarının, sonra da buldukları boş bir zamanda halimizi sormak adına bizi azarladıklarının; daha önce bize kutsal diye bellettikleri vatanımızın aslında zaten “çürük” bir toprak parçasından ibaret olduğunu söylemelerinin acaba yeni bir “hakaret etme üslubu” mu olduğunu sor o bizi geri zekalı yerine koyan geri zekalılara.<br />Bu cennetin, bu cehennemin, bu afetin, bu zilzalin, bu kıyametin bizim “kendi elimizin kazandığı sevaplarımız ve günahlarımız olduğu” ve fakat bizi acılarımızla başbaşa bırakıp, bizi her tür yalan-dolanla, eğitimle-programlarla kendisine benzetmeye çalıştıkları cehennemlere defolup gitmelerini söyle. Onları artık -virane de olsa- bu topraklarda görmek istemiyoruz. “çürük” olduğunu söyledikleri topraklarımızın altında kalan onbinlerce çürümüş ve kokmuş cesetlerimizle mezarlarımızda başbaşa kalmak istiyoruz artık ve onları görmek istemiyoruz. Şimdi de “yaralarımızı sarmak”tan söz ediyorlar. Oysa biz acılarımızı olsun bari huzur içinde, onlarsız geçirmek istiyoruz. Çünkü bu yeryüzünde onların varlığını duyumsadığımız her yer bizim için cehennemdir. Onları görmek is-te-mi-yo-ruz. İstemiyoruz!!!<br />Suyun sesini dinle ve bu toprakların ilk sahiplerinin biz olduğumuzu, memleketimizi beğenmeyenin cehennemin dibine kadar yolunun olduğunu bangır bangır, avaz avaz haykır suratlarına!<br />Ve şimdi sen sızlanıp durma öyle. O yabancıların talana çevirip yağmaladıkları, ırzına geçtikleri bu toprakların kutsallığına tekrar kavuşmasını istiyorsan eğer; kendi ellerinle, tırnaklarınla -onurunu ve özgürlüklerini yanına alarak- bize kent diye sundukları enkaz yerine şehrini kurmaya başla.<br />Unutma sen halksın. Ama artık kimsenin sermayesi değilsin. Özgür olmak ve kalmak istiyorsan, Sosyal Bilimlerinin sana biçtikleri “profesyonellerin sermayesi” rollerini reddetmelisin. Bilinçaltlarında halka biçtikleri sürü rollerine gelmemelisin artık.<br />Unutma sen halksın. Kardeşlik, paylaşım, insanlık ve özgürlüğün bedelini malınla, canınla, kanınla; çocuğunun, karının, kocanın, kızının, oğlunun, annenin, babanın cesetlerini günlerce seyrederek kokuşana dek ödedin.<br />Şimdi şehrinisulama zamanı. Şimdi rengini kazanma zamanı. Şimdi gözyaşlarınla, mateminle, hüznünle şiirlerini, insanını inşa etme zamanı.<br />Şimdi yüzünü Kitab’a, Güneşe ve kardeşlerine tut. Yüreğini kardeşinin yüreğiyle bileyle ve kendine saygı duymayı öğren, kendine selam vermeyi. Kendinle ve kardeşlerinle barışık olmanın mutluluğunu duymaya çalış. Ve suyun sesini dinle.<br />Suyun sesi senin sabahın olacak. Suyun sesi seni Kitab’a götürecek. Uyanınca, sellerden/zilzaldan/tufandan arta kalan enkazın üstünde, o direngen-parıltılı gözlerle sana umutla bakan, sana umut veren minik-masum çocuğunun gözlerinin derinliklerinde günışığını bulacaksın. Unutma! O, geleceğindir. Sen oradasın. Bu halk orada, O çocuk oradadır. Bu ülke orada olacak.<br />mahmut yavuz (mizan.de)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7007939229977854816?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-35830554010466941512008-06-30T12:44:00.000-07:002009-04-26T05:39:04.611-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGk4F8iZeKI/AAAAAAAAADc/iU5b-90-als/s1600-h/2003349381793273274_rs.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217763318086334626" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGk4F8iZeKI/AAAAAAAAADc/iU5b-90-als/s320/2003349381793273274_rs.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-3583055401046694151?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-70278340493188889572008-06-30T12:43:00.001-07:002008-12-10T23:11:03.878-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGk3cWUZFQI/AAAAAAAAADU/CXWjHa9FINU/s1600-h/asalet.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217762603452404994" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGk3cWUZFQI/AAAAAAAAADU/CXWjHa9FINU/s320/asalet.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7027834049318888957?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-74575721931523145412008-06-30T12:40:00.000-07:002008-12-10T23:11:04.076-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGk2vtATgEI/AAAAAAAAADM/3wLKtUmY-lA/s1600-h/2003349381793273274_rs.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217761836448055362" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGk2vtATgEI/AAAAAAAAADM/3wLKtUmY-lA/s320/2003349381793273274_rs.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7457572193152314541?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-78275058246497538872008-06-30T12:39:00.000-07:002009-04-26T05:39:31.682-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGk2hZEp9HI/AAAAAAAAADE/PEmusTglHPQ/s1600-h/KAN-kadir-inanir.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217761590579426418" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGk2hZEp9HI/AAAAAAAAADE/PEmusTglHPQ/s320/KAN-kadir-inanir.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7827505824649753887?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-12308735022175610732008-06-30T12:27:00.000-07:002008-12-10T23:11:04.320-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGk0QRlt98I/AAAAAAAAAC8/sAkGmPWCoAY/s1600-h/ujio+hiroyuki+sanada.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217759097489586114" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGk0QRlt98I/AAAAAAAAAC8/sAkGmPWCoAY/s320/ujio+hiroyuki+sanada.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-1230873502217561073?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-71203913693166613982008-06-30T12:23:00.000-07:002008-12-10T23:11:04.531-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGkzRPpeCzI/AAAAAAAAAC0/UA3UonMkNnE/s1600-h/ujio-k.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217758014636690226" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SGkzRPpeCzI/AAAAAAAAAC0/UA3UonMkNnE/s320/ujio-k.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7120391369316661398?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1382503508746395062.post-70643650087548113762008-06-30T12:19:00.000-07:002008-08-15T05:16:43.039-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJmCOUL-eAI/AAAAAAAAANY/mPi7qfbtJeo/s1600-h/cocuk_yalniz_arkadas_dusunen.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231355624616261634" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_B171T5jQuLc/SJmCOUL-eAI/AAAAAAAAANY/mPi7qfbtJeo/s320/cocuk_yalniz_arkadas_dusunen.jpg" border="0" /></a><br /><div>-ben aslında herşeyi sonradan öğrendim/ herkes herkesi sonradan öğrenirmiş/bunu da sonradan öğrendim.(t.uyar)<br />-çünkü bir sailah gibi tutarsın tuttuğun herşeyi.(t.uyar)<br />-eylül yağmurlarıyla gelen hüzünler ver bana.(sarı sonbahar)<br />-yüreğimde eylül hüzünleri.<br />-ne zaman son basamağa gelsem, gitmiş oluyor gecelerce beklediklerim.<br />-kendine sakla yaralarını kimse bilmesin.<br />-eğer elde aşk kalmışsa herşey sana kalmıştır.<br />-olgun başaklar boyun eğer ancak.<br />-şiddetini richterin ölçemediği bin deprem yaşarım günde, düşerse titremekten düşecek yüreğim yere.<br />-adem (gibi) olmak için yeryüzünü gözyaşına boğmak lazım. yusuf (gibi) olmak için kuyulara atılmak, zindanlarda yatmak lazım. meryem (gibi) olmak için gözünü sakınmak, adanmışlık ve gerektiği zaman, sükut etmesini bilmek lazım.<br />-susuyorum yine, kimse anlatmadan kendimi. sevmeye, insanlara dair umutlarımı, acılarımı anlatmadan susuyorum...<br />- harekete geçirmeyen imanın sırattan geçirmesine imkan var mı?<br /><br /><br /><br />-insan kendini heryere götürmemeli.<br /><br /><br /><br />-doğruyu bulmak zeka ve bilgi meselesinden çok, kişilik ve ahlak meselesidir.<br /><br /><br /><br />-bir annenin evladının ölümünü beklemesi çok ağır birşey, anneler dışında birisi bunu izah edemez.<br /><br /><br /><br />-bir karıncanın safını belirleme anı, ibrahimi bağrına almış ateş karşısındaki kuşun kesin kararı.<br /><br /><br /><br />-içsel mücadelemi sırtlamama yardımcı olabilecek eleman aranıyor.<br /><br /><br /><br />-kör olmak iyi. hiç birşey görmekle ve çalışmakla vakit kaybetmeden sürekli düşünebilrisin.<br /><br /><br /><br />-tercihe izin verilmeyen yerde, baskının hükmettiği alanda insan yoktur. iyiyi kötüye tercih edecek özgürlük yoksa, iyilik üretilemez.<br /><br /><br /><br />-iyiki hata yapabiliyoruz dünyada. hata yapabilir olduğumuz yerde tanışırız kendimizle. hata yapabilir olduğumuz halde, yapmamayı tercih ettiğimiz anda, irademizle buluşuruz, tercihimizi yaparız, vicdanımızın titreyişini farkederiz, insan yanımızla yüzleşiriz.<br /><br /><br /><br />-içinde ilim bulunmayan ibadette, içinde düşünme bulunmayan okumada hayır yoktur.(hadis)<br /><br /><br /><br />-sensizliğin çöllerine kan döken korkusuz yiğidini nasıl böyle sensiz koyabilirsin.<br /><br /><br /><br />-BEN 23 YAŞINDA SAÇLARINA AK DÜŞMÜŞ GENÇ BİR ÇOCUĞUM...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1382503508746395062-7064365008754811376?l=ucurumlarayakindur.blogspot.com' alt='' /></div>uçurumhttp://www.blogger.com/profile/12044318007117569218noreply@blogger.com0